APPLICATION OF THE TWO-FACTOR DYNAMIC LEARNING CURVE MODEL TO THE SERVICE SECTORS OF THE TURKISH ECONOMY

Technological learning capability has become an important factor in increasing productivity since the second half of the 20th century. This capability is acquired through an accumulation process that combines knowledge, skills, competencies and experience to understand rapid changes in technology. The learning curve theory argues that this acquired ability results in increased labor productivity. Although studies in the literature initially stated that only the decreases in unit costs were the result of cumulative increases in production, it was observed that R&D expenditures were used as the second independent variable in the following years. However, only a single learning rate, which is the average of the learning rates in the period in question, was determined in the related studies. In this study, on the other hand, a two-factor dynamic model was used for service sub-sectors, and thus, the course of learning-by-doing ratios as well as learning-by-searching ratios over time was determined. According to the results of the study, it was found that in most of the service sub-sectors, learning-by-doing ratios followed a symmetrical course in the opposite direction to the learning-by-searching ratios. In addition, according to the findings of the study, sectors with high productivity were selected and support was recommended to the relevant sectors.

Teknolojik öğrenme yeteneği, 20. yüzyılın ikinci yarısından bu yana verimliliği artırmada önemli bir faktör haline gelmiştir. Bu yetenek, teknolojideki hızlı değişimleri kavramak için bilgi, beceri, yeterlilik ve deneyimi bir araya getiren bir birikim süreci yoluyla kazanılır. Öğrenme eğrisi teorisi, edinilen bu yetkinliğin işgücü verimliliğinde artışa yol açtığını savunmaktadır. Literatürdeki çalışmalar başlangıçta üretimdeki kümülatif artışların yalnızca birim maliyetlerdeki düşüşlere yol açtığını belirtmiş olsa da, sonraki yıllarda Ar-Ge harcamalarının ikinci bağımsız değişken olarak kullanıldığı gözlemlenmiştir. Buna karşın ilgili çalışmalarda, söz konusu dönemdeki öğrenme oranlarının ortalaması olan tek bir öğrenme oranı belirlenmiştir. Bu çalışmada ise hizmet alt sektörleri için iki faktörlü dinamik bir model kullanılmıştır ve böylece zaman içinde hem yaparak öğrenme oranlarının hem de araştırarak öğrenme oranlarının seyri belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, hizmet alt sektörlerinin çoğunda yaparak öğrenme oranlarının, araştırarak öğrenme oranlarının tersi yönde simetrik bir seyir izlediği tespit edilmiştir. Ayrıca, çalışmanın bulgularına göre, verimliliği yüksek sektörler belirlenmiş ve ilgili sektörlere destek sağlanması önerilmiştir.