Zilhicce Ayı Orucu ile İlgili Rivayetlerin Tahlili
Abstract
Bu çalışmada, Hz. Peygamber’in zilhicce ayının ilk dokuz gününde oruç tuttuğuna dair rivayetler ele alınmıştır. Ele alınan bu rivayetler mühtevaları itibari ile üç grupta incelenmiştir. Birinci gurp hadisi, Hz. Aişe > Esved > İbrahim tarikiyle nakledilen“Hz. Peygamber’in zilhiccenin ilk on gününde oruç tuttuğunu hiç görmedim.” rivayeti oluşturmaktadır. İkinci grupta ise Hz. Peygamber’in bazı eşleri >Hüneyde b. Halid’in eşi > Hüneyde b. Halid ve Muaz b. Muaz > İbn Avn olmak üzere iki farklı tarikile nakledilen “Resulüllah (s.a.v) zilhicce ayında dokuz gün, aşure günü, her aydan üç gün, Pazertesi ve Perşembe günleri oruç tutardı.” hadisi değerlendirilmiştir. Üçüncü grupta da Ebu Hüreyre > Said b. Musayyeb > Kâtade ve Hasan > Hişam > Süleyman > Cafer kanalları olmak üzere farklı iki tarikle rivayet edilen “Allah Teala’nın yanında zilhiccenin ilk on gününde yapılan ibadet kadar değerli hiçbir gün yoktur. Bu günlerde tutulan bir günlük oruç bir seneye ve içinde kadir gecesi olan bir geceye denktir” hadisi ele alınmıştır. Dolayısıyla tutarlı bir neticeye ulaşabilmek için öncelikle bahsi geçen konuya dair bütün rivayetler bir araya getirilip değerlendirilmiştir. Rivayetler arasında anlam bakımından var olan çelişçiler izah edilmiş ve sahih tarikler dikkate alınarak zilhicce ayı orucuna ilişkin ortak bit metne ulaşılmıştır
Keywords
References
- Azimabadi, Ebu Tayyib Şemsülhak. Avnu’l-Mabud Şerhu Süneni Ebu Davud. Beyrut: Darü’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1415.
- Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleyman b. Halef. et-Ta’dîl ve’t-Tecrîh limen Harrece anhu’l-Buhârî fi’l-Câmi’i’s-Sahîh, Thk. Ahmed Lebzar Fas: 1991.
- Bağdâdî, Ebu Bekr Ahmed b. Ali el-Hatîb. Târîhu Bağdâd. Beyrut: Daru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 2011.
- Beyhaki, Ahmed b. Hüseyin. Şu’abü’l-İmân, thk. Muhammed Said ez-Zağlül. Beyrut: Darü’l-kutubi’l-İlmiyye, 1410.
- Buhârî, Muhammed b.İsmail. el-Cami’us-Sahihu’l-Mühtesar, tkh. Mustafa Dibbağ. Beyrut: Tevkü’n-necat, 1987.
- ................. et-Târîhu’l-Kebîr. Beyrut: Dar’ül-Fiker, tarihsiz.
- Ebû Dâvud, Suleyman b. Eş’as es-Sicistanî. Sünen. Riyad: Beyt’ül Efkar’üd- Devliyye, 1420/1999.
- Enîs, Ferîha. Esmâ’ü’l-Eşhür Ve’l-‘Aded Ve’l-Eyyâm Ve Tefsîru Me’ânîhâ. Trablus: 1988.
- El-Ferrâ, Yahyâ b. Ziyâd. el-Eyyâm ve’l-Leyâlî ve’ş-Şühûr, nşr. İbrâhim el-Ebyârî. Kahire 1400/1980.
- İbn Âdiyy, Ebu Ahmed Abdillah. el-Kâmil fî Du’afâi’r-Ricâl, Thk., Yahya Muhtar Gazzavî. Beyrut: Daru’l-Fiker, 1998.