A RESEARCH ON THE RELATIONSHIP OF POLITICAL STABILITY AND ECONOMIC GROWTH IN BRICS-T COUNTRIES

Abstract

In recent years, it is seen that studies on the strong relationship between political stability and economic growth have increased. Political stability is an important element in the policies that political actors or political parties will implement during their term of office. İn this study, 43 percent of the world's population and the world's economy is estimated to comprise 30% BRICS-T countries to investigate the relationship between political stability and economic growth performance is the main purpose of the study. For this purpose, the relationship between political stability and economic growth in the BRICS-T countries, which are among the developing countries, in the 1996-2020 period was tested with the panel data method. In the study, Durbin-Hausman cointegration tests were used for the cointegration relationship when determining the degree of stasis of variables with the second generation CIPS unit root test. Finally, the second generation AMG estimator test was used to determine the coefficient and direction of the long-term cointegration relationship of variables. According to the results of the analyzes, it was found that the impact of political stability, inflation and general government expenditures on economic growth in the BRICS-T countries is statistically significant and negative.

Keywords

• Political Stability
• Political Instability
• Economic Growth
• Panel Data Analysis
• BRICS-T Countries

BRICS-T ÜLKELERİNDE POLİTİK İSTİKRAR VE EKONOMİK BÜYÜME İLİŞKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Son yıllarda politik istikrar ile ekonomik büyüme arasındaki güçlü ilişki üzerine yapılan çalışmaların artığı gözlenmektedir. Politik aktörlerin veya siyasi partilerin görev süreleri boyunca uygulayacakları politikalar üzerinde politik istikrarlılık durumu önemli bir unsurdur. Yapılan bu çalışmada dünya nüfusunun %43’ünü ve dünya ekonomisinin yaklaşık %30’unu oluşturan BRICS-T ülkelerinde politik istikrar ile ekonomik büyüme performansı arasındaki ilişkiyi araştırmak çalışmanın ana amacını oluşturmaktadır. Bu amaç doğrultusunda 1996–2020 arası dönemde gelişmekte olan ülkeler arasında yer alan BRICS-T ülkelerinde politik istikrar ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki panel veri analiz yöntemi ile test edilmiştir. Çalışmada ikinci nesil CIPS birim kök testi ile değişkenlerin durağanlık dereceleri belirlenirken eşbütünleşme ilişkisi için Durbin-Hausman eşbtünleşme testi kullanılmıştır. Son olarak değişkenlerin uzun dönem eşbütünleşme ilişkisinin katsayı ve yönünün tespiti için ikinci nesil AMG tahmincisi testi kullanılmıştır. Yapılan analizlerin sonucunda elde edilen bulgulara göre, BRICS-T ülkelerinde politik istikrarın, enflasyonun ve hükümet harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi istatistiki olarak anlamlı ve negatif olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Politik İstikrar
• Politik İstikrarsızlık
• Ekonomik Büyüme
• Panel Veri Analizi
• BRICS-T Ülkeleri

Thanks

Değerli dergi editörü başta olmak üzere çalışmayı değerlendiren hakemlere ve dergi yayın sürecinde emeği geçen her bir kişiye ayrı ayrı teşekkür eder saygılarımı sunarım.

References

1. Abdella A. B., Naghavi, N. & Fah. B.C. (2018). The effects of corruption, trade openness and political stability on foreign direct investment: empirical evidence from BRIC countries. International Journal of Advanced and Applied Sciences, 5 (3), 32-38.
2. Acaravcı, A., Bozkurt, C., & Erdoğan, S. (2015). MENA ülkelerinde demokrasi-ekonomik büyüme ilişkisi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(4), 119-129.
3. Aisen, A. & Veiga, F. (2006). Does political instability lead to higher inflation? A panel data analysis. Journal of Money, Credit, and Banking, 38(5), pp. 1379-1389.
4. Akkoç, G. K., Akkoç, U. & Yücel, Ö. F. (2018). BRICS-T Ülkelerinde Toplam Faktör Verimliliği ve Teknoloji Transferi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (21), 101-118.
5. Al, İ. & Belke, M. (2018). Politik istikrarsızlık ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki: MENA ülkeleri için panel nedensellik analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi. Prof. Dr. Harun TERZİ Özel Sayısı, 271-286. DOI: 10.18092/ulikidince.452539.
6. Alesina, A., Özler, S., Roubini, N., & Swagel, P. (1996). Political instability and economic growth. Journal of Economic Growth, 1(2), 189-211.
7. Alper, A.E. (2018). BRICS-T ülkelerinde politik istikrar ve ekonomik performans ilişkisi üzerine bir analiz. Business and Economics Research Journal. Volume 9, Number 1 2018, pp. 49-56.
8. Arslan, Ü. (2011). Siyasi istikrarsızlık ve ekonomik performans: Türkiye örneği. Ege Akademik Bakış, 11(1).

9. Asteriou, D. & Price, S. (2001). Political ınstability and economic growth: UK time series evidence. Scottish Journal of Political Economy, 48, 383–399.
10. Armutcu, B. (2021). Politik pazarlama kapsamında makroekonomik göstergelerin Türkiye’deki seçmen davranışlarına etkisi. Doktora Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Bölümü, İşletme Anabilim Dalı. Gaziantep.
11. Barro, R. J. (1991). Economic growth in a cross section of countries. Quarterly Journal of Economics, 106 (2): 407- 444.
12. Berthélemy, J. C., Kauffmann, C., Renard, L., & Wegner, L. (2002). Political instability, political regimes and economic performance in african countries. Unpublished Paper Prepared for African Development Bank, African Economic Outlook, Paris.
13. Belke, M. & Al, İ. (2018). Politik İstikrarsızlık ile Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: MENA Ülkeleri İçin Panel Nedensellik Analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 271-286.
14. Biçen, Ö. F. (2020). Politik istikrar ekonomik büyümeyi sağlamada yeterli bir faktör müdür? Bricst ülkeleri üzerine bir inceleme. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(43), 119-139, Doi: https://doi.org/ 10.31795/baunsobed.687382.
15. Bienen, H. S., Londregan, J. & Van de Walle, N. (1993). Ethnicity, leadership succession, and economic development in Africa. Institute for Policy Reform, Washington, D.C.
16. Breusch, T. S & Pagan, A. R. (1980). The Lagrange Multiplier Test and Its Applications to Model Specification Tests in Econometrics. Review of Economic Studies, 47, 239-53.
17. Çelik, N. (2021). BRICS ülkelerinde ekonomik küreselleşme, politik istikrar ve ekonomik büyüme ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Bölümü, İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Anabilim Dalı. İstanbul.
18. Dilek, Ş., İstikbal, D. & Yanartaş M. (2018). Küresel Ekonomide Yeni Bir Güç Odağı: “BRICS”. Seta Yayınları.
19. Doğan, D. (2021). Demokrasi Göstergelerinin Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi: BRICS-T Ülkelerinden Ampirik Bulgular. Yüksek Lisans Tezi, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat ABD, İktisat Anabilim Dalı. Tekirdağ.
20. Downs, A. (1957). An economic theory of democracy. New York: Harper and Row.
21. Eberhardt, M. & Bond, S. (2009). Cross-section dependence in nonstationary panel models: a novel estimator.
22. Eberhardt, M. & Teal, F. (2010). Productivity Analysis in Global Manufacturing Production.
23. Eren, E. & Melike B. (2001). Türkiye’de Siyasal ve İktisadi İstikrarsızlık; 1980–2001. İşletme ve Finans Dergisi. 187: 27–33.
24. Fair, R. C. (1978). The effect of economic events on votes for president. The Review of Economics and Statistics, 159- 173.
25. Feng, Y. (1997). Democracy, political stability and economic growth. British Journal of Political Science, 27(3), 391-418.
26. Geleri, M. (2021). Politik istikrarsızlık ve ekonomik performans: Türkiye örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (40), ss. 143-171.
27. Goldsmith, A. A. (1987). Does political stability hinder economic development? mancur olson’s theory and the third world. Comparative Politics, 19(4), 471-480.
28. Güney, T. (2017). Türkiye ve BRICS Ülkelerinde Ekonomik Özgürlüğün Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi. International Review of Economics and Management, 5(2), 30-47.
29. Gür, T. H. & Akbulut H. (2012). Gelişmekte olan ülkelerde politik istikrarın ekonomik büyüme üzerine etkisi. Sosyoekonomi, 17(1).
30. Hsiao, C. (1986). Analysis of Panel Data. Cambridge Unıversıty Press.
31. Jong-A-Pin, R. (2006). On the measurement of political instability and its impact on economic growth. European Journal of Political Economy, 25(1), pp. 15-29.
32. Kalay, M. & Çetin, D. (2016). Afrika ülkelerinde politik istikrar ve ekonomik büyüme. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 5(7).
33. Kamacı, A. (2019). Politik istikrarsızlık-ekonomik büyüme ilişkisi: 20 OECD ülkesi için panel veri analizi. Başkent Üniversitesi Ticari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 75-85, https://dergipark.org.tr/tr/pub/jcsci/issue/49447/594348.
34. Kramer, G. H. (1971). Short-term fluctuations in US voting behavior, 1896–1964. American Political Science Review, 65(1), 131-143.
35. Narin, M. & Kutluay, D. (2013). Değişen Küresel Ekonomik Düzen: BRIC, 3G ve N-11 Ülkeleri. Ankara Sanayi Odası Yayın Organı, s. 31-50.
36. Lensink, R., Hermes, N. & Victor M. (2000). Capital flight and political risk. Journal of International Money and Finance, 19, pp.73- 92.
37. Londregan, J. B. & Poole, K. T. (1990). The coup trap, and the seizure of executive power. World Politics, 42(2), 151-183.
38. Nordhaus, W. D. (1975). The Political business cycle. Review of Economic Studies, 42(2), 169– 190.
39. Oliva, M. & Rivera-Batiz, L. A. (2002). Political ınstitutions, capital flows, and developing country growth: an empirical ınvestigation. Review of Development Economics, 6: 248-62.
40. Oransay, G. & Mike, F. (2016). Doğrudan yabancı yatırımların sosyo-politik belirleyicileri üzerine bir analiz. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 8(14), 97-107. DOI: 10.20990/kilisiibfakademik.264409.
41. Özsoylu A. & Algan, N. (2011). Dünya Ekonomisinin Yeni Aktörleri BRIC. 1. Baskı, Adana: Karahan Kitabevi.
42. Öztürk, S. & Küsmez, T. (2019). Sağlık Harcamalarının Belirleyicileri: BRICS-T Ülkelerinin Analizi. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(1), 31-47.s
43. Pesaran M. H. (2004). General diagnostic tests for cross section dependence in panels. Cambridge Working Papers in Economics. 0435, 1-41.
44. Pesaran, M. H. (2007). A simple panel unit root test in the presence of cross‐section dependence. Journal Of Applied Econometrics, 22(2), 265-312.
45. Pesaran, M.H., Ullah, A. & Yamagata, T. (2008). A Bias-Adjusted LM test of error cross-section ındependence. The Econometrics Journal. 11(1), 105-127.
46. Şanlısoy, S. (2017). Türkiye’de politik istikrarsızlık ile ekonomik büyüme ilişkisi: bir nedensellik analizi. bilig – Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi. 92: 85-114.
47. Şanlısoy, S. & Kök, R. (2010). Politik istikrarsızlık-ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye örneği (1987–2006). Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1).
48. Tang, C. F. & Abosedr, S. (2014). The impacts of tourism, energy consumption and political instability on economic growth in the MENA countries. Energy Policy, 68, pp.458-464.
49. Tatoğlu, F.Y. (2017). Panel zaman serileri analizi stata uygulamalı. Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
50. Tekbaş, M. (2019). BRICS-T Ülkelerinde Ekonomik Büyüme ve Küreselleşme İlişkisi. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(3), 397-412.
51. Westerlund, J. (2008). Panel cointegration tests of the fisher effect. Journal of Applied Econometrics, 23(2), pp.193-233.
52. World Bank (WB), (2022). World Development Indicators. http://info.worldbank.org/governance/wgi/, Erişim Tarihi: 01.02.2022.
53. Yalçınkaya, Ö. & Kaya, V. (2017). Politik istikrarın/istikrarsızlığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri: dünyanın en büyük ilk yirmi ekonomisi üzerinde bir uygulama 1996-2015. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(2), 277-298.
54. Yapraklı, S. & Aslan, R. (2020). Politik ekonomi göstergelerinin ekonomik büyüme üzerindeki etkileri: üst orta gelirli ülkeler üzerine panel veri analizleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, [S.l.], v. 21, n. 2, p. 1-17, Tem. 2020. ISSN 1308-6979. Erişim Adresi: http://journal.dogus.edu.tr/index.php/duj/article/view/1232.
55. Yıldırım, K., Mercan, M., & Kostakoğlu, F. (2013). Satın Alma Gücü Paritesinin Geçerliliğinin Test Edilmesi: Zaman Serisi ve Panel Veri Analizi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, Aralık 2013, 8(3), 75- 95.
56. Yılmaz, A. (2019). Politik istikrar endeksi–ekonomik göstergeler arasındaki etkileşim: Türkiye ve seçilmiş ülkeler için bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme ABD, Uluslararası İşletmecilik Bilim Dalı. İstanbul.
57. Yiğit, E. (2021). D-8 Ülkelerinde politik istikrarsızlığın ekonomik büyümeye etkisi: nedensellik analizi. Enderun Dergisi, 5(1), 79-87.
58. Zureiqat, H. M. (2005). Political ınstability and economic performance: a panel data analysis. Award Wınnıng Economıcs Papers. https://digitalcommons.macalester.edu/econaward/1.