The Foundıng Basıc Prıncıple Of Our State Of The Republıc Of Türkiye: Natıonalısm

Abstract

The State of the Republic of Türkiye was actually and officially established on April 23, 1920. The name of his regime became the Republic On October 29, 1923. Our state has 6 basic founding principles. The most prominent among these is nationalism. Nationalism is the main source of the other five principles. What is meant by nationalism is Turkish nationalism. Therefore, nationalism is an inclusive and encompassing principle. Atatürk established the State of the Republic of Türkiye as an independent, national Turkish state. He defined the Turkish homeland as the only indivisible Turkish homeland. He determined by the decision of the Parliament that the only anthem representing our state is the National Anthem. He determined Turkish, which is a Turkish language, as the only official language. He declared that the only flag representing our state is the Turkish flag. He insisted that our state is the only Turkish state that cannot be divided and broken up. He said that the name of our nation is only the Turkish nation. He gathered all our citizens under the roof of the Turkish nation. He revealed Turkish history as a whole. Turkish nationalism has become a determinant in all types of art such as music, painting, architecture, theater, literature. He made the interests of the Turkish nation the sole determinant in foreign policy.

Keywords

• nationalism
• Atatürk
• the State of Republic of Türkiye

Türkiye Cumhuriyeti Devletimizin Kurucu Temel İlkesi: Milliyetçilik

Abstract

23 Nisan 1920’de fiilen ve resmen kurulan, 29 Ekim 1923 tarihinde de rejiminin adı Cumhuriyet olarak belirlenen devletimizin altı temel kurucu ilkesi olmakla birlikte bunlar arasında en önde geleni milliyetçiliktir. Milliyetçilik diğer beş ilkenin de ana kaynağıdır. Milliyetçilikten kasıt Türk milliyetçiliğidir. Dolayısıyla milliyetçilik kapsayıcı ve kuşatıcı bir ilkedir. Atatürk Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni bağımsız, millî bir Türk devleti olarak kurdu. Türk vatanını bölünmez tek Türk vatanı olarak tanımladı. Devletimizi temsil eden tek marşın İstiklal Marşı olduğunu Meclis kararıyla kayda geçirdi. Türk dili olan Türkçeyi tek resmî dil olarak belirledi. Devletimizi temsil eden tek bayrağın Türk bayrağı olduğunu ilan etti. Devletimizin bölünüp parçalanamaz tek Türk devleti olduğunu ısrarla vurguladı. Milletimizin adının sadece Türk milleti olduğunu perçinledi. Etnik kökenlerine bakmadan bütün vatandaşlarımızı Türk milleti çatısı altında topladı. Türk tarihini bir bütün olarak ortaya koydu. Müzik, resim, mimarlık, tiyatro, edebiyat gibi sanatın bütün türlerinde Türk millî ruhunun damgasını vurdu. Dış politikada Türk milletinin menfaatlerini tek belirleyici yaptı. Cumhuriyetimizin en önemli kazanımlarından biri, Türk milletine kendi millî kültürünü tanıtması, koruması, yaşatması, öğretmesi ve geliştirmesi olmuştur. Zira millet, kendine özgü kültürü olan topluluk demektir. Türk milleti de dünyanın en eski kültürüne sahip bir millettir. Biz millet olarak var olacaksak, bu ancak bizi diğer milletlerden ayıran, bize özgü millî kültürümüzü korumamıza ve yaşatmamıza bağlıdır. Bu çerçevede Atatürk, millî kültürün değerini kavramış ve yeni kurduğu devletin temeline Türk millî kültürünü koymuştur.

Keywords

• milliyetçilik
• Atatürk
• Türkiye Cumhuriyeti Devleti

References

1. Akyavaş, A. R. (2010). Tarih Meşheri I. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
2. Aldan, M. (1986). Bursa Valisi Ahmet Vefik Paşa, Türk İdare Dergisi, S. 58, s. 205-208.
3. Atatürk, M. K. (1937). Başbakanlık Resmî Arşivi, 27.7.1937 ve 438 - A Sayı
4. Ateşoğlu, M. (1960). Atatürk’ün Türkçülüğü, Türk Yurdu, C.2, S.8 (290), Kasım-1960, s.39-40.
5. Bozdağ, İ. (1998). Atatürk’ün Avrasya Devleti. İstanbul: Tekin Yayınevi.
6. Bozdağ, İ. (2019). Atatürk’ün sofrası, İstanbul: Truva Yayınları.
7. Bozkurt, M. E. (1955). Yakınlarından hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
8. Çetin, N. (2021). İstiklal Marşımızı anlamak. Ankara: İmbik Yayınları.

9. Emre, A. C. (1956). Atatürk’ün inkılâp hedefi ve tarih tezi. İstanbul: Ekin Basımevi.
10. Ergün, M. (1982). Atatürk Devri Türk eğitimi. Ankara: AÜDTCF Yayınları.
11. Garan, M. İ. (1986). Milletlerin sevgilisi Atatürk. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
12. Gökalp, Z. (1972). Türkçülüğün esasları. İstanbul: Varlık Yayınevi.
13. İnan, A. (1988). Medenî bilgiler ve M. Kemal Atatürk’ün el yazıları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
14. Karal, E. Z. (1986). Atatürk’ten düşünceler. İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
15. Kocatürk, U. (2007). Atatürk’ün fikir ve düşünceleri. Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi.
16. Özgürel, E. G. (2014). Mehmet Akif Ersoy’un Safahat adlı eserinde Batı medeniyetini olumlayıcı yaklaşımlar. Gazi Türkiyat, 15 (2014), 143-151.
17. Özgürel, E. G. (2021). Yahya Kemal: Hayatı, sanatı, eserleri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Toros, T. (1981). Atatürk’ün Adana seyahatleri. Adana: Çukurova Gazeteciler Cemiyeti Kültür Yayınları.
19. Turan, R. (1998). “Misâk-ı Millî ve Atatürk’ün Lozan sonrası hedefleri”. Misâk-ı Millî ve Türk dış politikasında Musul. Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.