İlkokullarda Uzaktan Eğitime Yönelik Paydaş Görüşleri / Stakeholder Views on Distance Education in Primary Schools

Abstract

Bu araştırmanın amacı, COVID-19 salgını nedeniyle Türkiye’deki ilkokullarda, 2019/2020 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminden itibaren uygulanmaya başlanan zorunlu uzaktan eğitimin etkisini paydaşlar açısından değerlendirmektir. Çalışmada eğitimin en önemli paydaşlarından olan öğretmenlerin, öğrencilerin ve velilerin uzaktan eğitim sürecine yönelik görüşleri alınmıştır. Bu kapsamda çalışmanın, ilkokullarda uzaktan eğitime yönelik mevcut sorunların tespit edilmesine ve uzaktan eğitimin daha etkili bir şekilde planlanmasına yardımcı olması amaçlanmıştır. Araştırmada nitel ve nicel yöntembilimlerinin bir arada bulunduğu karma desen kullanılmıştır. Veriler ise genel tarama modeli çerçevesinde toplanmıştır. Bu doğrultuda ilkokulda görev yapan öğretmenlere, ilkokul öğrencilerine ve öğrenci velilerine anket uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini 2019/2020 eğitim-öğretim yılı 2. döneminden itibaren Türkiye’de uzaktan eğitime tabi olan ilkokul öğrencileri, ilkokul öğretmenleri ve öğrenci velileri oluşturmaktadır. Online olarak gerçekleştirilen ankette, hedeflenen sayının üzerinde veri toplanmıştır. Bu kapsamda ilkokulda görev yapan 607 öğretmen, 323 öğrenci ve 1166 öğrenci velisi olmak üzere toplam 2096 katılımcıya anket uygulanmıştır. Toplanan veriler uzaktan eğitime yönelik öğretmen, öğrenci ve veli görüşlerini saptamak amacıyla, verilerin frekansları ve yüzdelik dilimleri kapsamında nicel olarak sunulmuş ve yorumlanmıştır. Ayrıca ankette yer alan açık uçlu sorular da araştırmanın nitel boyutunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak katılımcıların büyük bir çoğunluğu uzaktan eğitime erişimlerini sağlayacak donanım ve altyapıya sahip olduklarını ifade etseler de, okulda verilen eğitimin daha verimli olduğunu belirtmişlerdir. Katılımcıların çoğunluğunun uzaktan eğitimin devam etmesini istemedikleri görülmüştür. Ayrıca açık uçlu sorulara verilen yanıtlarda katılımcılar uzaktan eğitimi; sağlık, teknoloji, fırsat eşitliği, eğitimin kalitesi, öğrenci gelişim düzeyine uygunluğu, donanım ve altyapı gibi konularda değerlendirmiştir.

Keywords

• Uzaktan eğitim
• Uzaktan öğrenme
• Paydaş görüşleri
• İlkokul
• COVID-19

References

1. 20. TBMM Araştırma Komisyonu (2012). Bilgi toplumu olma yolunda bilişim sektöründeki gelişmeler ile internet kullanımının başta çocuklar, gençler ve aile yapısı üzerinde olmak üzere sosyal etkilerinin araştırılması amacıyla kurulan meclis araştırması komisyonu raporu. 15 Aralık 2020 tarihinde www.tbmm.gov.tr/sirasayi/donem24/yil01/ss381.pdf/ adresinden erişildi.
2. Arnas, A. Y. (2005). Okulöncesi dönemde matematik eğitimi. Çoluk Çocuk Dergisi, 48, 20-22, İstanbul.
3. Bayzan, Ş., Korkmaz, V. ve Küçükali, M. (2009). Türkiye'de internetin güvenli kullanımı ve istenmeyen içeriğe karşı bilişim şuuru geliştirilmesine yönelik bir çalışma. 3. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, 7-8-9 Ekim, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
4. Bledsoe, C. A. (2008). Distance education financial expenditures in North Carolina communıty colleges. Unpublished doctorate’s thesis. The University of North Carolina, Greensboro.
5. Bothwell, E., & McKie, A. (2020). Universities ‘may have to close’ to prevent spread of coronavirus. 30 Aralık 2020 tarihinde https://www.timeshighereducation.com/news/universities-may-have-close-toprevent-spread-coronavirus adresinden erişildi.
6. Bulut, M. (2013). Gençlik ve sosyal medya araştırma raporu. Gençlik ve Spor Bakanlığı Eğitim, Kültür, Araştırma ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü. Yayın No: 79, Ankara, 16-20.
7. Combes, B. (2006). Techno savvy or techno oriented: Who are the net generation? School of Computer and Information Science. Edith Cowan University, Singapore.
8. Curabay, Ş. ve Demiray, E. (2002). 20. kuruluş yılında Anadolu Üniversitesi açıköğretim sistemi ve açıköğretim fakültesi eğitim televizyonu(ETV). Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.

9. Horvitz, BSN Dabbagh & B. Bannan-Ritland. (2007). Online learning: Concepts, strategies, and application. Education Tech Research Dev 55, 667–669. https://doi.org/10.1007/s11423-007-9071-4
10. Demirel, Ö. ve arkadaşları (2012). Eğitimde yeni yönelimler. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
11. TBMM Genel Kurulu (2020). Milli Eğitim Bakanlığı 2021 yılı bütçesi TBMM genel kurulunda kabul edildi. 17 Aralık 2020 tarihinde http://www.meb.gov.tr/mill-egitim-bakanligi-2021-yili-butcesi-tbmm-genel-kurulunda-kabul-edildi/haber/22162/tr adresinden erişildi.
12. Lau, J., Yang, B. ve Dasgupta, R. (2020) Will the coronavirus make online education go viral. 30 Aralık 2020 tarihinde https://www.timeshighereducation.com/features/will-coronavirus-make-online-education-go-viral adresinden erişildi.
13. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi (2020). 2019-2020 öğrenci sayıları özet tablosu. 2 Ocak 2021 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden erişildi.
14. İçten, T. (2006). Uzaktan eğitim öğrencileri için web tabanlı çevrimiçi sınav sistemi uygulaması geliştirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. İşman, A. (1998). Uzaktan eğitim. Değişim Yayınları, Sakarya.
16. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
17. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
18. Khan Academy (2020). Herkese, her yerde, dünya standartlarında, bedelsiz eğitim! 23 Mart 2021 tarihinde http://www.khanacademy.org.tr/hakkimizda.asp?ID=1 adresinden erişildi.
19. Kırık, M. A. (2014). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi. Sayı: 21, s: 73-94.
20. Küçükali, M , Bülbül, H . (2015). FATİH projesi kapsamında internetin bilinçli ve güvenli kullanımının artırılması. TÜBAV Bilim Dergisi, 8(2), 1-18.
21. MEB Tebliğler Dergisi (1998). Sayı:2492, s: 1030-1046, Ankara.
22. Orhan, F. ve Akkoyunlu, B. (1999). Uzaktan eğitim yaklaşımında temel eğitim I. kademe öğretmenlerinin video destekli hizmet içi eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 16-17, s: 136, Ankara.
23. Scupham, J. (1972). The open university. International Broadcast Institute Ltd, British.
24. Verduin, J. R. ve Clark, Jr. T. A. (1994). Uzaktan eğitim: Etkin uygulama esasları. (Çev: Maviş İ.). Anadolu Üniversitesi Basımevi, Eskişehir.
25. YerelBT (b.t.). Dünyada ve Türkiye’de internet ne zaman kullanıldı? 23 Mart 2021 tarihinde https://www.yerelbt.com/dunyada-ve-turkiyede-internet-ne-zaman-kullanildi/ adresinden erişildi.
26. Yeşil S. ve Alkan, M. (2007). İnternet yönetişimi ve içerik düzenlemeleri. INET-TR’07-XII. Türkiye'de İnternet Konferansı.