Sources of Contemporary Thought in Omer Seyfettin
Abstract
The contemporary face of art and literature is as important as the tradition dimension. With the spread of the printing press, intercultural interaction gains momentum. Accordingly, new and effective forms of expression develop in art and literature. Strengthening intercultural cooperation further expands the cultural environment of the artists.
In Turkish literature, this process gains a new dimension with the Tanzimat Edict. Departures to Europe for education begin. Turkish children studying at foreign schools learn Western languages. With the political and economic developments, the advantages of learning Western languages are recognized. This process quickly manifests itself in political, military and cultural fields. With this study, we aim to trace the process we briefly mentioned above based on Ömer Seyfettin's fictional works.
Although he died at a very young age, Omer Seyfettin, whom we see that there is an important intellectual accumulation in her works, is related to his social and cultural environment as well as the education he received. His interest in Turkish history and literature shifts to the history and literature of contemporary societies, especially when he begins to learn foreign languages. It reaches a significant intellectual accumulation in a short time. It is possible to see the traces of this in all his writings, especially his fictional works.
It is undoubtedly a result of this accumulation that the East and the West frequently commemorate and refer to art and scientists, their thoughts and works. Therefore, in the background of Omer Seyfettin's accumulation, the texts he read from the East and the West and the culture of both geographies are as effective as his contemporary artists.
According to Omer Seyfettin, he points out that taking the West as an example in literary innovation was inevitable for that day and that this situation was a modern necessity rather than a personal preference for him.
Keywords
Ömer Seyfettin’de Çağdaş Düşüncenin Kaynakları
Abstract
Sanat ve edebiyatın gelenek boyutu kadar çağdaş yüzü de önemlidir. Matbaanın yaygınlaşmasıyla birlikte kültürlerarası etkileşim hız kazanır. Buna bağlı olarak sanat ve edebiyatta yeni ve etkili anlatım şekilleri gelişir. Kültürlerarası iş birliğinin güçlenmesi sanatçıların kültürel çevrelerini iyice genişletir.
Türk edebiyatında bu süreç Tanzimat Fermanı’yla birlikte yeni bir boyut kazanır. Eğitim için Avrupa’ya gidişler başlar. Yabancılara ait okullarda okuyan Türk çocukları Batı dillerini öğrenir. Siyasi ve ekonomik gelişmelerle birlikte Batı dillerini öğrenmenin avantajları fark edilir. Bu süreç kısa sürede siyasi, askeri ve kültürel alanlarda kendini gösterir. Bu çalışmayla yukarıda kısaca bahsettiğimiz sürecin izini Ömer Seyfettin’in kurmaca eserlerinden hareketle sürmeyi amaçlıyoruz.
Çok genç yaşta ölmesine rağmen eserlerinde önemli bir entelektüel birikim olduğunu gördüğümüz Ömer Seyfettin’in bu birikimi aldığı eğitimin yanında sosyal ve kültürel çevresiyle de ilgilidir. Türk tarih ve edebiyatına olan merakı özellikle yabancı dil öğrenmeye başlamasıyla birlikte çağdaş toplumların tarih ve edebiyatlarına kayar. Kısa sürede önemli bir entelektüel birikime ulaşır. Bunun izlerini başta kurmaca eserleri olmak üzere bütün yazılarında görmek mümkündür. Doğu’nun ve Batı’nın sanat ve bilim insanlarını, onların düşüncelerini, ortaya koyduğu eserleri sık sık anması, onlara atıflarda bulunması şüphesiz bu birikiminin bir neticesidir. Dolayısıyla Ömer Seyfettin’in birikiminin arka planında çağdaşı sanatçılar kadar Doğu ve Batı’dan okuduğu metinler ve her iki coğrafyanın kültürü de etkili olur. Ömer Seyfettin’e göre edebî yenilikte Batı’yı örnek almanın o gün için kaçınılmaz olduğunu belirterek bu durumun kendisi için de şahsi bir tercihten ziyade çağdaş bir mecburiyet olduğuna dikkat çeker.
Keywords
