Eğitim Sistemindeki 4+4+4 Yapılanmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Abstract

İçinde yaşadığımız 21. Yüzyıl “Bilgi Çağı” olarak nitelendirilirken eğitim; gelişim, değişim ve dönüşümün en temel faktörü haline gelmiştir. Bu gelişim ve dönüşüm süreci içerisinde yenilenen eğitim sistemindeki 4+4+4 şeklindeki yapısal değişiklikte, eğitim politikasının temel eğitim sürecini tek bir aşamada düzenlemek yerine, öğrencilerin yaş grupları ve fiziksel özellikleri temelinde bir kademelendirmenin tercih edildiği görülmektedir. Bu konuda yeterli araştırmaların yapılmadan uygulamaya geçilmiş olması bu araştırmanın temel gerekçesini oluşturmaktadır. Araştırma Mersin İli Merkez ilçelerinde 2012-2013 eğitim-öğretim yılı güz dönemi sonunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 89 ilkokul birinci sınıf öğretmenine araştırmacılar tarafından yarı yapılandırılmış olarak hazırlanan ve alan uzmanı görüşü alınan soru formu uygulanmıştır. Toplanan veriler içerik analiz tekniği ile değerlendirilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre birinci sınıf öğretmenlerinin çocukların yaş/ay farklılıklarından dolayı derslerde zorlandıkları, özellikle de ilk okuma ve yazma etkinliklerinde zorlanmaları en sık belirtilen görüş olmuştur. Öğretmenler ön hazırlık ve uygulama olmadan yaş grubunun değiştirilmesi nedeniyle 4+4+4 eğitim sistemi ve birinci sınıf programına ilişkin hiçbir hizmet içi eğitim düzenlenmediğini belirtmişlerdir

Keywords

• Sınıf öğretmeni, birinci sınıf, 4+4+4 eğitim sistemi, ilkokul

Views of Teachers on the 4+4+4 Structure in the Turkish Education System

Abstract

Whereas the 21st century we live in has been qualified as the “Information Age,” Turkish education has become the basic factor in development, change and transformation. In the 4+4+4 structural change in our educational system, renovated within this development and transformation process, the preference was for students to be graded on the basis of their age groups and physical properties instead of organizing the basic educational process of the educational policy at one stage. The fact that the new system was put into practice without carrying out adequate research on this subject created the main purpose of this study. The research was performed in central districts of Mersin province at the end of the fall term of the 2012-2013 academic year. In the research, a semi-structured question form was given to 89 elementary education first grade teachers. The collected data were interpreted using the content analysis technique. According to the research results, the most mentioned view was that first grade teachers had difficulty in lessons due to the age differences of children and that they especially had difficulty in first reading and writing activities. The teachers mentioned that no in-service training was organized related to the 4+4+4 educational system and first grade program due to the change in age groups without any preliminary preparations or applications

Keywords

• Classroom teacher, first grade, 4+4+4 educational system, elementary education

References

1. Akbaşlı, S. (2010). The views of elementary supervisors on teachers’ competencies. Egitim Arastirmalari, 39, 13-36.
2. Akbaşlı, S. & Kavak, Y. (2008). Ortaöğretim okullarındaki okul aile birliklerinin görevlerini gerçekleştirme düzeyleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler En- stitüsü Dergisi, Sayı 19, 1-21.
3. Aydınonat, N. E. (2012). Gelişmiş ülkelerde kademeli eğitim var mı? Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı (Tepav) Değerlendirme Notu, 1-8.
4. Eğitim-Bir-Sen (2012). 4+4+4 Yeni Eğitim Sistemi: Ne getiriyor? Neler olmalı?, An- kara.
5. Eğitim-Sen (2012). Eğitim-Sen’in 12 yıllık kademeli zorunlu eğitim yasa teklifine yönelik hazırlamış olduğu rapor metni, www.egitimsen.org.tr/down/rapor.pdf İnternet adresinden 27.07.2012 tarihinde indirilmiştir.
6. Gökçe, F. (2012). Öğretmen ve velilerin, öğrencilerin okulda geçirdikleri zaman, ders ve dinlenme süreleri ile tatiller ve okul dönemleri konusundaki görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12 (4), 2541-2560.
7. Gültekin, M. (1998). Türkiye ve Avrupa Birliği’ne üye bazı ülkelerde zorunlu eğitim. Anadolu Üniversitesi Yay. No: 1016, Açıköğretim Fak. Yay. No: 559.
8. Gürkan, T. (1987). Temel eğitimde 6 yaş uygulamasının değerlendirilmesi (Ankara ilinde bir inceleme). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.

9. Güven, İ. (2010). Türk Eğitim Tarihi. Naturel Yayınları, Ankara.
10. Güven, İ. (2012). Eğitimde 4+4+4 ve fatih projesi yasa tasarısı=Reform mu? İlköğretim Online, 11(3), 556-577.
11. Kurul, N. (2012). Geleceğin eğitimi ve “yeni” zorunlu eğitim modeline ilişkin çıkarımlar. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 10(39), 42-77.
12. MEB (2012a). 12 Yıllık zorunlu eğitim: Sorular-cevaplar. www.meb.gov.tr/ İnternet adresinden 21.03.2013 tarihinde alınmıştır.
13. MEB (2012b). Talim Terbiye Kurulu tarafından 25.06.2012 tarihli ve 69 sayılı kararı ile kabul edilen “İlköğretim Kurumları (İlkokul ve Ortaokul) Haftalık Ders Çizel- gesi”. www.meb.gov.tr/ İnternet adresinden 21.03.2013 tarihinde alınmıştır.
14. MEB (2013a). 1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Yasası. www.meb.gov.tr/ İnternet adres- inden 26.03.2013 tarihinde alınmıştır.
15. MEB (2013b). 222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Yasası. www.meb.gov.tr/ İnternet adresinden 27.03.2013 tarihinde alınmıştır.
16. Okçabol, R. (2012). Gericileşmenin ve piyasalaşmanın şifreleri 635, 651, 652, 653, 666, 4+4+4 ve… Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 10(39): 28-41.
17. Patton, M. (2002). Qualitative research and evaluation methods. 3rd ed. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
18. Resmi. Gazete. (2012). 6287 sayılı “İlköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun” 11 Nisan 2012 tarih ve 28261 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan. www.resmigazete.gov.tr/ İnternet adresinden 28.03.2013 tarihinde alınmıştır.
19. Sarpkaya, R., Erdem A. R.&Yılmaz, S. (2012). Türk eğitim sistemindeki 4+4+4 değişikliğinin karar süreci açısından irdelenmesi. EYFOR III. 12-13 Ekim 2012 “Eğitimde Nitelik ve Yenileşme”, Nevşehir Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Nevşehir.
20. TBMM (2012). 20 Şubat 2012 tarih ve 2/358 sayılı “5.1.1961 tarihli ve 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi”. www.tbmm.gov.tr/ İnternet adresinden 28.03.2013 tarihinde alınmıştır.
21. Tezcan, M. (1993). Zorunlu eğitim okullarının amaçları ve görevleri. UNESCO Tür- kiye Milli Komisyonu ve Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Ortak Yayını No: I. Zorunlu Eğitim Sempozyumu, (20-21 Mayıs), Ankara.
22. Türk Eğitim-Sen (2012). TBMM’ de sınıf öğretmenlerinin haklarını koruduk. Türk Eğitim-Sen Aylık Haber Bülteni, 9(96), 12.
23. Yıldırım, A.& Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.