Positioning Syrian Refugees in Social Life: The Case of Trabzon

Öz

Due to the civil war, many Syrians had to leave their countries and seek refuge in different countries. One of the asylum countries is Turkey. In every province of Turkey, it is possible to see Syrian refugees. One of these provinces is Trabzon. People living in Trabzon may have different attitudes and views towards Syrian refugees. This study was carried out to reveal the positioning of Syrian refugees in social life. Field research management was used, and the data were obtained by using face-to-face interviews with 250 participants. The results show that the participants negatively position Syrian refugees in social life. In terms of gender, women look at Syrian asylum seekers more negatively than men. Participants’ views toward migrants who are not Syrian refugees is generally more positive. Again, a significant portion of the respondents do not want to come together with Syrian refugees nor live together in social life. Moreover, most of the respondents think that Syrian asylum seekers increase crime rates in Trabzon. Finally, the respondents do not want Syrian asylum seekers to be granted the rights of citizenship

Anahtar Kelimeler

• Social Life,Syrian Refugees,The Case of Trabzon

Suriyeli Sığınmacıların Toplumsal Yaşamda Konumlandırılışı: Trabzon Örneği

Öz

İç savaş nedeniyle pek çok Suriyeli kendi ülkesini terk edip farklı ülkelere sığınmak zorunda kalmışlardır. Bu sığınılan ülkelerden biri Türkiye’dir. Türkiye’nin her ilinde Suriyeli sığınmacılara rastlamak mümkündür. Bu illerden biri de Trabzon’dur. Trabzon’da yaşayan insanlar, Suriyeli sığınmacılara yönelik farklı tutum ve görüşe sahip olabilmektedir. İşte bu çalışma Suriyeli sığınmacıların toplumsal yaşamada konumlandırılışını ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Saha araştırması yönetiminin kullanıldığı çalışmada, veriler 250 katılımcı ile yüz yüze görüşmeye dayalı anket tekniğiyle elde edilmiştir. Araştırma sonuçları; katılımcılar toplumsal yaşamda Suriyeli sığınmacılara olumsuz olarak konumlandırmaktadır. Cinsiyet açısından ise kadınlar, erkeklere oranla Suriyeli sığınmacılara daha olumsuz bakmaktadır. Katılımcıların Suriyeli sığınmacıların dışında kalan ve Türkiye’de yaşayan göçmenlere bakış açıları genel olarak biraz daha olumludur. Yine araştırmaya katılanların önemli bir kısmı toplumsal yaşamda hiçbir şekilde ne Suriyeli sığınmacılarla bir araya gelmek nede bir arada yaşamak istemektedir. Ayrıca araştırmaya katılanların büyük bir kısmı Suriyeli sığınmacıların Trabzon’da suç oranlarını arttırdığını düşünmektedir. Son olarak katılımcılar Suriyeli sığınmacılara vatandaşlık hakkı verilmesini istememektedir.

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal Yaşam,Suriyeli Sığınmacılar,Trabzon Örneği

Kaynakça

1. Adorno, T.W.(2011). Kültür Endüstrisi Kültür Yönetimi (Nihat Ülner- Mustafa Tüzel - Elçin Gen Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
2. Akarcalı, S. (2003). 2. Dünya Savaşında İletişim ve Propaganda. Ankara: İmaj Yayıncılık.
3. Aristoteles .(2017). Retorik (Mehmet H.Doğan Çev.). Ankara: Yapı Kredi Yayınları.
4. Badiou, A .(2016). Etik Kötülük Kavrayışı Üzerine Bir Deneme (Tuncay Birkan Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
5. Baudrillard, J.(2011). Simülakrlar ve Simülasyon (Oğuz Adanır Çev.).Ankara: DoğuBatı Yayınları.
6. Binark, M.(2013). Ayın Karanlık Yüzü: Yeni Medya ve Etik. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
7. Binark, Mve Bayraktutan, G .(2013). Ayın Karanlık Yüzü: Yeni Medya ve Etik. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
8. Budak, P., Demir, M. S., Tan, M., Sarı, M.,(2017). Yerel Halkın Algısında Suriyeli Sığınmacılar ve Toplumsal Etkileri: Elazığ İli Örneği, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı:5. ss. 543-564.

9. Boztepe, Veli (2017). “Televizyon Haberlerinde Suriyeli Mültecilerin Temsili”, Ankara Üniversitesi İlef Dergisi, Sayı 4/1: 91-122.
10. Can, Ş. (2019). Refugee Encounters at the Turkish-Syrian Border: Antakya at the Crossroads. New York: Routledge.
11. Canyurt, D.(2015). Suriyeli Gelişmeleri Sonrası Suriyeli Mülteciler: Türkiye’de Riskler, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, S.48 s.127-146.
12. Çiftçi, H. (2018). Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlarının Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Tutum, Algı ve Empatik Eğilimlerinin Analizi, İnsan ve Toplum Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt/Vol:7, Sayı: 3. ss: 2232-2256.
13. Çömez Polat., F ve Kaya, E .(2017). Bir ötekileştirme Pratiği: Türkiye’de Yaşayan Suriyelilere Yönelik Tutumlar, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensitüsü e-Dergi, cilt 1, S. 1 ss. 38-48.
14. Dursun, Ç .(2014). TV Haberlerinde İdeoloji. Ankara: İmge Kitabevi.
15. Efe, İ.(2015). Basında Suriyeli Sığınmacılar. Ankara: Seta Yayınlar.
16. Emin, M. Nur.(2016). Türkiye’deki Suriyeli Çocukların Eğitimi Temel Eğitim Politikaları. İstanbul: Seta Yayınları.
17. Erasmus .(2009). Deliliğe Övgü. ( Çiğdem Dürüşken Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
18. Ersoy Quadir, S ve Kabaklı Çimen, L.(2018). Türk Vatandaşlarının Suriyeli Sığınmacılarla İlgili Görüşleri (Konya Örneği), Third Sector Social Economic Review, 53(2), 327-345.
19. Freud, S.(1975). Kitle Psikolojisi, (Kamurna Şipal Çev.).İstanbul: Bozak Yayınları.
20. Fromm, E.(1995). Erdem ve Mutluluk (Ayda Yörükan Çev.). Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
21. İnce, M ve Koçak, M.C.(2018). Rus Savaş Uçağının Düşürülmesi ile İlgili Yayınlanan Haberlerde Söylem ve İdeoloji, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Sayı:3, ss. 2147-1185.
22. İnceoğlu, Y ve Sözeri, C .(2012). Nefret Suçlarında Medyanın Sorumluluğu: “Ya sev ya terk et ya da…”. Editör: Yasemin İnceoğlu, Söylemi ve Nefret Suçları. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
23. Karasu, M. A .(2018). Suç Korkusu, Göç ve Suriyeli Sığınmacılar: Şanlıurfa Örneği, Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 3, s.332-347.
24. Karataş, M.(2015). Türk Yazılı Basınında Suriyeli Sığınmacılar ile Halk Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, The Journal Of Migration Studies, cilt:1. S. 2, ss.112-151.
25. Kaya, İ ve Yılmaz Eren, E. (2015). Türkiye’deki Suriyelilerin Hukuki Durumu.İstanbul: Seta Yayınları.
26. Köktürk, M.(2017). Toplum ve Kültür. İstanbul: Ötüken Neşriyat . Kropotkin, P.(2016). Etik, İstanbul: Öteki Yayınları.
27. Mouffe, C.(2015),Siyasal Üzerine (Mehmet Ratip Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
28. Öner, S.(2014). Avrupa’da Yükselen Aşırı Sağ, Yeni “Öteki’ler” ve Türkiye’nin AB Üyeliği”,Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, cilt:13, s. 163-184.
29. Örselli, E ve Bilici, Z .(2018). Vatandaş Gözünden Suriyeli Sığınmacılar Özelinde Türkiye’nin Göç Politikaları: Konya Örneği. USYAP International Management and Social Science Symposium: İstanbul, 321-329.
30. Özudoğru,H.Y., Kan,A., Uslu,L., ve Yaman,E. (2018). Yerel Halkın Suriyelileri Yönelik Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, S. 40/2, s. 115-140.
31. Rocard, M .(2008). Avrupa Birliği Yolunda Türkiye’ye Evet, ( Olcay Kunal Çev.).İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
32. Seydi, A. R.(2014). Türkiye’nin Suriyeli Sığınmacıların Eğitim Çözümüne Yönelik İzlediği Politikalar, SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı. 31, ss. 267-305.
33. Sorenson, D .(2016).Syria in Ruins. USA: Praeger.
34. Taş, D ve Tekkanat, S. S..(2018). Yerel Halk ve Suriyeli Sığınmacılar Arasında Bir Kent: Elazığ Örneği, Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdare Bilimler Fakültesi Dergisi, cilt:10, s.10, s.77-90.
35. Tokgöz, O .(2015). Temel Gazetecilik. Ankara: İmge Kitabevi.
36. Türkeri, M.(2014). Etik Kuramları. İstanbul: Lotus Yayınları.
37. Uluç, G. (2009). Medya ve Oryantalizm. İstanbul: Anahtar yayınevi.
38. Yaylagül, L .(2014). Kitle İletişim Kuramları Egemen ve Eleştirel Yaklaşımlar. Ankara: Dipnot Yayınları.