Türkiye’de Yükseköğretim Düzeyindeki Rekreasyon Eğitimine Yönelik Bir Değerlendirme
Abstract
Özet
Türkiye’deki başlangıcı spor alanında olan rekreasyon eğitimi, 2009 yılından itibaren turizm eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında yer almaya başlamıştır. Yurt dışındaki üniversitelerle kıyaslandığında rekreasyon eğitimi Türkiye’de özellikle de turizm alanında yeni ama hızla yayılan bir alandır. Bu çalışmada yükseköğretim düzeyindeki rekreasyon eğitiminin gelişim süreci ele alınarak, Türkiye’deki rekreasyon eğitiminin yapısı incelenmiştir. Araştırma kapsamında, rekreasyon eğitiminin Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarındaki mevcut durumu ve gelişim süreci rakamsal göstergelerle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla gerek turizm gerekse de beden eğitimi ve spor alanındaki rekreasyon bölümleri araştırılmış, rekreasyon eğitiminin diğer disiplinlerle olan ilişkilerini ortaya koymak amacıyla rekreasyon ile ilgili hazırlanmış lisansüstü tezler anabilim dallarına göre incelenmiştir. Bulgulara göre; rekreasyon eğitimi verilen birim, eğitim alan öğrenci sayısı ve hazırlanan lisansüstü tezlerin sayısının artış gösterdiği ve lisansüstü tezlerin hazırlandığı anabilim dalları itibariyle rekreasyonun disiplinler arası bir kavram olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın rekreasyon ile ilgili bundan sonra yapılacak araştırmalar için yararlı ve derleyici nitelikte bir kaynak olması beklenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, eğitim, turizm, beden eğitimi ve spor.
Keywords
References
- Ağaoğlu, Y. S. (2002). Türkiye’deki üniversitelerin rekreasyon programlarının geliştirilmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Alexandris, K. and Carroll, B., (1997a). Motives for recreational sport participation in Greece. Implications for planning and provision of sport services. European Physical Education Review, 3 (2), 129-143.
- Alexandris, K. and Carroll, B. (1997b). An analysis of leisure constraints based on different recreational sport participation levels: Results from a study in Greece. Leisure Sciences, 19, 1-15.
- Bäckström, K. (2006). Understanding recreational shopping: A new approach. International Review of Retail, Distribution and Consumer Research, 16 (2), 143-158.
- Başaran, Z. (2016). Alternatif Eğitim Olarak Rekreasyon. (Rekreasyon Bilimi içinde, Ed. Suat Karaküçük), 393-428. Gazi Kitabevi, Ankara.
- Block, P., Ridgway, N.M and Nelson, J.E. (1991), Leisure and the shopping mall Advances in Consumer Research, 18 (1), 445-52.
- Cohen, D. A., Marsh, T., Williamson, S., Derose, K. P., Martinez, H., Setodji, C. and McKenzie, T. L. (2010). Parks and physical activity: Why are some parks used more than others? Preventive Medicine. 50, S9-S12.
- Colton, C. W. (1987). Leisure, recreation, tourism: A symbolic interactionism view. Annals of Tourism Research. 14 (3), 345-360.
- Demirci, S. ve Köseli, M. (2014). İkincil Veri ve İçerik Analizi. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
- Ertüzün, E. (2016). Sağlık Perspektifinden Rekreasyon ve Esenlik (Wellness). (Rekreasyon Bilimi içinde, Ed. Suat Karaküçük), 545-590. Gazi Kitabevi, Ankara.
- Godbey, G. C., Caldwell, L. L., Floyd, M. and Payne, L. L. (2005). Contributions of leisure studies and recreation and park management research to the active living agenda. American Journal of Preventive Medicine.28 (2S2), 150-158.