Türkiye Cumhuriyeti’nin Yüzüncü Yılında Kamu Diplomasisi ve İletişim Stratejisi

Abstract

Devletlerin toplumlarla doğrudan ilişki kurmasını sağlayan kitle iletişim araçları, yumuşak gücünü artırma ve çıkarlarını ilerletme amacıyla devletlerin dış politika mesajlarını yayması, diğer devletlerin halklarına kendilerini tanıtması ve toplumsal diyaloğun geliştirilmesi açılarından etkili bir unsur hâline gelmiştir. Avrupa ve Asya’nın kesişim noktasında bulunan ve kendisini önemli bir bölgesel ve uluslararası aktör olarak konumlandıran Türkiye, kültürel miras ve diplomasi aracılığıyla nüfuzunu ilerletmede köklü bir geçmişe sahiptir. Bu makale, 100. yılını kutlayan Türkiye Cumhuriyeti’nin yumuşak gücüyle ilişkili olan ve kültürel unsurlara vurgu yapan, Osmanlı İmparatorluğu’na uzanan ve değişen küresel dinamiklere cevaben gelişim gösteren kamu diplomasisi ve iletişim stratejisinin seyrini araştırmaktadır. Çalışmada, Türkiye’nin yabancı kamuoyları ile iletişimini geliştirmek, uluslararası imajını iyileştirmek, bölgesel ve uluslararası bir aktör olarak nüfuzunu artırmak için kültürel ögelerinden nasıl yararlandığı değerlendirilmektedir. Bu makale, yumuşak güç kullanımı ve kültürel tanıtım çerçevesinde Türkiye’nin kamu diplomasisinin çok yönlü yanlarını analiz ederek dış politika mesajlarına yön veren temel ilkelerle bütünlüğünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma metodolojik açıdan tarihsel değişim ve süreklilik içerisinde Türkiye’nin kamu diplomasisi araçlarının tespitinde literatür taramasından yararlanmakta ve en etkili şekilde kullanılan araçların ve kurumların faaliyetlerinin içeriklerinin analiz edilmesine dayanmaktadır. Bu çalışmada, Cumhuriyetin 100. yılında iletişim araçlarının kamu diplomasisinde kullanılmak üzere kurumsallaştırılması ve kurumların Türkiye’nin imajını yaymadaki rolü ele alınmaktadır. Küresel çapta kamu diplomasisi faaliyetleri yürüten Türkiye’nin uluslararası arenada etkili bir aktör olmak amacıyla eğitim, sanat ve kültür alanlarında kültürel mirasını, dilini ve sanatını tanıtmaya yönelik etkinlikler ve uluslararası yayıncılık aracılığıyla uluslararası kamuoyu ile iletişimini artırdığı görülmektedir. İkili işbirlikleri, anlaşmalar, uluslararası etkinlikler ve yayıncılık çerçevesinde yürütülen kamu diplomasisi ve iletişim stratejisi Türkiye’nin dış politika hedefleri çerçevesinde yumuşak gücüne katkıda bulunmaktadır.

Keywords

• Türkiye
• kamu diplomasisi
• iletişim stratejisi
• Türk dış politikası
• yumuşak güç

Public Diplomacy and Communication Strategy in the Centennial of the Republic of Türkiye

Abstract

The mass media, which enables states to establish direct relations with societies, has become an effective element in disseminating the states’ foreign policy messages, introducing themselves to the peoples of other states, and developing social dialogue to increase their soft power and further their interests. Türkiye, situated at the crossroads of Europe and Asia, asserts itself as a key regional and international actor and has a long history of projecting influence through cultural heritage, and diplomacy. This article searches the dynamic realm of The Republic of Türkiye, which is presently celebrating its centennial, public diplomacy, and communication strategy with its connection to soft power and a particular focus on cultural elements, spanning from the Ottoman Empire to exploring its evolution in response to shifting global dynamics. The study evaluates how Türkiye leverages its cultural components to foster communication with foreign publics, enhance its international image, and increase its regional and international influence. By analyzing the multifaceted aspects of Türkiye’s public diplomacy, including its utilization of soft power and cultural promotion, this article seeks to present the integrity of the underlying principles guiding its foreign policy messaging. Methodologically the study benefits from a literature review to determine Türkiye’s public diplomacy instruments within historical change and continuity and is based on the analysis of the contents of the most effectively used instruments and institutions. Within this context, the institutionalization of communication tools in the realm of public diplomacy and the role of institutions in conveying Türkiye’s image in the Republic’s centennial are addressed. The study finds that Türkiye, carrying out public diplomacy activities at a global scale, has enhanced its communication with foreign publics through activities and international broadcasting designed for publicizing its cultural heritage, language, and art in the areas of education, arts, and culture to be an efficient actor in the international arena. Its public diplomacy and communication strategy carried out through bilateral cooperations, agreements, international activities, and broadcasting contribute to Türkiye’s soft power within the scope of its foreign policy targets.

Keywords

• Türkiye
• public diplomacy
• communication strategy
• Turkish foreign policy
• soft power

References

1. Akar, E. ve Gürkaynak, M. (2022). Ülke markalama bağlamında türkiye’nin eğitim diplomasisine yönelik bir değerlendirme. İletişim ve Diplomasi, 7, 137-164. https://doi.org/10.54722/iletisimvediplomasi.1109658
2. Akgül Durakçay, F. ve Canveren, Ö. (2017). Türkiye’nin bölgesel güç olma hedefi çerçevesinde değişen dış ticaret politikası: 2002-2012 Dönemi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Gazi Akademi Genç Sosyal Bilimciler Sempozyumu 2017 Özel Sayısı, 255-274.
3. Anadolu Ajansı [AA]. (t.y.a). Tarihçe. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/p/tarihce
4. Anadolu Ajansı [AA]. (t.y.b). Künye. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/p/kunye
5. Anadolu Ajansı [AA]. (t.y.c). Yayın ilkeleri. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/p/yayin-ilkeleri
6. Anadolu Ajansı [AA]. (t.y.d). Yurt dışı bürolar. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/p/yurt-disi-burolar
7. Arceneaux, P. ve Powers, S. (2020). International broadcasting: Public diplomacy as a game in a marketplace of loyalties. Snow, N. ve Cull, N. J. (Ed.). Routledge Handbook of Public Diplomacy (s. 50-63). New York: Routledge
8. Arda, Ö, Aslan, P., Mujica, C. (2021). Transnationalization of Turkish television series. İstanbul: Istanbul University Publication.

9. Arısoy, C. (2016). Turkish series: Products of popular culture and tools for ınclusive globalization. Online Journal of Communication and Media Technologies, 6(1), 129-142. https://doi.org/10.29333/ojcmt/2543
10. Aslan, P. (2019). Uluslararası iletişim ve popüler kültür üzerine: Latin Amerika’daki Türk televizyon dizileri üzerinden bir araştırma. Connecticut: Istanbul University Journal of Communication Sciences, 57, 25-50. https://doi.org/10.26650/CONNECTIST2019-0052
11. Atvur, S. (2020). Ortadoğu jeopolitiğinde kültürel yansımalar: Kültürel miras üzerine bir değerlendirme. Novus Orbis, 2(2), 81-110.
12. Aydın, M. (2002). Kafkasya ve Orta Asya’yla ilişkiler. Oran, B. (Ed.). Türk dış politikası cilt II: 1980-2001 (4. Baskı, s. 366-440). İstanbul: İletişim Yayınları.
13. Ballı, F., Özer Ballı, H. ve Cebeci, K. (2013). Impacts of exported Turkish soap operas and visa-free entry on inbound tourism to Turkey. Tourism Management, 37, 186-192.
14. Başarır, M. ve Zorlu, Y. (2022). Seyyar sergi Karadeniz Vapuru’nun (1926) dönem gazetelerinde sunumu ve tanıtım turunun halkla ilişkiler açısından incelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi, 9(2), 951-977.
15. Berridge, G. R. (2015). Diplomacy: Theory and practice. Palgrave Macmillan.
16. Bhutto, F. (2019, 13 Eylül). How Turkish TV is taking over the World. The Guardian. Erişim Adresi: https://www.theguardian.com/tv-and-radio/2019/sep/13/turkish-tv-magnificent-century-dizi-taking-over-world
17. Bozkurt, C. (2019). Türkiye Cumhuriyeti’nin bir propaganda ve tanıtım hamlesi: 1926 Seyyar Sergi ve Avrupa seyahati. Belleten, 83(298), 1097-1130.
18. Budak, E. (2020). Türk diasporasına yönelik dijital diplomasi: Yurtdışı Türkler ve akraba topluluklar başkanlığı üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 8(1), 535-558.
19. Cankaya, Ö. (2003). Bir kitle iletişim kurumunun tarihi: TRT 1927-2000. İstanbul: YKY.
20. Carr, E. H. (1939). The Twenty Years’ Crisis 1919-1939: An introduction to the study of international relations. London: Macmillan.
21. Cem, İ. (2010). TRT’de 500 gün: Bir dönemin siyasi hikayesi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
22. Chhabra, R. (2020). Twitter diplomacy: A brief analysis. Observer Research Foundation, 335, 1-12.
23. Cull, N. J. (2008). Public diplomacy: Taxonomies and histories. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 31-54. https://doi.org/10.1177/0002716207311952
24. Cull, N. J. (2006, 18 Nisan). Public diplomacy before Gullion: The evolution of a phrase. USC Center on Public Diplomacy. Erişim Adresi: https://uscpublicdiplomacy.org/blog/public-diplomacy-gullion-evolution-phrase
25. Çevik, B. S. (2014). Turkish soap opera diplomacy: A Western projection by a Muslim source. Exchange: The Journal of Public Diplomacy, 5(1), 78-103.
26. Çevik, B. S., Seib, P. (2015). Introduction: Why does Turkey’s public diplomacy matter? Çevik, B. S. ve Seib, P. (Ed.). Turkey’s public diplomacy (s. 1-12). Palgrave Macmillan.
27. Değirmencioğlu, N. ve Yalçın, Ö. (2020). Radyoda dış yayıncılık. TRT Akademi, 5(9), 446-459.
28. Demir, V. (2015). Historical perspective: Ottomans and the Republican era. Çevik, S. ve Seib, P. (Ed.). Turkey’s Public Diplomacy (s. 43-65). New York: Palgrave Macmillan.
29. Demirkıran, C. (2011). Türk-Arap ilişkileri bağlamında Türkiye’nin yabancı dilde ilk uluslararası kamu televizyonu: TRT ET Türkiye (TRT Arapça). E-Journal of New World Sciences Academy, 6(3), 424-432.
30. Derin, S. (2020). 1904 St. Louis Dünya Fuarı ve Osmanlı Temsiliyeti: Celal Esad Arseven Sergisi. Art-Sanat, 13, 87-116.
31. Di Martino, L. (2020). The spectrum of listening. Snow, N. ve Cull, N. J. (Ed.). Routledge Handbook of Public Diplomacy (s. 21-29). New York: Routledge.
32. Dizard, W. (2001). Digital diplomacy: U.S. foreign policy in the ınformation age. ‎ Praeger Publishers.
33. Doğaner, Y. (2005). Millet liderini uğurluyor. Atatürk Dergisi, 4(4), 45-64.
34. Ekşi, M. (2017). Türkiye’nin Türk dünyasına yönelik kamu diplomasisi: Yeni araç ve mekanizmalar. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 17(1), 9-19.
35. Ekşi, M. (2018). Kamu diplomasisi ve Ak Parti dönemi Türk dış politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.
36. El-Behary, H. (2018, 7 Mart). Turkey’s soft power was threatened after MBC banned Turkish dramas. Egypt Independent. Erişim Adresi: https://www.egyptindependent.com/turkeys-soft-power-threatened-after-mbc-bans-turkish-dramas/
37. Girgin, A. (2002). Uluslararası iletişim. Haber Ajansları ve A. A.. İstanbul: Der Yayınları.
38. Göksu, O. (2023). 21. yüzyılda Türkiye’nin kamu diplomasisi ve yumuşak gücü: Yapısı, araçları ve mesajları. Erciyes İletişim Dergisi, 10(2), 845-870 https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1273435
39. Gönenç, Ö. (2001). Agence France Press ve Anadolu Ajansı’nın karşılaştırılması. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
40. Haber7 (2021, 6 Temmuz). Kamu Diplomasisi Koordinasyon Kurulu’nun ikinci toplantısı yapıldı. Erişim Adresi: https://www.haber7.com/siyaset/haber/3117727-kamu-diplomasisi-koordinasyon-kurulunun-ikinci-toplantisi-yapildi
41. Hocking, B. (2005). Rethinking the new diplomacy. Melissen, J. (Ed.). The new public diplomacy: soft power in international relations (s. 28-43). Palgrave Macmillan
42. Huijgh, E. (2016). Public diplomacy. Constantinou, C. M., Kerr, P., Sharp, P. (Ed.). The SAGE Handbook of Diplomacy (s. 437-450). Los Angeles: SAGE.
43. Hürriyet Daily News (2022, 19 Ekim). Türkiye’s series exports to exceed $600 mln this year. Erişim Adresi: https://www.hurriyetdailynews.com/turkiyes-series-exports-to-exceed-600-mln-this-year-177782
44. Kasap, S. (2019, Kasım 1). AA 100. yılına yeni vizyonuyla giriyor. Anadolu Ajansı. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/kurumsal-haberler/aa-100-yilina-yeni-vizyonuyla-giriyor/1632833
45. Kocabıyık, H. (2019). Değişen diplomasi anlayışı, kamu diplomasisi ve Türkiye. Avrasya Etüdleri, 25(55), 163-196.
46. Koçak, N. (2020, 12 Mayıs). Ban on Turkish dramas in the Gulf backfires Researcher. Hürriyet Daily News. Erişim Adresi: https://www.hurriyetdailynews.com/ban-on-turkish-dramas-in-the-gulf-backfires-researcher-140606
47. Kroenig, M., McAdam, M., Weber, S. (2010). Taking soft power seriously. Comparative Strategy, 29(5), 412-431.
48. Kuyucu, M. (2015). History of satellite TV broadcasting and satellite broadcasting market in Turkey. International Journal of Sport Culture and Science, 3(3), 85-107.
49. Lewis, B. (2000). Modern Türkiye’nin doğuşu. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
50. Melissen, J. (2005). The new public diplomacy: Between theory and practice. Melissen, J. (Ed.). The new public diplomacy: Soft power in international relations (s. 1-25). Palgrave Macmillan.
51. Mevzuat. (2018, 24 Temmuz). İletişim Başkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (14). Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=14&MevzuatTur=19&MevzuatTertip=5
52. Mevzuat. (2007, 5 May). Yunus Emre Vakfı Kanunu (Sayı: 26526). Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5653.pdf
53. Middle East Monitor (2020, 12 Şubat). Egypt fatwa bans Ertugrul, Turkish soaps. Erişim Adresi: https://www.middleeastmonitor.com/20200212-egypt-fatwa-bans-ertugrul-turkish-soaps/
54. Nye, J. S. (1990). Soft power. Foreign Policy, 80, 153-171. https://doi.org/10.2307/1148580
55. Nye, J. S. (2002). The paradox of American power: Why the world’s only superpower can’t go it alone. Oxford: Oxford University Press.
56. Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York: Public Affairs.
57. Nye, J. S. (2007, Kasım 12). The soft power of the United Nations. Project Syndicate. https://www.project-syndicate.org/commentary/the-soft-power-of-the-united-nations
58. Nye, J. S. (2008). Public diplomacy and soft power. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 94–109. https://doi.org/10.1177/0002716207311699
59. Nye, J. S. (2009). Get smart: Combining hard and soft power. Foreign Policy, 88(4), 160-163. https://www.foreignaffairs.com/articles/2009-07-01/get-smart
60. Nye, J. S. (2011). The future of power. New York: Public Affairs.
61. Ovalı, A. Ş. (2020). Türkiye-ABD ı̇lişkilerinde twitter diplomasisi. Uluslararası İlişkiler, 17(65), 23-45. https://doi.org/10.33458/uidergisi.672450
62. Önsoy, R. (1984). Osmanlı İmparatorluğu’nun katıldığı ilk uluslararası sergiler ve Sergi-i Umumi-i Osmani (1863 İstanbul Sergisi). Belleten, 47(185), 195-236.
63. Özel, M. (2021). Eğitim diplomasisi bağlamında uluslararası değişim programları: Erasmus+ Programı örneği. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 11 (3), 943-966. https://doi.org/10.7456/11103100/012
64. Özdal, I. (2013). Oryantalizm, görsel izler ve günümüz fotoğraf sanatı. Yedi: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 9, 61-73.
65. Özkan, A. B. (2019, 6 Nisan). AA, 99 yıldır Anadolu'nun sesini dünyaya duyuruyor. Anadolu Ajansı. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/info/infografik/13942
66. Özlü, Ö. ve Ernek Alan, G. A. (2020). Kamu diplomasisi oluşturulmasında dijital diplomasinin etkisi: Türkiye’de bulunan büyükelçiliklerin Twitter kullanımı. Erciyes İletişim Dergisi, 7(2), 1345-1366. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.686259
67. Öztürkmen, A. (2018). “Turkish content”: the historical rise of the dizi genre. TV Series, 13, 1-12. https://doi.org/10.4000/tvseries.2406
68. Parnes, A. (2000, 19 Ekim). Arts in America; The Topkapi treasures find friends in South Florida. The New York Times. Erişim Adresi: https://www.nytimes.com/2000/10/19/arts/arts-in-america-the-topkapi-treasures-find-friends-in-south-florida.html
69. Pothou, E., 2020. Why so successful? Audience research on the Turkish TV series in Greece. VIEW Journal of European Television History and Culture, 9(17), 62-78. https://doi.org/10.18146/view.211
70. Potter, E. (2003). Canada and the new public diplomacy. International Journal: Canada’s Journal of Global Policy Analysis, 58(1), 43-64. https://doi.org/10.1177/002070200305800103
71. Resmî Gazete. (2018, 24 Temmuz). İletişim Başkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (14). Erişim Adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180724-10.pdf
72. Resmî Gazete. (2011, 23 Ağustos). Mevlana Değişim Programına ilişkin yönetmelik (Sayı: 28034). Erişim Adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/08/20110823-15.htm
73. Resmî Gazete. (2010, 30 Ocak). Kamu Diplomasisi Koordinatörlüğü Genelgesi (Sayı: 27478). Erişim Adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2010/01/20100130-19.htm
74. Resmî Gazete. (1992, 27 Ocak). Ekonomik, Kültürel, Eğitim ve Teknik İşbirliği Başkanlığı Kurulması, 206 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin İki Maddesinin Değiştirilmesi ve 190 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Eki Cetvellere Bir İlave Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (Sayı: 21124). Erişim Adresi: https://resmigazete.gov.tr/arsiv/21124.pdf
75. Ruiz-Cabrera, S. ve Gürkan, H. (2023). Effects of Turkish cultural products on its foreign policy toward Africa: Turkish TV series as an example of soft power in Kenya, Mozambique, and Senegal”. Profesional De La información, 32(2), 1-16. https://doi.org/10.3145/epi.2023.mar.26
76. Sancar, G. A. (2017). Turizm diplomasisi kapsamında yer markalama: Turkey home kampanya analizi. Selçuk İletişim, 9(4), 89-108, doi: 10.18094/si.70163
77. Sancar, G. A. (2015). Turkey’s public diplomacy: Its actors, stakeholders, and tools. Çevik, B. S. ve Seib, P. (Ed.). Turkey’s public diplomacy (13-42). Palgrave Macmillan.
78. Sarmaşık, J. (2000). Türkiye’de radyo ve televizyon düzeni (1927-2000). İstanbul: Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi.
79. Schmidt, O. (1999). Civil Empire by Co-optation: German-American Exchange Programs as Cultural Diplomacy: 1945-1961. Doktora Tezi. Harvard University, Cambridge.
80. Schneider, C. P. (2005). Culture communicates US diplomacy that works. Melissen, J. (Ed.). The new public diplomacy: soft power in international relations (s. 147-168). Palgrave Macmillan.
81. Scott-Smith, G. (2020). Exchange programs and public diplomacy. Snow, N. ve Cull, N. J. (Ed.). Routledge Handbook of Public Diplomacy (s. 38-49). New York: Routledge.
82. Sevin, E. (2017). Public diplomacy and the implementation of foreign policy in the US, Sweden, and Turkey. Palgrave Macmillan.
83. Sharp, P. (2005). Revolutionary states, outlaw regimes, and the techniques of public diplomacy. Melissen, J. (Ed.). The new public diplomacy: soft power in international relations (s. 106-123). Palgrave Macmillan
84. Snow, N. (2020). Rethinking public diplomacy in the 2020s. Snow, N. ve Cull, N. J. (Ed.). Routledge Handbook of Public Diplomacy (s. 3-12). New York: Routledge.
85. Soysal, İ. (1999). Dışişleri tanıtım çalışmaları ve basın sözcülüğünün kurulması (1955-1965 Dönemi). İ. Soysal (der.). Çağdaş Türk Diplomasisi: 200 Yıllık (s. 719-727). Ankara: Türk Tarih Kurumu.
86. Strauß, N., Kruikemeier, S., van der Meulen, H., van Noort, H. G. (2015). Digital diplomacy in GCC countries: Strategic communication of Western embassies on Twitter. Government Information Quarterly, 32(4), 369-379. https://doi.org/10.1016/j.giq.2015.08.001
87. Şehitoğlu, R. (2021). Kamu diplomasisinde akıncı birlik olarak düşünce kuruluşları. Ankara: Orion Akademi.
88. Şöhret, M. (2013). Yumuşak güç konsepti çerçevesinde Türkiye’nin bölgesel rolü, Çomak, H. ve Sancaktar, C. (Ed.). Türk Dış Politikasında Yeni Yönelimler: İki Kutuplu Sistem Sonrası Türk Dış Politikası, İstanbul: Beta Yayınları.
89. Şöhret, M. (2022). Public diplomacy as heart-winning art: its dimensions, actors/tools, and methods, Yılmaz, C.İ. (Ed.). Türkiye'nin Kamu Diplomasisi-İnsani ve Kültürel Dış Politika (s.91-124), Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi Yayınları.
90. Tan, N. (2006). Atatürk dönemi kültür kurumlarından örnekler 1920-1938. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
91. T.C. Dışişleri Bakanlığı (t.y.a). Dünya sergileri / Uluslararası sergiler / Botanik sergileri (EXPO). Erişim Adresi: https://www.mfa.gov.tr/dunya-sergileri-_expo_.tr.mfa
92. T.C. Dışişleri Bakanlığı (t.y.b). Kültür işleri. Erişim Adresi: https://www.mfa.gov.tr/sub.tr.mfa?57a66466-ce7f-4a60-9587-eb1ff64b06cb
93. T.C. Dışişleri Bakanlığı (t.y.c). Uluslararası kuruluşlarla kültürel ilişkilerimiz. Erişim Adresi: https://www.mfa.gov.tr/uluslararasi-kuruluslarla-kulturel-iliskilerimiz.tr.mfa
94. T.C. İletişim Başkanlığı (2023). Türkiye iletişim modeli. hakikatin peşinde 5 yıl. Ankara: Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı Yayınları.
95. T.C. İletişim Başkanlığı (2022a). Kamu Diplomasisi Koordinasyon Kurulu toplandı. Erişim Adresi: https://www.iletisim.gov.tr/turkce/haberler/detay/kamu-diplomasisi-koordinasyon-kurulu-toplandi
96. T.C. İletişim Başkanlığı (2022b). Türkiye’nin yumuşak güç enstrumanı olarak kültürel diplomasi ve iletişim. İstanbul: Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı Yayınları. Erişim Adresi: https://www.iletisim.gov.tr/images/uploads/dosyalar/KulturelDiplomasiveIletisimPRESS.pdf
97. T.C. İletişim Başkanlığı (t.y.). Hakkımızda. Erişim Adresi: https://www.iletisim.gov.tr/turkce/kurum-hakkinda
98. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü. (t.y.). Yurt dışında gerçekleştirilen veya eser ödünç verilen sergiler. Erişim Adresi: https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-44351/yurt-disinda-gerceklestirilen-veya-eser-odunc-verilen-sergiler.html
99. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü. (t.y.). Turneler. Erişim Adresi: https://www.operabale.gov.tr/tr-tr/Sayfalar/turneler.aspx
100. Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı [TİKA]. (2022). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı, 2023 2022 Yılı Faaliyet Raporu. Ankara: TİKA. Erişim Adresi: https://www.tika.gov.tr/upload/old/2023/FAAL%C4%B0YET%20RAPORU/T%C4%B0KA%202022%20%C4%B0dare%20Faaliyet%20Raporu.pdf
101. Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı [TİKA]. (t.y.a). Hakkımızda. Erişim Adresi: https://www.tika.gov.tr/tr/sayfa/hakkimizda-14649
102. Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı [TİKA]. (t.y.b). Tarihçe. Erişim Adresi: https://www.tika.gov.tr/tr/sayfa/tarihce-222
103. Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı [TİKA]. (t.y.c). Teşkilat Kanunu. Erişim Adresi: https://www.tika.gov.tr/tr/sayfa/teskilat_kanunu-238
104. Tokmakçıoğlu, E. (2011). Türk Basın Tarihi. Ankara: İsim Yayınları.
105. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu [TRT]. (2022). TRT 2022 Faaliyet Raporu. Erişim Adresi: https://www.trt.net.tr/pdfs/event-reports/2022.pdf
106. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu [TRT]. (2015). TRT 2015 Faaliyet Raporu. Erişim Adresi: https://www.trt.net.tr/pdfs/event-reports/2015.pdf
107. TRT Kurumsal (t.y.). Tarihçe. Erişim Adresi: https://www.trt.net.tr/kurumsal/tarihce
108. Tuğtan, M. A. (2016). Kültürel değişkenlerin dış politikadaki yeri: İsmail Cem ve Ahmet Davutoğlu. Uluslararası İlişkiler, 13(49), 3-24.
109. Türk Devletleri Teşkilatı Türk Üniversiteler Birliği. Hakkımızda. Erişim Adresi: http://turkunib.org/tr/site/index
110. UNESCO (2023). Türkiye. Erişim Adresi: https://whc.unesco.org/en/statesparties/tr/
111. Usubaliev, E. (2020, 9 Haziran). Türkçeyle kurulan dostluk tüm dünyaya yayılıyor. Anadolu Ajansı. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/info/infografik/18961
112. van Ham, P. (2003). War, lies, and videotape: Public diplomacy and the USA’s war on terrorism. Security Dialogue, 34(4), 427-444. https://doi.org/10.1177/0967010603344004
113. Vickers, R. (2004). The new public diplomacy: Britain and Canada compared. The British Journal of Politics and International Relations, 6(2), 182-194. https://doi.org/10.1111/j.1467-856X.2004.00133.x
114. Yağmurlu, A. (2019). Kültürel diplomasi: Kuram ve pratikteki çerçevesi. Selçuk İletişim, 12(2), 1182-1210. https://doi.org/10.18094/josc.596331
115. Yağmurlu, A. (2007). Halkla ilişkiler yöntemi olarak kamu diplomasisi. İletişim Araştırmaları, 5(1), 9-38.
116. Yılmaz, A. N. ve Kılıçoğlu, G. (2017). Balkanlar’da YTB ve TİKA’nın Türk Kamu Diplomasisi kurumları olarak faaliyetleri ve Türkiye’nin bölgedeki yumuşak gücüne etkileri. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(2), 115-131.
117. Yiğit, M. A. (2019, 14 Şubat). YEE Türk kültürünü ve Türkçeyi dünyayla buluşturuyor. Anadolu Ajansı. Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/info/infografik/13269
118. Yörük, Z., ve Vatikiotis, P. (2013). Turkey, the Middle East & the media: Soft power or illusion of hegemony: The case of the Turkish soap opera “colonialism”. International Journal of Communication, 7, 2361-2385. https://ijoc.org/index.php/ijoc/article/view/1880
119. Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı [YTB]. (2021). Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı 2019-2023 Stratejik Plan. Erişim Adresi: https://ytbweb1.blob.core.windows.net/files/2021/BELGELER/YTB%202019-2023%20Stratejik%20Plan%C4%B1%20(G%C3%BCncellenmi%C5%9F%20Versiyon-2021)%E2%80%9D%20-5ff6e3e27f475.pdf
120. Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı [YTB]. (t.y.). Başkanlığımız. Erişim Adresi: https://www.ytb.gov.tr/kurumsal/baskanlik
121. Yukaruç, U. (2017). A critical approach to soft power. Journal of Bitlis Eren University Institute of Social Sciences, 6(2), 491-502.
122. Yunus Emre Enstitüsü. (2023). Türkçenin Balkanlardaki nüfuzu artıyor. Erişim Adresi: https://www.yee.org.tr/tr/haber/turkcenin-balkanlardaki-nufuzu-artiyor?k=161
123. Yunus Emre Enstitüsü. (t.y.). Kurumsal. Erişim Adresi: https://yee.org.tr/tr/kurumsal/yunus-emre-enstitusu Yükseköğretim Kurulu. (2022). Üniversite İzleme ve Değerlendirme Genel Raporu 2022. Erişim Adresi: https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2022/2022-universite-izleme-ve-degerlendirme-genel-raporu.pdf