Investigating the Quality of Time Kindergarten Children Spend with Television, Computer, Books, and Toys

Abstract

The purpose of this study is to understand the place of four stimuli in lives of children attending early childhood; television, computer, books and toys. In the present study, data obtained from children’s drawing and interviews was analyzed. Fifty-one children between the age of 5 and 6 participated in the study. They were attending three private kindergartens. First, the children were asked to draw themselves with a television, computer, books and toys. Then, they were interviewed to learn about their use of television, computer, books and toys. Following, the pictures and interview transcripts were analyzed and coding categories were determined via content analysis. The findings indicate that children mention watching cartoons most; and they draw themselves as playing with popular cartoon characters. Children have positive feelings towards all of the stimuli; however, they used more powerful and detailed explanations of their feelings towards books and toys. Then, they were interviewed to learn about their use of television, computer, books and toys. Following, the pictures and interview transcripts were analyzed and coding categories were determined via content analysis. The findings indicate that children mention watching cartoons most; and they draw themselves as playing with popular cartoon characters. Children have positive feelings towards all of the stimuli; however, they used more powerful and detailed explanations of their feelings towards books and toys.

Keywords

• Early childhood
• picture
• television
• computer
• book
• toy

Anaokulu Çocuklarının Televizyon, Kitap, Bilgisayar ve Oyuncaklarla Geçirdikleri Zamanın Niteliğinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı televizyon, bilgisayar, kitap ve oyuncağın okul öncesi eğitime devam eden çocukların hayatındaki yeri ve önemini ortaya koymaktır. Çalışmada çocukların çizdikleri resimler ve görüşmelerden elde edilen veriler kullanılmıştır. Çalışmaya üç farklı özel okuldan okul öncesi eğitimine devam eden 5-6 yaş aralığında 51 çocuk katılmıştır. Yapılan çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın birinci aşamasında çocukların kendilerini televizyon, bilgisayar, kitap ve oyuncaklar ile resmetmesi istenmiştir. İkinci aşamada ise bu resimler üzerinden çocuklarla görüşmeler yapılmıştır. Ardından resimler ve bu resimler üzerinden yapılan görüşmeler analiz edilmiştir. Yapılan içerik analizi sonucu kategoriler belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre çocuklar en çok çizgi film seyretmekte ve popüler çizgi film karakterlerinin figürleriyle oynamayı tercih etmektedirler. Çocuklar bu uyaranlarla beraberken genel olarak olumlu duygular yaşamaktadırlar ancak kitap ve oyuncakla oynarken neler hissettiklerini tarif ederken daha güçlü ifadeler kullanmışlardır

Keywords

• Okul öncesi dönem
• resim
• televizyon
• bilgisayar
• kitap
• oyuncak

References

1. Akçalı, S. İ. (2007). Medya ve Çocuk. İstanbul: Ebabil Yayınları.
2. Aksaçlıoğlu, A.G., & Yılmaz, B. (2007). Öğrencilerin televizyon izlemeleri ve bilgisayar kullanmalarının okuma alışkanlıkları üzerine etkisi, Türk Kütüphaneciliği Dergisi, 21 (1), s. 3-28.
3. Akyol, H. (2012). Türkçe İlk Okuma Yazma Öğretimi. 12. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, s.32.
4. Ateah, C.A., Kail, R.V., & Cavanaugh, J.C. (2009). Human development: A lifespan view. , Toronto: Nelson Second Canadian edition.
5. Avcı, N. , Ersoy, Ö., &Turla, A. (2008). Çocuklar İçin Erken Uyarıcı Çevre “Oyuncak, Televizyon, Bilgisayar ve Kitap”. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
6. Balkan, İ. K. (2011). Okul Öncesi Çocuk ve Medya. Okul Öncesi Çocuk ve…, Uluğ, M.O. ve Karadeniz, G. (Ed.). Nobel Yayıncılık, Ankara, ss. 165-174.
7. Barlett, C. P., Vowels, C. L., Shanteau, J., Crow, J., & Miller, T. (2008). The Effect of Violent and Non-Violent Computer Games on Cognitive Performance. Computers in Human Behavior, 21(1), s. 96-102.
8. Bukatko, D., &Daehler, M. W. (2004) Child development. A thematic appoach (Fifth Edition, Boston). New York: Houghton Mifflin Company.

9. Burgess, A., & Hartman, C. (1993). Children’s drawings. Child Abuse & Neglect, 17, s. 161–168.
10. Can, A. (1995). Okul öncesi çocuklara yönelik televizyon programları içinde çizgi filmlerin çocukların gelişimine ve iletişimine yönelik etkileri. Yayımlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. Cesur, S., & Paker, O. (2007). Televizyon ve Çocuk: Çocukların TV Programlarına İlişkin Tercihleri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (19), s. 106-125.
12. Doğan, A., & Göker, G. (2012). Tematik Televizyon ve Çocuk: İlköğretim Öğrencilerinin Televizyon İzleme Alışkanlıkları, Milli Eğitim, 194, s. 5-30.
13. Dökmen, Ü. (1994). Okuma Becerisi, İlgisi ve alışkanlığı Üzerine Psiko-Sosyal Bir Araştırma. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
14. Erdoğan, S., & Baran, G. (2008). A study of parents regarding television watching habits of their children in the four-six age group. The Social Sciences, 3 (3), s. 245-248.
15. Feyman, N., & Tuğrul, B. (2006) “Okul öncesi Çocukları İçin Hazırlanmış Resimli Öykü Kitaplarında Kullanılan Temalar”. II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu (Gelişmeler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri), Sever, S. (Ed.), Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, Ankara, ss.385-387.
16. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education (6. Baskı). New York: McGraw-Hill International Edition.
17. Gallas, K. (1994). The Languages of Learning: How Children Talk, Write, Dance, Draw, and Sing Their Understanding of the World. New York:Teachers Collage Press.
18. Gentile, D.A., Coyne, S., & Walsh, D.A. (2011). Media violence, physical aggression, and relational aggression in school-age children: A short-term longitudinal study. Aggressive Behavior, 3, s. 193-206.
19. Granic, I., Lobel, A., & Engels, R. C. (2014). The benefits of playing video games. American Psychologist, 69 (1), 66-78.
20. Healey, J. (1998). Çocuğunuzun Gelişen Aklı (Çev. Dicleli, A.B.). İstanbul: Boyner Holding Yayınları.
21. House, C. A., & Audrey C. R. (2005). Preschoolers’ Ideas of What Makes a Picture Book Illustration Beautiful. Early Childhood Education Journal, 32 (5), s.283-290.
22. İşçibaşı, Y. (2011). Bilgisayar, İnternet ve Video Oyunları Arasında Çocuklar, Selçuk İletişim Dergisi, 7 (1), s. 122-130
23. Jalango, M. R. (2004). Young Children and Picture Books. 2nd ed., Washington, DC: NAEYC.
24. Koçkar, İ. A. (2002). Çizgi Filmlerin Çocuklar Üzerindeki Psikolojik Etkileri. Çoluk Çocuk Dergisi. Ağustos 17, s. 26.
25. Larson, R., Kubey, R., & Colletti, J. (1989) Changing Channels, Early adolescent media choices and shifting investments in family and friends. Jaurnal of Youth and Adolescence, 18 (6), s. 583-599.
26. Luther, C. A., & Legg, J. B. (2010). Gender differences in depictions of social and physical aggression in children’s television cartoons in the Us. Journal of Children and Media. 4 (2), s. 191-205.
27. Malchiodi, C.A. (2013). Çocukların Resimlerini Anlamak. Yurtbay, T. (Çev.) , İstanbul : Nobel Tıp Kitabevleri.
28. Nell, M. L., Drew, W. F., & Bush, D. E. (2013). From play to practice: Connecting teachers’ play to children’s learning. Washington, D.C.: National Association for the Education of Young Children.
29. Norton, D. E. (1999). Through the Eyes of a Child: An Introduction to Children’s Literature. New Jersey: Schuster/ A Viacom Company.
30. Oktay, A. (2001). Okulöncesi Dönem Çocuğunun Gereksinimleri ve Okulöncesi Eğitimin Temel İlkeleri. Okul Öncesi Eğitimin İlke ve Yöntemleri I, Ş. Yaşar (Ed.). Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını, Eskişehir.
31. Postman, N. (1995). Çocukluğun Yokoluşu (Çev. İnan, K.). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları. Rideout, V.J., Vandewater, E.A., & Wartella, E.A. (2003). Zero to Six: Electronic media in the lives of infants, toddlers and preschoolers. The Henry J. Kaiser Family Foundation, Washington, DC, p.8.
32. Sever, S. (2012). Çocuk ve Edebiyat. 6. Baskı, İzmir: Tudem Yayınevi.
33. Sever, S. (2013). Çocuk Edebiyatı ve Okuma Kültürü. İzmir: Tudem Yayınevi.
34. Sevinç, M. (2004). Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitiminde Oyun. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
35. Skouteris, H., & MacHardy, K. (2009). Television viewing habits and time use in Australian preschool children: an exploratory study. Journal of Children and Media, 3(1): 80-89.
36. Smith, N., & The Drawing Study Group (1998). Observation drawing with children:A framework for teachers. New York: Teachers College Press.
37. Şen, S. (2010). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Temel Özellikleri ve Gereksinimleri. Okul Öncesi Eğitime Giriş, Haktanır, G. (Ed.). 4. Baskı, Anı Yayıncılık, Ankara, ss. 79-130.
38. Temple, C., Martinez, M., & Yokota, J. (2004). Childrens Books in Childrens Hands An Introduction to Their Literature. 3rd Ed, Boston: Pearson Education.
39. Trawick-Smith, J., Wolff, J., Koschel, M., & Vallarelli, J. (2014). Which Toys Promote High-Quality Play? Reflections on the Five-Year Anniversary of the TIMPANI Study. The Journal of the National Association for the Education of Young Children, 69 (2), s. 40-47.
40. Tuğrul, B. (2002). 4-10 Yaş Grubunda Çocukları Olan Ailelerin Çocuk Kitapları Hakkındaki Görüşlerinin ve Tutumlarının İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Dergisi, 2 (22):21-30.
41. U. S. Department of Education, National Center for Educational Statistics. The Executive Summary of the 1998. National Assessment for Educational Progress Reading Report Card fort he Nation (Washington, D, C.: March 1999).
42. Wartella, E., & Robb, M. (2011). Historical and recurring concerns about children’s use of the mass media. S. L. Calvert, & B. J. Wilson (Ed.), The handbook of children, media, and development. (pp. 7-26). England: WileyBlackwell.
43. Yavuzer, H. (2009). Resimleriyle Çocuk. 13. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
44. Yavuzer, H. (2011). Çocuğunuzun İlk 6 Yılı. 27. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
45. Yavuzer, H. (2012). Çocuk Psikolojisi. 35. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
46. Yavuzer, H. (2013). Çocuğu Tanımak ve Anlamak. 11. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
47. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 8. Baskı, Ankara: Seçkin Yayınevi.