KAZAKİSTAN’DA SÜRDÜRÜLEBİLİR KAMU YÖNETİMİ: YÖNETİŞİM REFORMLARI VE SWOT TEMELLİ BİR ANALİZ

Günümüzde sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin kamu politikalarına bütünleşik biçimde entegre edilmesi, kamu yönetimi literatürünün temel tartışma alanlarından biri haline gelmiştir. Özellikle çevresel bozulma, iklim değişikliği, enerji güvenliği ve toplumsal eşitsizlikler gibi çok boyutlu küresel sorunlar, kamu yönetiminin yalnızca teknik kapasite artışıyla değil; yönetişim kalitesi, kurumsal bütünlük ve katılımcı politika üretimi ilkeleriyle yeniden yapılandırılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda, post-Sovyet ülkelerindeki sürdürülebilir kamu yönetimi reformlarının yönetişim boyutunu bütüncül biçimde ele alan çalışmaların sınırlı kaldığı görülmektedir. Literatürdeki bu boşluktan hareketle, bu çalışma Kazakistan’da sürdürülebilir kamu yönetimi politikalarını kurumsal kapasite, yönetişim yapısı ve politika entegrasyonu eksenlerinde çok boyutlu biçimde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel araştırma deseni benimsenmiş; resmi politika belgeleri, uluslararası raporlar ve ikincil veri setleri tematik içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş, elde edilen bulgular SWOT analizi çerçevesi kullanılarak bütüncül biçimde değerlendirilmiştir. Analiz süreci; kurumsal yönetişim, kamu hizmet sunumu, dijitalleşme, yeşil dönüşüm politikaları ve toplumsal katılım başlıkları etrafında yapılandırılmıştır. Bulgular, Kazakistan’ın güçlü ulusal vizyon, dijital kamu hizmetleri altyapısı ve uluslararası iş birliği kapasitesi gibi önemli kurumsal avantajlara sahip olduğunu; buna karşın fosil yakıt bağımlılığı, bölgesel eşitsizlikler, insan kaynağı yetersizliği ve sınırlı hesap verebilirlik mekanizmalarının sürdürülebilir kamu yönetiminin kurumsallaşmasını kısıtladığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, sürdürülebilir kamu yönetiminin teknik yatırımların ötesinde, çok düzeyli yönetişim, yatay kurumsal koordinasyon ve katılımcı politika üretimi temelinde yeniden inşa edilmesi gerektiğini göstermekte; Kazakistan örneği üzerinden literatüre özgün, eleştirel ve karşılaştırmalı bir katkı sunmaktadır.

Recently the integrated incorporation of sustainable development goals into public policies has become one of the central themes in the literature on public administration. In particular, multidimensional global challenges such as environmental degradation, climate change, energy security, and social inequalities necessitate the restructuring of public administration not only through technical capacity enhancement but also through improvements in governance quality, institutional coherence, and participatory policy-making principles. In this context, it is observed that studies addressing the governance dimension of sustainable public administration reforms in post-Soviet countries in a comprehensive manner remain limited. Motivated by this gap in the literature, the present study aims to conduct a multidimensional analysis of sustainable public administration policies in Kazakhstan, focusing on institutional capacity, governance structure, and policy integration. The study adopted a qualitative research design; official policy documents, international reports, and secondary data sets were analyzed using thematic content analysis. The findings were comprehensively evaluated within the SWOT analysis framework. The analytical process is structured around key thematic dimensions, including institutional governance, public service delivery, digitalization, green transition policies, and social participation. The findings indicate that Kazakhstan possesses significant institutional strengths, such as a strong national vision, advanced digital public service infrastructure, and substantial international cooperation capacity. However, the study also identifies critical constraints, including dependence on fossil fuels, regional disparities, insufficient human resources, and limited accountability mechanisms, which hinder the institutionalization of sustainable public administration. Overall, the study demonstrates that sustainable public administration should be reconstructed beyond technical investments, based on the principles of multi-level governance, horizontal institutional coordination, and participatory policymaking. By adopting an analytical and comparative perspective, the study provides an original and critical contribution to the existing literature through the case of Kazakhstan.