OTEL YÖNETİCİLERİNİN YEŞİL İNOVASYON ALGILARI: İSTANBUL İLİ ÖRNEĞİ

Abstract

Günümüzde küreselleşme olgusunun ortaya çıkması ile birlikte turizmin temelini oluşturan doğal çevre kavramı en önemli unsur haline gelmiştir. Hızlı bir şekilde değişimin gerçekleşmesi sonucunda doğal çevre zarar görmeye başlamıştır. Doğal çevreye verilen zararların azaltılması için işletmeler ve hükümet tarafından belirli politikaların geliştirilmesi zorunlu hale gelmiştir. Aynı zamanda işletmeler rekabet edebilmek ve sürdürülebilirliğini sağlamak için sürekli olarak değişmek ve yenilenmek zorunda kalmıştır. İnsanların çevre konusunda belirli bir bilinç seviyesine ulaşması da işletmeleri çevre duyarlılığı konusunda çeşitli uygulamalar geliştirmesinin gerektiğinin farkına varmasına neden olmuştur. Ayrıca işletmeler ürün ve hizmet üretirken yeşil inovasyon kavramını göz önünde bulundurarak hareket etmeleri gerektiğinin farkına varmışlardır. İstanbul bölgesinde bulunan 3, 4 ve 5 yıldızlı 76 konaklama işletmelerindeki bölüm yöneticilerine anket uygulanarak yeşil inovasyona bakış açıları, yeşil inovasyon beklentileri, çevre duyarlılığı ve işletmenin uyguladığı yeşil inovasyon uygulamaları araştırılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda işletmelerin yeşil inovasyon kavramlarını kısmen benimsedikleri görülmüştür.

Keywords

• İnovasyon
• Turizm
• Yeşil İnovasyon
• Algı

HOTEL MANAGERS’ PERCEPTION OF GREEN INNOVATION: THE CASE OF İSTANBUL

Abstract

With the emergence of the phenomenon of globalization today, the concept of natural environment, which forms the basis of tourism, has become the most important factor. As a result of the rapid change, the natural environment has begun to suffer. To reduce damage to the natural environment developing specific policies has become compulsory for companies and governments. At the same time, companies have had to constantly change and renew to ensure their competitiveness and sustainability. The fact that people reach a certain level of consciousness about the environment has also led companies to realize that it is necessary to develop various practices on environmental sensitivity. In addition, companies have realized that they need to move around with the concept of green innovation while generating products and services. A questionnaire was applied to the managers of the departments of the 3, 4 and 5 star hotels in the Istanbul region to investigate green innovation views, green innovation expectations, environmental awareness and green innovation practices applied by the company. As a result of the research, it was seen that the enterprises partially adopted the concepts of green innovation.

Keywords

• Innovation
• Tourism
• Green Innovation
• Perception

References

1. Aslan, Z., ve Aktaş, G. (1994). Turizm Açısından Çevre Sorunlarına Genel Bir Yaklaşım. Çevre Dergisi, 11, 43-45.
2. Aykan, E., ve Sevim, B. (2013). Konaklama İşletmelerinde Çevre Yönetimi Uygulamaları ve Algılanan Kurumsal İtibar Üzerindeki Etkisi: Kayseri ve Nevşehir Otelleri Üzerinde Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5 (3), 93-113.
3. Büyükkeklik, A., Toksarı, M. ve Bülbül, H. (2010). Çevresel Duyarlılık ve Yenilikçilik Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15 (3), 373-393.
4. Carrillo-Hermosilla, J., Del Río, P., ve Könnölä, T. (2010). Diversity of Eco-innovations: Reflections From Selected Case Studies. Journal of Cleaner Production, 18 (10-11), 1073-1083.
5. Chen, Y. S., Lai. S. B. ve Wen, C. T. (2006). The Influence of Green Innovation Performance on Corporate Advantage in Taiwan. Journal of Business Ethics, 67 (4), 331-339.
6. Eagles, P. J., McCool, S. F., ve Haynes, C. D. (2002). Sustainable Tourism in Protected Areas: Guidelines for Planning and Management. Cambridge: IUCN.
7. Güneş, G. (2011). Konaklama Sektöründe Çevre Dostu Yönetimin Önemi. KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 13 (20), 45-51.
8. Işık, C., (2010). Türkiye'de Yabancı Ziyaretçi Harcaması ve Turizm Gelirleri İlişkisi: Bir Eş-bütünleşme Analizi (1970-2008). Sosyoekonomi, 13(13).

9. Işık, C., ve Meriç, S. (2015). Otel yöneticilerinin bireysel yenilikçi kapsamında değerlendirilmesi: van ili örneği. Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1), 1-16.
10. Işık, C., ve Keskin, G. (2013). Bilgi Ekonmilerinde Rekabet Üstünlüğü Oluşturulması Açısından İnovasyonun Önemi. Turizm Fakültesi Dergisi, 41 - 57.
11. Işık, C., ve Türkmendağ, T. (2016). Atatürk Üniversitesi Turizm Fakültesi Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Algılarının Belirlenmesi. Turizm Fakültesi Dergisi, 70 - 99.
12. Işik, C., & Radulescu, M. (2017). Investigation of the relationship between renewable energy, tourism receipts and economic growth in Europe. Statistika: Statistics and Economy Journal, 97(2), 85-94.
13. Işik, C., Kasımatı, E. ve Ongan, S. (2017). Analyzing the causalities between economic growth, financial development, international trade, tourism expenditure and/on the CO2 emissions in Greece. Energy Sources, Part B: Economics, Planning, and Policy, 12(7), 665-673.
14. Isik, C., Dogru, T. ve Turk, E. S. (2018). A nexus of linear and non‐linear relationships between tourism demand, renewable energy consumption, and economic growth: Theory and evidence. International Journal of Tourism Research, 20 (1), 38-49.
15. Kalaycı, Ş. (2017, 8. baskı). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara/ İskitler: Kalkan Matbaacılık San. Tic ve Ltd. Şti.
16. Kaymaz, M. (2012). Turizm Sektöründe Çevre Yönetimi: Marmaris'teki Konaklama İşletmeleri Örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Muğla: Muğla Üniversitesi.
17. Leenders, M., ve Chandra, Y. (2013). Antecedents and Consequences of Green Innovation in the Wine Industry: The Role of Channel Structure. Technology Analysis ve Strategic Management, 25 (2), 205-218.
18. Mastny, L. (2002). Dünyanın Durumu. Tema Vakfı Yayınlar.
19. Porter, M., E. and Van Der Linde, C. (1996). Green And Competitive: Ending The Stalemate, In Business and The Environment. Edited By Richard Welford and Richard Starkey, Taylor ve Francis.
20. Rennings, K. (2000). Redefining Innovation Eco-innovation Research and The Contribution from Ecological Economics. Ecological Economics, 32, 319 – 332.
21. Saatci, G., Güdü Demirbulat, Ö., ve Avcıkurt, C. (2013). Konaklama İşletmelerinde Yeşil İnovasyon Uygulamaları: Bursa Örneği. K. Karamustafa (Ed.), 14. Ulusal Turizm Kongresi (20-38). Kayseri: Detay Yayıncılık.
22. Turhan, S. (2010). Turizm İşletmelerinde Yeşil Pazarlama Marmaris Örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Muğla: Muğla Üniversitesi.
23. Vatan, A. (2010). Turizm işletmelerinde inovasyon: İstanbul'daki 5 Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi.
24. Yalçınkaya, Y. (2010). Bilginin Farkındalık ve Farklılığında Organizasyonların Gelecek Alanı: İnovasyon. Türk Kütüphaneciliği, 24 (3), 373-403.
25. Yıldız, A. (2012). Çevre Yönetimi Uygulayan Yeşil Otel İşletmelerinde Yeşil Müşteri Deneyimi Üzerine Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
26. Yılmaz, H. (2003). Yenilik (İnovasyon) Yeni Ekonomi ve Rekabet. Ankara: Rekabet Kurumu.