Öğretmenlerin ve Üniversite Öğrencilerinin E-Öğrenmeye Yönelik Tutumlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada öğretmenlerin ve üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, mesleki kıdem, internet kullanım süresi ve teknolojik alet kullanma düzeyleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, Kisanga tarafından geliştirilmiş ve Biçer tarafından Türkçeye uyarlanmış olan “e-Öğrenmeye Yönelik Tutum Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu farklı bölümlerde öğrenim görmekte olan 160 üniversite öğrencisi ve 370 öğretmen oluşturmuştur. Verilerin analizinde bağımsız gruplar t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmış anlamlı farklılaşma durumunda etki büyüklüğünü ölçmek amacıyla eta-kare(η²) değeri yorumlanmıştır. Ayrıca oluşan farklılığın yönünü belirleme amacıyla Post-Hoc testlerinden Tukey testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin e-öğrenmeye yönelik tutumların ‘’yüksek’’ düzeyde, üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik tutumları ‘’kararsız’’ düzeyde bulunmuştur. Yapılan analizler sonucunda öğretmenlerin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının cinsiyet, öğrenim düzeyi, mesleki kıdem ve teknolojik alet kullanım seviyesi değişkenlerine göre farklılaşırken, üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının ise yaş, öğrenim düzeyi ve teknolojik alet kullanım düzeylerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur.

Keywords

• e-Öğrenme
• Tutum Ölçeği
• Öğretmenler
• Üniversite Öğrencileri

Investigation of Teachers and University Students Attitudes Towards e-Learning in Terms of Some Variables

Abstract

In this study, it was aimed to examine the attitudes of teachers and university students towards e-learning in terms of gender, age, education level, professional seniority, internet usage time and technological device usage levels. In this research, the "e-Learning Attitude Scale", which was developed by Kisanga and adapted to Turkish by Biçer, was used. The study group of the research consisted of 160 university students and 370 teachers studying in different departments. In the analysis of the data, independent groups t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were applied, in case of significant differentiation, the eta-square (η²) value was interpreted to measure the effect size. In addition, Tukey test, one of the Post-Hoc tests, was used to determine the direction of the difference. As a result of the research, teachers 'attitudes towards e-learning were found at "high" level, and university students' attitudes towards e-learning were found at "undecided" level. Teachers 'attitudes towards e-learning differed according to gender, education level, professional seniority and technological tool usage level variables, while university students' attitudes towards e-learning differed statistically significantly according to their age, education level and technological tool usage level.

Keywords

• e-Learning
• Attitude Scale
• Teachers
• University Students.

References

1. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
2. Aixia, D., & Wang, D. (2011). Factors influencing learner attitudes toward e-learning and development of e-learning environment based on the integrated e-learning platform. International Journal of e-Education, e-Business, e-Management and e-Learning, 1(3), 264.
3. Aktürk, A. O. & Delen, A. (2020). Öğretmenlerin teknoloji kabul düzeyleri ile öz-yeterlik inançları arasındaki ilişki. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 4(2), 67-80.
4. Aras, E. & Karakaya, Y. E. Spor Eğitimi Kurumlarında Görev Yapan Akademik Personelin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 1-12.
5. Arndt, T., & Guercio, A. (2014). Ubiquitous e-Learning: student attitudes and future prospects. GSTF Journal on Computing, 4(1), 77.
6. Aslan, Ö. (2006). Öğrenmenin yeni yolu: E-öğrenme. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 121-131.
7. Ateş, A. & Altun, E. (2008). Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 125-145.
8. Aytaç, T. (2003). Geleceğin öğrenme biçimi: E-öğrenme. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 3 (35).

9. Avcu, D. Ü., & Gökdaş, İ. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğretmenlerinin bilgi ve iletişim teknolojilerine ilişkin kabul ve kullanım niyetleri. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 42-59.
10. Bağcı, H. (2018). Investigation of the Satisfaction Levels of Teacher Candidates towards E-Courses. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 17(3), 65-72.
11. Biçer, H , Korucu, A . (2020). E-öğrenmeye yönelik tutum ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama , 10 (1) , 237-256 . DOI: 10.17943/etku.632178 Brinkerhoff, J. & Koroghlanian, C. M. (2005). Student computer skills and attitudes toward Internet-delivered instruction. Journal of Educational Computing Research, 32 (1), 27-56.
12. Can, H. C., Özdemir, H., & Işim, A. T. E-Öğrenme Beden Eğitimi Öğretmen Adaylari İçin Ne İfade Ediyor: Karma Yöntem Araştirmasi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 1374-1386.
13. Cheong, C. S. (2001). E-learning—a provider’s prospective. The Internet and higher education, 4(3-4), 337-352.
14. Cohen, J. (1988). The t test for means. Statistical power analysis for the behavioural sciences.
15. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2013). Research methods in education: routledge.
16. Coşkun, G., Kaymakoğlu, B., & Gök, E. (2007). Tıp Fakültesi Öğrencilerinin İnternet Kullanımı ve E-öğrenme’ye İlişkin Tutumları: Başkent Üniversitesi Uygulaması.
17. Çandarlı, D. & Yüksel, H. G. (2012). Students’ perceptions of video-conferencing in the classrooms in higher education.Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 357- 361.
18. Demir, E. (2004). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(39).
19. Dick, G.N., Case, T.,L. & Burns, O. M. (2001). Adopting distance education what do the students think? International Conferance on Informatics Education & Research (ICIER), New Orleans, LA.
20. Dikbaş, E. (2006). Öğretmen adaylarının e-öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi (Doktora tezi). DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
21. Driscoll, M. (2002). Blended learning: Let’s get beyond the hype. E-learning, 1(4), 1-4.
22. Eagly, A. H., & Chaiken, S. (2007). The advantages of an inclusive definition of attitude. Social cognition, 25(5), 582-602.
23. Gall, M. D., Gall, J. P. ve Borg, W. R. (2003). Educational research (7. Baskı). USA: Pearson Education.
24. Gewin, V. (2020). Five tips for moving teaching online as COVID-19 takes hold. Nature, 580(7802), 295-296.3
25. Gümüş, S. (2007). Çevrimiçi işbirliği ekiplerinde öğrenenlerin sorun çözerek öğrenmeyle ilgili tutum ve görüşleri. Anadolu Üniversitesi.
26. Hair, J., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. (2006). Multivariate Data Analysis: Pearson Education. New Jersey: Hoboken.
27. Hastie, B. (2007). Higher education and sociopolitical orientation: The role of social influence in the liberalisation of students. European Journal of Psychology of Education, 22(3), 259-274.
28. Haznedar, Ö. (2012). Üniversite öğrencilerinin bilgi ve iletişim teknolojileri becerilerinin ve E-öğrenmeye yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
29. Horowitz, I. A., & Bordens, K. S. (2002). The effects of jury size, evidence complexity, and note taking on jury process and performance in a civil trial. Journal of Applied Psychology, 87(1), 121.
30. Hu, P. J. H., Clark, T. H. K., & Ma, W. (2003). Examining technology acceptance by school teachers: A longitudinal study. Information & Management, 41(2), 227-241.
31. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi (17. Baskı). Ankara: Nobel yayın dağıtım, 81-83.
32. Khan, B. H. (2001). A framework for e-learning. LTI magazine.
33. Kışla, T. (2005). Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
34. Kisanga, D., & Ireson, G. (2016). Test of e-Learning Related Attitudes (TeLRA) scale: Development, reliability and validity study. International Journal of Education and Development using ICT, 12(1).
35. Koca, M. (2006). Bilgi ve iletişim teknolojileri kabul ve kullanımı birleştirilmiş modelinin değişkenlerine göre öğretmenlerin bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanımlarının incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
36. Kocayi̇ği̇t, A , Uşun, S . (2020). Milli eğitim bakanlığına bağlı okullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları (Burdur ili örneği) . Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi , 8 (23) , 285-299 . DOI: 10.33692/avrasyad.662503
37. Korucu, A. T. & Ertekin, H. (2020). Kpss Kursunda Eğitim Gören Aday Öğretmenlerin E-Öğrenmeye Yönelik Tutumları. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 100-113.
38. Krosnick, J. A., & Alwin, D. F. (1989). Aging and susceptibility to attitude change. Journal of personality and social psychology, 57(3), 416.
39. Lau, J., Yang, B., & Dasgupta, R. (2020). Will the coronavirus make online education go viral. Times Higher Education.
40. Liaw, S.-S., Huang, H.-M., & Chen, G.-D. (2007). Surveying instructor and learner attitudes toward e-learning. Computers & Education, 49(4), 1066-1080.
41. Maushak, N. J. ve Ellis, K. A. (2003). Attitudes of graduate students toward mixed-medium distance education. The Quarterly Review of Distance Education, 4(2), 129-141.
42. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2020). Basın açıklaması , https://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-koronaviruse-karsi-egitim-alaninda-alinan-tedbirleri-acikladi/haber/20497/tr , Erişim Tarihi : 12.03.2020.
43. Metin, M., Birişçi, S., & Coşkun, K. (2013). Öğretmen adaylarının öğretim teknolojilerine yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4), 1345-1364.
44. Özdamar, K. (1999) Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi 1. Kaan Kitabevi, Eskişehir
45. Özgür, H., & Tosun, N. (2010). İnternet destekli eğitimin e-öğrenme tutumlarına etkisi. XV. Türkiye’de İnternet Konferansı, 2-4.
46. Rhema, A. & Miliszewska, I. (2014). Analysis of student attitudes towards e-learning: The case of engineering students in Libya. Informing Science and Information Technology, 11, 169-190. Retrieved from http://iisit.org/Vol11/IISITv11p169-190Rhema0471.pdf
47. Rosenberg, M. J., & Foshay, R. (2002). E‐learning: Strategies for delivering knowledge in the digital age. Performance Improvement, 41(5), 50-51.
48. Schumacher, P., & Moharan-Martin, T. (2001). Gender, internet and computer experiences. Computers in Human Behavior, 17(1), 95-110.
49. Şimşek, A., İskenderoğlu, T., & İskenderoğlu, M. (2010). Investigating preservice computer teachers’ attitudes towards distance education, Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 324-328.
50. Tarım, K., & Artut, P., (2016). Tutum ve Matematik Başarısı. Matematik Eğitiminde Teoriler (pp.767-784), Ankara: Pegem A Yayıncılık. Telli, S. G., & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34 Urdan, T. A., & Weggen, C. C. (2000). Corporate elearning: Exploring a new frontier.
51. Ünsal, S.& Avar Vayvay, N. (2018). Öğretmen Adaylarının Sosyal Medya Kullanımlarıyla E-Öğrenmeye Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, ss. 25-40.
52. Yenilmez, K., Turğut, M., & Balbağ, M. Z. (2017). Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 91-107. https://doi.org/10.17556/erziefd.305902
53. Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2020a). Basın açıklaması, https://www.yok. gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/, Erişim tarihi: 26.03.2020.
54. Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2020b). Basın açıklaması, https://www.yok. gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/, Erişim tarihi: 29.03.2020.
55. Yücel, G. (2006). Bağımsız otistik çocuklar eğitim merkezi hakkında uzaktan eğitime dayalı aile eğitim programının etkililiği. (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi) .Anadolu Üniversitesi.