Determination of Chemical Composition, Metabolisable Energy, Organic Matter Digestibility and In Vitro Gas Production of Some Forages and Concentrates In Igdir

Abstract

In the current study, the chemical composition, gas production parameters, metabolic energy, organic matter digestibility were determined using in vitro gas production technique. It has been seen that there is negative relationship between digestibility and acid detergent fiber (ADF) or neutral detergent fiber (NDF). The digestibility of wheat straw was lower since it is very rich in ADF and NDF. Although ash content of dry hay (9.22%) was the highest one, the lowest one is maize grain (1.37%). It has been found that there is a negative relationship between total gas productions. The feedstuffs with high as content produced less gas than the others. Crude protein contents of feedstuffs ranged from 2.48% to 28.52%. There are significant (P<0.001) differences among feedstuffs. The gas production decreases with increased CP contents since carbohydrate contents decreases at the expense of protein. Although the highest gas production was obtained for maize grain, the lowest gas production was obtained for sunflower seed meal. It has been found that there are significant differences (p<0.001) among feedstuffs in terms of organic matter digestibility, metabolisable energy.

Keywords

• Ruminant animals
• forage
• feed
• nutritional
• metabolic energy values of the degree
• organic matter digestion

Project Number

2016-FBE-B07

Iğdır İli Hayvancılığında Kullanılan Bazı Kaba ve Kesif Yem Kaynaklarının Besin Madde Kompozisyonları, ME, OMSD ve İn Vitro Gaz Üretim Kapasitelerinin Belirlenmesi

Abstract

Yapılan bu çalışmada ruminant hayvan beslemede kullanılan bazı kaba ve kesif yem materyallerinin kimyasal kompozisyonları, gaz üretim parametreleri, metabolik enerji (ME) ve organik madde sindirim dereceleri in vitro gaz üretim tekniği kullanılarak belirlenmiştir. Kaba yemlerin içeriğindeki asit deterjan fiber (ADF) ve nötral deterjan fiber (NDF) oranı ile yemlerin sindirilebilirlikleri arasında negatif bir ilişki olduğu görülmüştür. ADF ve NDF bakımından zengin bir kaba yem olan samanın organik madde sindirim derecesi (OMSD) düşük bulunmuştur. En yüksek Ham kül içeriğine saman (%9.22) sahip olurken en düşük kül içeriğine mısır danesi (%1.37) sahip olmuştur. Yemlerin ham kül (HK) içerikleri ile ürettikleri toplam gaz arasında negatif bir ilişki vardır. Ham kül içeriği fazla olan yemlerin ürettikleri toplam gaz (TG) miktarları düşük bulunmuştur. Yemlerin ham protein (HP) içerikleri %2.48 ile %28.52 arasında değişmiştir ve aralarındaki farklar istatistiksel olarak çok önemli bulunmuştur (P<0.001). Yemlerin fermantasyonu sonunda en fazla gaz üretimi mısır dane yeminde (%63.74), en az gaz üretimi samanda (%24.52) gerçekleşmiştir. Araştırmaya konu olan yemler metabolik enerji, organik madde sindirim derecesi bakımından önemli derecede (p<0.001) farklılık göstermiştir.

Keywords

• Ruminant hayvanlar
• kaba yem
• kesif yem
• besin madde
• organik madde sindirim derecesi
• metabolik enerji

Supporting Institution

Iğdır Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri

Project Number

2016-FBE-B07

Thanks

Bu araştirma İğdir Üniversitesi Bilimsel Araştirma Projeleri tarafindan 2016-FBE-B07 bağimsiz proje olarak desteklenmiştir. Çalişmamiza sağlamiş olduklari desteklerden ve finansmandan dolayi teşekkür ederiz.

References

1. Abaş İ, Özpınar H, Kutay HC, Kahraman R, Eseceli H, 2005. Determination of metabolizable energy and net energy lactation contents of some feeds in the Marmara Region by in vitro gas technique. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 29:751-757.
2. Adesogan AT, 2002. What are feeds worth: A Critical evaluation of selected nutritive value methods. USA Proceedings 13. Annual Florida Ruminant Nutrition Symposium, Florida, January 11-12, 2002, s:33-47.
3. Akyıldız AR,1986. Yem bilgisi ve teknolojisi (2. Basım). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 974, s.286, Ankara-Türkiye.
4. AOAC 1990, Official Method of Analysis. Association of Official Analytical Chemists. 15th.edition. Washington, DC. USA. s.66-88.
5. Bernard JK, West JW, Trammell DS, 2002. Effect of replacing corn silage with annual ryegrass silage on nutrient digestibility, intake, and milk yield for lactating dairy cows. Journal of Dairy Science, 85:2277-2282.
6. Canbolat Ö, Kara H, Filya İ, 2013. Bazı baklagil kaba ve kesif yemlerinin in vitro gaz üretimi, metabolik enerji, organik madde sindirimi ve mikrobiyal protein üretimlerinin karşılaştırılması. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakülesi Dergisi, 27(2): 71-81.
7. Çerçi İH, Talıseven P, Azman MA, Birben N, 2003. Ruminant yemlerinin farklı in vitro yöntemlerle metabolize olabilir enerjinin belirlenmesi. Türkiye II Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 18-20 Eylül 2003, Konya.
8. Chenost M, Aufrere J, Mscheboeuf D, 2001. The gas-test technique as tool for predicting the energetic value of forage plants. Animal Research, 50: 349-364.

9. Coşkun B, Gülşen N, Umucalılar HD, 2005. Prangos ferulacea (Helis)’in yem değeri üzerine bir çalışma. Türkiye III. Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 7-10 Eylül 2005, Adana.
10. Dale N, Battal A, 2005. Yem hammaddeleri besin değerleri. Feed stuffs reference issue & Buyers Guide, 76(38):16-22.
11. Denek N, Deniz S, 2003. Ruminant hayvan beslemede yaygın olarak kullanılan kimi kaba yemlerin sindirilebilirlik ve metabolik enerji düzeyinin in vitro metotlarla belirlenmesi. Konya Türkiye II. Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 18-20 Eylül 2003, Konya.
12. Filya İ, Karabulut A, Canbolat Ö, Değirmencioğlu T, Kalkan H, 2002. Bursa bölgesinde yetiştirilen yem hammaddelerinin beslenme değerleri ve hayvansal organizmalarda optimum değerlendirme koşullarının in vivo ve in vitro yöntemlerle saptanması üzerine araştırmalar. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bilimsel Araştırmalar ve İncelemeler Serisi, 25: 1-61.
13. Getachew G, Blümmel M, Makkar HPS, Becker K, 1998. In vitro gas measuring techniques for assessment of nutritional quality of feeds: A Review. Animal Feed Science and Technology, 72: 261-281
14. Hamilton, 2005. Nutritive characteristics of supplementary feeds used in the Victorian Dairy Industry non-forage supplements. http://www.dpi.vic.gov.au/dpi/nrenfa.nsf (Erişim Tarihi: 01.01.2020).
15. Hocking PJ, Meyer CP, 1985. Responses of noogooraburr (Xanthium occidentale Bertol.) to nitrogen supply and carbon dioxide. Annals of Botany, 55:835-844.
16. Kamalak A, 2005. Bazı kaba yemlerin gaz üretim parametreleri ve metabolik enerji içerikleri bakımdan karşılaştırılması. KSÜ Fen ve Mühendislik Dergisi, 8(2).
17. Kamalak A, Canbolat O, Erol A, Kılınc C, Kizilşimşek M, Ozkan, CO, Ozkose E, 2005. Effect of variety on chemical composition, in vitro gasp, metobolizable energy and organic matter digestibility of alfalfa hays. From http://www.cipav.org.co/lrrd/lrrd17/7/kama17077.htm (Erişim Tarihi: 01.01.2020).
18. Kamalak A, Canbolat O, Gurbuz Y, Ozay O, Ozkose E, 2004. Variation in metabolizable energy content of forages estimated using in vitro gas production technique. Pakistan Journal of Biological Sciences 7(4):601-605.
19. Kamalak A, Gurbuz Y, Ozay O, Canbolat O, 2005. Prediction of dry matter intake and dry matter digestibilities of some forages using the gas production in sheep. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 29: 1-7.
20. Khazaal K, Dentinho MT, Riberio JM, Orskov ER, 1993.Acomparison of gas production during incubation with rumen contents and nylon bag degradability as predictors of the apparent digestibility in vivo and voluntary intake of hays. Animal Production, 57: 105-112.
21. Kılıç Ü, 2005. Ruminant beslemede kullanılan bazı yem maddelerinin in vitro gaz üretim tekniği kullanılarak bazı fermentasyon ürünlerinin ve enerji içeriklerinin belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi (Basılmış).
22. Kutlu HR, 2001. Yemler bilgisi ve yem teknolojisi. Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fak. Yayınları (Ders Notu) Adana. s. 279.
23. Mehrez AZ, Orskov ER, 1977. A Study of artificial fibre bag technique for determining the digestibility of feeds in the rumen. The Journal of Agricultural Science, 88: 645-650.
24. Menke KH, Raab L, Salewski A, Steingass H, Fritz D, Schneider W, 1979. The estimation of digestibility and metabolizable energy content of ruminant feeding Stuffs from the Gas Production when they are incubated with Rumen Liqueur in vitro. Journal of Agricultural Science, 93: 217-222.
25. Menke KH, Steingass H, 1988. Estimation of energetic feed value obtained from chemical analysis and in vitro gas production using rumen fluid. Animal research and development, 28:7-55.
26. Ocak N, 1997. Ruminant beslemede kullanılan bazı yem hammaddelerinin ve kesif yem karmalarının korunmuş protein ve enerji değerlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi (Basılmış).
27. Orskov ER, Mc Donald, 1979. The estimation of protein degradability in the rumen from incubation measurement weighed according to rate of passage. The Journal of Agricultural Science, 92: 499-503.
28. Robinson PH, Getachew G, 2003. In vitro gas production of California feedstuffs. http://animalscience.ucdavis.edu/faculty/robinson (Erişim Tarihi: 01.01.2020).
29. Ronald LB, Rex ER, 1993. Forages for cattle: New of determining Energy Content and evaluating heat Damage. http://muextension.missouri.edu/xplor/agguides/dairy/g03150.htm (Erişim Tarihi: 01.01.2020).
30. Sarıçiçek BZ, Ocak N, 1997. Fındık küspesinin korunmuş (bypass) protein ve süt sığırı rasyonlarında kullanılabilme olanaklarının belirlenmesi. TÜBİTAK, VHAG1135’nolu proje kesin sonuç raporu. s 36.
31. Scholfield P, 2000. Gas production methods. In: JPF, D'Mello (Editors), Farm Animal Metabolism and Nutrition. CAB International, Wallingford, s. 209- 232.
32. Şehu A, 2002. Yemlerin tanımı, sınıflandırılması ve değerliliğini etkileyen faktörler. Yemler Yem Hijyeni ve Teknolojisi. S. 1-11.
33. Şeker E, 1994. Ruminant beslemede kullanılan yemlerin enerji değerlerinin sindirim denemesi ve gaz testi ile belirlenmesi. Proje No: VHAG 884.
34. Şeker E, 2002. The determination of the energy values of some ruminant feeds by using digestibility trial and gas test. Revue de Medecine Veterinaire, 153 (5): 323- 328.
35. Tilly JMA, Terry RA, 1963. A two-stage technique for the digestion of forage crops. The Journal of the British Grassland Society, 18: 104–111.
36. Umucalılar HH, Coşkun B, Gülşen N, 2002. In situ rumen degradation and in vitro gas production of some selected grains from Turkey. Journal of Animal Physiology and Animal Nutrition, 86: 288-297.
37. Van Soest PJ, Robertson JB, Lewis BA, 1991. Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber and nonstarch polysaccharides in relation to animal nutrition. Journal of Dairy Science, 74: 3583-3597.
38. Wolin MJ, 1960. A Theoretical rumen fermentation balance. Journal of Dairy Science, 43: 1452–1459.
39. Yılmaz A, 1995. Ruminant beslemede kullanılan bazı yemlerin in vivo ve in vitro sindirilebilirlikleri arasındaki ilişkiler, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Başılmış).