Reflection of national tourism strategies to local: GEKA case

Abstract

It can be said that tourism is one of the most important instruments used for publicity and developments of the countries. Therefore, it is required for the governments ruling countries that they should have a national tourism policy or strategy. As regarded this issue in term of our country, it has been seen that tourism was tried to be developed with national tourism policies up to 2000s. But it can be said that the variations in development models also impacted tourism strategy with increasing localization tendencies through EU harmonization process. In this context, together with starting of the establishment of the development agencies based on the law 5449 in 2006 in Turkey, it has been mostly preferred regional policies rather than national policies. In this study, firstly how it was stated on national tourism strategies in either national development plans or the plans prepared by the Ministry of Culture and Tourism will be studied, later how tourism was regarded important in the plan of GEKA will be analyzed. Finally, these policies will be evaluated comparatively in the conclusion. 

Keywords

• Tourism,Regional Development,Development Agency

Ulusal turizm stratejisinin yerele yansıması: GEKA örneği

Abstract

Turizm sektörü için ülkelerin tanıtımları ve kalkınmalarında kullanılan en önemli araçlardan birisi olduğu söylenebilir. Dolayısıyla ülkelerin yönetiminde bulunan hükümetlerin ulusal bir turizm politikası ya da stratejisi olması gerekir. Ülkemiz açısından konuya baktığımızda, 2000’li yıllara gelinceye kadar turizmin ulusal politikalarla geliştirilmeye çalışıldığı görülmektedir. Bununla birlikte, AB’ye uyum süreciyle birlikte yerelleşme eğilimlerinin artmasıyla kalkınma anlayışlarındaki değişimin turizm stratejisine de yansıdığı söylenebilir.  Bu bağlamda ülkemizde 2006 yılında 5449 sayılı kanunla Kalkınma Ajanslarının kurulmaya başlamasıyla kalkınma politikalarında ve yönetiminde ulusal kalkınma politikaları ile uyumlu bölgesel kalkınmaya da geçildiği bilinmektedir. Bu çalışmada, öncelikle ulusal turizm stratejilerine gerek kalkınma planlarında, gerekse Kültür ve Turizm Bakanlığının hazırladığı planlarda nasıl yer verildiği incelenecek, arkasından Türkiye’nin önemli bir turizm bölgesi olan GEKA (Güney Ege Kalkınma Ajansı-Muğla,Aydın ve Denizli)’da kalkınma açısından turizme ne derece yer verildiği irdelenecektir. Sonuç bölümünde ise bu politikaların karşılaştırmalı bir değerlendirmesi yapılacaktır.    

Keywords

• Turizm,Bölge Kalkınma,Kalkınma Ajansı

References

1. Balıkçıoğlu, E. ve Oktay, K. (2015). Türkiye’de Turizm Gelirleri ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin Kamu Politikaları Doğrultusunda Değerlendirilmesi. Sosyoekonomi Derrgisi, 23(25), 113-125.Baran, N, Sat N.A (2015). Sürdürülebilir Turizm Planlaması: Teoriden ve Uygulamadan Örnekler ISBS 28-30 Mayıs, 2nd International Sustaınable Buildings Symposıum, Ankara.Briedenhann, J. & Wickens, E. (2004) “Rural Tourism — Meeting the Challenges of the New South Africa”, Int. J. Tourism Res. 6, 189–203.Cruz, M.S., Cruz,J.I.G., Greifemberg, C.A. & Zaragoza, M. P. P. (2018) "Strategies to improve the quality and competitiveness of coastal tourism areas:Applying tourism standards", Journal of Tourism Analysis: Revista de Análisis Turístico.Demir, Ş. Ş. (2014). Beş Yıllık Kalkınma Planlarından Türkiye Turizm Stratejisi 2023’e: Turizmde Tanıtma Çalışmalarına Yönelik İçerik Analizi. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (15), 101-119.
2. Dapkus, R. & Dapkute, K. (2015). Evaluation OF THE Regional Tourism Attractiveness. Research For Rural Development, 2, 293-301
3. GAO, X., Chang, H.L. & Su, C.W. (2018). Does exchange rate always affect the number of inboundtourists significantly in China? Theoretical and Applied Economics, XXV 1(614), 55-72Gül, H. (2015). Kamu Politikası Analizi, Yöntemleri ve Teknikleri,Yasama Dergisi, S.29, s.5-31.
4. Güney Ege Kalkınma Ajansı 2014-2023 Bölge Planı,
5. Kartal, K., Tepeci, M ve Atlı, H. (2015) "Examining the religious tourism potential of Manisa, Turkey with a marketing perspective", Tourism Review, 70/ 3, 214-231.
6. Keyser, Rik De & Vanhove, N. (1997) "Tourism quality plan: An effective tourism policy tool", The Tourist Review, 52/3, 32-37.
7. Lenaoa, M. & Saarinen, J. (2015). Integrated rural tourism as a tool for community tourismdevelopment: exploring culture and heritage projects in the North-East District of Botswana. South African Geographical Journal, 97(2), 203–216
8. Mafunzwaini, A. E. & Hugo, L. (2005), “Unlocking the rural tourism potential of the Limpopo province of South Africa: some strategic guidelines”, Development Southern Africa, 22/ 2, 251-265.

9. Olalı, H. (1990). Turizm Politikası ve Planlaması, Yön Ajans, İstanbul.
10. Olalı, H., A. Timur (1988). Turizm Ekonomisi, Ofis Matbaası, İzmir.
11. Rogerson, C.M. ( 2015). Tourism and regional development: Thecase of South Africa’s distressed areas. Development Southern Africa, 32 (3), 277–291.
12. Selim, S., Ayvaz Güven, E.T. ve Eryiğit, P. (2015). Turizmin Türkiye Ekonomisindeki Yeri: Zaman Serileri Analizi, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 7(3), 19-33.
13. Soyak, A. (2003) “Türkiye’de İktisadi Planlama: DPT’ye İhtiyaç Var mı?”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4 (2), 167-182
14. Sezen, S. (1999), Devletçilikten Özelleştirmeye Türkiye’de Planlama, TODAİE, Ankara.
15. T.C. Kalkınma Bakanlığı, 2013, Onuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara.
16. T.C. Kalkınma Bakanlığı, 2018, 2018 yılı programı, Ankara.
17. T.C. Kalkınma Bakanlığı, 2018, 2018 yılı kamu yatırım programı, Ankara.
18. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı,2013, Türkiye Turizm Stratejisi 2023.
19. T.C. Kalkınma Bakanlığı (2014), Bölgesel Gelişme Ulusal Stratejisi (2014-2023), Ankara.
20. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Turizm Şura Kararları, http://turizmsurasi.kulturturizm.gov.tr.
21. Tutar, F. ve Demiral, M. (2007). Yerel Ekonomilerin Yerel Aktörleri: Bölgesel Kalkınma Ajansları. Eskşehir Osmangazi Üniverstesi İİBF Dergisi, 2(1), 65-83.Vanhove, N. (2002) "Tourism policy — between competitiveness and sustainability: The case of Bruges", Tourism Review, 57/ 3, 34-40.