The Effect of Different Harvesting Periods and Intra-Row Spacings on Some Seed Yield and Quality Characteristics in Mountain Spinach

Abstract

This study was conducted to determine the effects of different intra-row spacings (10 cm, 20 cm, 30 cm and 40 cm) and seed harvest periods (1st harvest period; 100% ripening, 2nd harvest period; 50% ripening) on seed yield and quality in Mountain spinach. The research was established in 2023 according to factorial arrangement in randomized blocks in the dry experimental field of Iğdır University Agricultural Application and Research Center Directorate. The effects of row spacing and harvest periods on the examined parameters showed statistical differences. In terms of row distance, plant height was found to be important; 2.71-2.91 m, stem thickness was found to be 14.10-17.13 mm, seed yield was found to be 390-1055 kg/da, stem yield was found to be 1311-2717 kg/da, biological yield was found to be 1701-3772 kg/da, harvest index was found to be 23.13-28.12%, ripening time was found to be 188.33-196.00 days and seed crude protein ratio was found to be 16.26-17.13%. In terms of harvest periods, plant height was found to be 2.77-2.87 m, stem thickness was found to be 14.28-16.70 mm, seed yield was found to be 508-811 kg/da, stem yield was found to be 1757-2044 kg/da, harvest index was found to be 19.07-31.41%, thousand-grain weight was found to be 5.05-6.63 g, the ripening period was found to be 182.92-201.42 days, seed crude protein ratio was found to be 16.51-16.99%, seed NDF ratio was found to be 33.07-37.51%, seed ADF ratio was found to be 20.43-23.88% and stem ADF ratio was found to be 49.56-51.49%. As a result of the research, it was revealed that the highest seed yield and quality values were obtained from applications sown with narrow row spacing (except seed crude protein ratio) and harvested at 50% maturity.

Keywords

• Atriplex nitens
• Plant density
• Phenological stages
• Seed yield
• Quality values

References

1. Acar, R. & Güncan, A. (2002). Kaba yem olarak değerlendirilebilecek bazı yabancı ot karakterindeki bitkilerin morfolojik özellikleri ve ham protein oranlarının belirlenmesi. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences, 16(29), 79-83.
2. Acar, R., Özköse, A. & Koç, N. (2017). Selvi sirkenin (Atriplex nitens Schkuhr) alternatif kullanım potansiyelinin araştırılması. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 6(2), 18-22.
3. Anonymous. (2023). Turkish State Meteorological Service. Ankara, Turkey.
4. AOAC. (1997). Official Methods of Analysis. 16th ed. Association of Official Analytical Chemists AOAC Intl., Gaithersburg, MD.
5. Caballero, R., Barro, R., Rebole, C., Arauzo, M. & Hernaiz, P. J. (1996). Yield components and forage quality of common vetch during pod filling. Agronomy Journal, 88: 797-800. https://doi.org/10.2134/agronj1996.00021962008800050018x
6. Demiroğlu Topcu, G. & Özkan, Ş. S. (2019). Akdeniz ekolojik koşulları için alternatif bir bitki: Crotalaria juncea L. (Krotalarya). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22(2), 339-345. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.485713
7. Doudova, J., Douda, J. & Mandak, B. (2017). The complexity underlying invasiveness precludes the identification of invasive traits: a comparative study of invasive and non-invasive heterocarpic Atriplex congeners. Plos ONE, 12(4), E0176455. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0176455
8. Dursun, Ş. & Acar, R. (2015). Effect of different lead (Pb(NO3)2) dose applied on Atriplex nitens Schkuhr. seedling growth. International Journal of Ecosystems and Ecology Sciences, 5(4), 491-494.

9. Geren, H., Kavut, Y. T. & Altınbaş, M. (2015). Bornova ekolojik koşullarında farklı sıra arası uzaklıkların kinoa (Chenopodium quinoa Willd.)’da tane verimi ve bazı verim özellikleri üzerine etkisi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 52, 69-78. https://doi.org/10.20289/euzfd.64719
10. Han, Ş. & Hendek Ertop, M. (2022). Kastamonu'da üretilen siyez buğdayının (Triticum monococcum) bazı kimyasal ve fiziksel özellikleri. Academic Food, 20(1), 63-70. https://doi.org/10.24323/akademik-gida.1097846
11. Hicks, C., Tuinstra, M. R., Pedersen, J. F., Dowell, F. E. & Kofoid, K. D. (2002). Genetic analysis of feed quality and seed weight of sorghum inbred lines and hybrids using analytical methods and NIRS. Euphytica, 127, 31-40.
12. Kara, N. & Yüksel, O. (2014). Karabuğdayı Hayvan Yemi Olarak Kullanabilir miyiz? Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 1(3), 295-300.
13. Keskin, B. & Önkür, H. (2019). Kinoa (Chenopodium quinoa Willd.)’nın tohum verimi ve bazı bitkisel özellikleri üzerine sıra üzeri ve sıra arası mesafelerinin etkileri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22, 51-59. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.536580
14. Keskin, B. & Temel, S. (2022). Kuru şartlarda yetiştirilen selvi sirken (Atriplex nitens)’in ot verimi ve bazı verim öğeleri üzerine farklı ekim ve hasat dönemlerinin etkileri. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 9(2), 340-349. https://doi.org/10.30910/turkjans.1060028 Keskin, B., Temel, S. & Akbay Tohumcu, S. (2023). Kıraç şartlarda yetiştirilen selvi sirken’in tohum verimi ve bazı verim unsurları üzerine farklı ekim zamanlarının etkileri. Journal of the Institute of Science and Technology, 13(2), 1394-1404. https://doi.org/10.21597/jist.1243402
15. Kurgan, L. & Temel, S. (2024). Determination of germination characteristics and salinity and drought tolerances of Mountain Swan (Atriplex nitens Schkuhr). Mediterranean Agricultural Sciences, 37(1), 33-39. https://doi.org/10.29136/mediterranean.1387536
16. Kuşvuran, A., Uysal Can, Ü. & Boğa, M. (2019). Farklı gelişme dönemlerinde biçilen Guar (Cyamopsis tetragonoloba (L.) Taub.)’ın yem verimi ve kalitesi. Türk Doğa ve Fen Dergisi, 8(1), 1-7.
17. Li, Y., Qi, W. & Zhang, Y. (2023). Plant spacing effects on stem development and secondary growth in nicotiana tabacum. Agronomy, 13(8), 2142. https://doi.org/10.3390/agronomy13082142
18. Okcu. M. (2020). Türkiye ve Doğu Anadolu Bölgesi çayır-mer’a alanları, hayvan varlığı ve yem bitkileri tarımının mevcut durumu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 51(3), 321-330. https://doi.org/10.17097/ataunizfd.708884
19. Oktay, G. & Temel, S. (2015). Ebu cehil (Calligonum polygonoides L. ssp. Comosum L’Her) çalısının yıllık yem değerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(1), 30-36. https://doi.org/10.13002/jafag770
20. Osmond, C. B., Björkman, O. & Anderson, D.J. (1980). Physiological Processes in Plant Ecology: Toward a Synthesis with Atriplex. 1st edition, Vol. 36, Springer Verlag, Berlin.
21. Pirasteh-Anosheh, H., Mirhosseini, A., Akram, N. A. & Hasanuzzaman, M. (2021). Forage potential of Salsola species in arid-saline rangelands. Turkish Journal of Botany, 45(3), 203–215. https://doi.org/10.3906/bot-2010-36
22. Pirasteh-Anosheh, H., Ranjbar, G, Akram, N. A., Ghafar, M. A. & Panico, A. (2023). Forage potential of several halophytic species grown on saline soil in arid environments. Environmental Research, 219(2023), 114954. https://doi.org/10.1016/j.envres.2022.114954
23. Saraçoğlu, M., Sürücü, A., Koşar, İ., Taş, M. A., Aydoğdu, M. & Kara, H. (2014). Şanlıurfa İli Halfeti İlçesi topraklarının bazı özellikleri ve bitki besin elementi kapsamlarının belirlenmesi. Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Dergisi, 2(2), 38-45.
24. Spehar, C. R. & Da Silva Rocha, J. E. (2009). Effect of sowing density on plant growth and development of quinoa, genotype 4.5, in the Brazilian savannah highlands. Bioscience Journal, 5(4), 53-58.
25. Taiz, L. & Zeiger, E. (2008). Bitki Fizyolojisi. (Çev. Türkan, İ). Palme Yayıncılık, Ankara, ISBN: 978994434161. Tan, M. & Temel, S. (2019). Quinoa in Every Aspect: Importance, Use and Cultivation. IKSAD Publishing House, 183 p, Ankara, Turkey. ISBN: 978-605-7875-88-4.
26. Tan, M. & Temel, S. (2020). Doğu Anadolu’nun kuru şartlarında farklı kinoa (Chenopodium quinoa Willd.) çeşitlerinin kaba yem üretimlerinin belirlenmesi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi (UTYHBD), 6(3), 554-561. https://doi.org/10.24180/ijaws.741652
27. Tan, M. & Yolcu, H. (2021). Current status of forage crops cultivation and strategies for the future in Turkey: A Review. Journal of Agricultural Sciences (Tarim Bilimleri Dergisi). 27(2), 114-121. https://doi.org/10.15832/ankutbd.903732
28. Tan, M. (2018). Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Erzurum: Erzurum Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları. No: 256, Erzurum.
29. Taş, T. (2010). Harran Ovası Koşullarında Farklı Ekim Sıklıklarında Yetiştrilen Mısırda (Zea mays L. indentata) Değişik Büyüme Dönemlerinde Yapilan Hasadın Silaj ve Tane Verimine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi.
30. Temel, I., Keskin, B. & Temel, S., (2022b). Kıraç şartlarda yetiştirilen selvi sirken (Atriplex nitens)’in otunun kalitesi üzerine farklı ekim zamanları ve biçim dönemlerinin etkileri. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 12(3), 1831-1842. https://doi.org/ 10.21597/jist.1133553
31. Temel, S. & Keskin, B. (2022a). Alternatif yem kaynağı olarak selvi sirken bitkisinde farklı ekim ve hasat dönemlerinin ot verim ve bazı verim bileşenlerine etkisi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 8(1), 92-107. https://doi.org/10.24180/ijaws.1059666
32. Temel, S. & Keskin, B. (2022b). Farklı ekim zamanlarının selvi sirken bitkisinin tohum verimi ve bazı verim unsurları üzerine etkisi. Çanakkale Onsekizmart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(2), 405-417. 10.33202/comuagri.1184970
33. Temel, S. & Şahin, C. (2022). Atriplex nitens Schkuhr’in ot verim ve kalite özelliklerine farklı azot ve fosforlu gübre dozlarının etkisi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 8(3), 491-501. https://doi.org/10.24180/ijaws.1174766
34. Temel, S. & Şahin, K. (2011). Iğdır ilinde yem bitkilerinin mevcut durumu, sorunları ve çözüm önerileri. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, 21(1), 64-72.
35. Temel, S. & Tan, M. (2002). Erzurum şartlarında adi fiğ (Vicia sativa L.)’in ekim ve hasat zamanlarının belirlenmesi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 33(4), 363-368.
36. Temel, S. & Tan, M. (2020). Kuru koşullarda yetiştirilen farklı kinoa çeşitlerinin kaba yem kalite özellikleri açısından değerlendirilmesi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 6(2), 347-354. https://doi.org/10.24180/ijaws.735557
37. Temel, S. & Tufur Öztürk, A. (2020). Kinoada yüksek tohum üretimi için uygun ekim zamanı ve çeşitlerin belirlenmesi. Journal of the Institute of Science and Technology, 10(4), 3095-3108. https://doi.org/10.21597/jist.794312
38. Temel, S. (2018). Tuzlu-alkali meralarda yaygın olarak yetişen çorak çimi (Puccinellia distans) ve sahil ayrığı (Aeluropus littoralis) bitkilerinin farklı gelişme dönemlerindeki besin içeriklerinin belirlenmesi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 4(2), 237-246.
39. Temel, S. (2019). Yem kaynağı olarak değerlendirilen Noaea mucronata’nın aktif gelişme süresince besin kompozisyonundaki değişimler. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 5(1), 117-123. https://doi.org/10.24180/ijaws.487284
40. Temel, S., Keskin, B. & Akbay Tohumcu, S. (2024a). The nutritional and chemical content of Atriplex nitens seeds grown under water and nutrient stress. Turkish Journal of Field Crops, 29(1), 1-8. https://doi.org/10.17557/tjfc.1409610
41. Temel, S., Keskin, B. & Akbay Tohumcu, S. (2024b). Gübresiz ve yağış koşulları altında yetiştirilen Atriplex nitens’de farklı sıra aralıklarının tohum verim ve verim özelliklerine etkisi. Journal of the Institute of Science and Technology, 14(1), 458-469. https://doi.org/10.21597/jist.1387892
42. Temel, S., Keskin, B. & Güner, Z. (2022a). Change in forage quality of whole plant, leaf and stem according to sowing and harvesting periods in Atriplex nitens Schkuhr grown without fertilizer. Turkish Journal of Field Crops. 27(2), 208-216. https://doi.org/10.17557/tjfc.1105275
43. Temel, S., Sürmen, M. & Tan, M. (2015). Effects of growth stages on the nutritive value of specific halophyte species in saline grasslands. Journal of Animal and Plant Sciences, 25(5), 1419-1428.
44. Ülgen, N. & Yurtsever, N. (1995). Türkiye Gübre ve Gübreleme Rehberi. Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Teknik Yayın No: 28, Ankara.
45. Van Soest, P. J., Robertson, J. D. & Lewis, B. A. (1991). Methods for diatery fibre, neutral detergent fibre and non-starch polysaccharides in relation to animals nutrition. Journal of Dairy Science, 74, 3583-3597. https://doi.org/10.3168/jds.S0022-0302(91)78551-2
46. Yağdı, K. (2004). Bursa koşullarında geliştirilen ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) hatlarının bazı kalite özelliklerinin araştırılması. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(1), 11-23.
47. Yarnia, M., Benam, M. B. K. & Tabrizi, E. F. M. (2010). Sowing dates and density evaluation of Amaranth (cv. Koniz) as a new crop. Journal of Food Agriculture and Environment, 8(2), 445-448.
48. Zhao, Y. L., Yan, S. M., He, Z., Anele, U. C., Swift, M. L., Mcallister, T. & Yang, W. (2015). Effects of volume weight, processing method and processing index of barley grain on in situ digestibility of dry matter and starch in beef heifers. Animal Feed Science and Technology, 199, 93-103. https://doi.org/10.1016/j.anifeedsci.2014.11.005.