Gençlik Merkezine Devam Eden Bireylerin Öz Yeterlilik Düzeylerinin Araştırılması
Abstract
Bu araştırmanın amacı, gençlik merkezine devam eden bireylerin öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmaya 2018-2019 sezonunda Malatya Gençlik Merkezi’nde gerçekleştirilen sportif faaliyetlere devam eden 78 bayan, 56 erkek olmak üzere toplam 134 birey gönüllü olarak katılım göstermiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Riggs, Warka, Babasa, Betancourt ve Hooker (1994) tarafından geliştirilen, Türkçe’ye uyarlaması Öcel (2002) tarafından yapılan ‘’Öz-Yeterlilik Ölçeği (Self Efficacy Scale)’’ kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen tüm veriler gerekli istatistiksel işlemlerin yapılması amacıyla hazır hale getirilerek, verilerin analizi için SPSS 15.0 paket program kullanılmıştır. Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Mann-Whitney U, verilerin normal dağılıp dağılmadığını test etmek için ise Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, gençlik merkezine devam eden bireylerin yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı değişkenleri ile öz yeterlilik ölçek puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Bu durumda, yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı gibi değişkenlerin bireylerin öz yeterlilik düzeyleri üzerinde etkili olmadığı söylenebilir.
Keywords
References
- Aycan, A. (2005). Gençlik merkezlerinde örgütsel etkililik ve hizmet kalitesinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, İstanbul.
- Balyan, M. (2009). İlköğretim 2.kademe ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları, sosyal beceri ve özyeterlik düzeylerinin karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sporda Psiko-Sosyal Alanlar Anabilim Dalı, İzmir.
- Bandura, A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal Of Social And Clinical Psychology, 4(3), 359–373.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: the exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
- Bolat, O. İ. (2016). Öz yeterlilik ve tükenmişlik ilişkisi: Lider-üye etkileşiminin aracılık etkisi. Ege Akademik Bakis (Ege Academic Review), 11(2), 255–255. doi:10.21121/eab.2011219569.
- Brink, E., Alsén, P., Herlitz, J., Kjellgren, K. & Cliffordson, C. (2012). General self-efficiacy and health-related quality of life after myocardial infarction. Health & Medicine, 17(3). http://www.diva-portal.org adresinden erişildi.
- Çelik, D. (2013). Üstün zekalı olan ve olmayan öğrencilerin mükemmeliyetçilik ve akademik öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Eğitim Anabilim Dalı, Üstün Zekalılar Eğitimi Bilim Dalı, İstanbul.
- Cervone, D. ve Wood, R. (1995). Goals, feedback, and the differential ınfluence of self-regulatory processes on cognitively complex performance. Cognitive Therapy and Research, 19(5), 519–545.https://link.springer.com adresinden erişildi.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Publication Date
June 30, 2019
Submission Date
May 27, 2019
Acceptance Date
June 29, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 2 Number: 1