The Effect of Hârezmî Education Model on Primary School 3rd Grade Students' Problem Solving Skills and Perception of Success

Abstract

The aim of this research is to determine the effect of the Hârezmî Education Model (HEM) application on the problem solving skills and perception of success of primary school 3rd grade students. The sample of the study, which was designed according to the pretest-posttest control group quasi-experimental design, consists of 36 students (18 people in the experimental group, 18 people in the control group) attending the third grade of primary school in the spring term of the 2021-2022 academic year. In the study, training was applied to the experimental group 2 days a week for 20 weeks, and routine lessons were taught to the control group with textbooks. In the study, "Problem Solving Inventory for Primary Education Level Children" developed by Serin, Bulut-Serin & Saygılı (2010) and "Success Perception Scale for Primary School Students" developed by Kara & Şahin (2019) were used. Wilcoxon signed-rank test ve Mann Whitney-U -tests were used to analyze the data.. In this study, it was determined that the training applied to the experimental group caused a significant difference in favor of the experimental group in the sub-dimensions of problem solving skill, confidence in problem solving skills and avoidance, but did not cause a significant difference in the self-control sub-dimension. It was determined that the applied education did not have a significant effect on the cognitive, affective and behavioral sub-dimensions of the perception of success.

Keywords

• Hârezmî Education Model
• perception of success
• problem solving skills.

Hârezmî Eğitim Modeli’nin İlkokul 3.Sınıf Öğrencilerinin Problem Çözme Becerisi ve Başarı Algısına Etkisi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, Hârezmî Eğitim Modeli (HEM) uygulamasının, ilkokul 3.sınıf öğrencilerinin problem çözme becerisi ve başarı algısına etkisini belirlemektir. Öntest sontest kontrol gruplu yarı deneysel desene göre tasarlanan çalışmanın örneklemini, 2021-2022 eğitim öğretim yılı bahar döneminde, ilkokul üçüncü sınıfa devam eden 36 öğrenci (deney grubu 18 kişi-kontrol grubu 18 kişi) oluşturmaktadır. Çalışmada deney grubuna 20 hafta boyunca haftada 2 gün eğitim uygulanmıştır, kontrol grubuna ders kitaplarıyla rutin dersleri işlenmiştir. Çalışmada verileri toplamak için Serin, Bulut-Serin ve Saygılı’nın (2010) geliştirdiği “İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar için Problem Çözme Envanteri” ile Kara ve Şahin’in (2019) geliştirdiği “İlkokul Öğrencileri için Başarı Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi için, Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Mann Whitney-U testinden yararlanılmıştır. Bu çalışmada deney grubuna uygulanan eğitimin problem çözme becerisi, problem çözme becerisinde güven ve kaçınma alt boyutlarında deney grubu lehine anlamlı farka neden olduğu, özdenetim alt boyutunda anlamlı bir farka neden olmadığı belirlenmiştir. Uygulanan eğitimin başarı algısı bilişsel, duyuşsal ve davranışsal alt boyutları üzerinde anlamlı etkisi olmadığı saptanmıştır.

Keywords

• başarı algısı
• Hârezmî Eğitim Modeli
• problem çözme becerisi

Supporting Institution

İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü

Thanks

Harezmi Eğitim Modeli proje çalışmasında öncülük eden ve yürütülmesini destekleyen İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğüne, proje uygulama okulu öğretmen, öğrenci ve velilerine teşekkür ederim.

References

1. Adler, A. (2014). Okulda güç eğitilebilir çocuklar. (Çev. K. Şipal). İstanbul: Cem Yayınevi.
2. Anggereini, E., Yelianti, U., & Hermaya, I (2023). Pro-environmental behavior learning by using a mini research project and its impact on problem solving abilities. Jurnal Pendidikan Indonesia, 12(1), 59-67. https://doi.org/10.23887/jpiundiksha.v12i1.50163
3. Büyüköztürk, Ş., Çoklu, Ö., & Köklü, N. (2011). Sosyal bilimler için istatistik (8. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
4. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (23. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Ceylan, Ö., Öğten, M., Tüfekçi, V., & Özsevimli-Yurttaş, M. (2019). Öğrencilerin hârezmî eğitim modeline yönelik metaforik algılarının belirlenmesi. Millî Eğitim 49 (225): 227-251.
6. Cheng, S., She, H., & Huang, L. (2018). The impact of problem-solving ınstruction on middle school students’ physical science learning: interplays of knowledge, reasoning, and problem solving. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 14(3), 731-743. https://doi.org/10.12973/ejmste/80902
7. Creswell, J. W. (2011). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (3. Edition.). Boston, MA: Pearson Education Inc.
8. Çimşir, S. & Baysal, Z.N. (2019). “Marmara üç aşamalı bilişsel karar verme becerilerini geliştirme modeli”nin akademik başarısı düşük ilkokul dördüncü sınıf derecesinde problem çözme becerisine etkisi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(3), 337-351. https://dergipark.org.tr/en/pub/ekuad/issue/51148/666501

9. Çimşir, S., Dünya-Polat, R., Çaça, Ş., & Kocaman, H. (2022). İlkokul 3. sınıf öğrencilerinin ve velilerinin hârezmî eğitim modeli’ne ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Edebiyat Dilbilim Eğitim ve Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(1), 131-144. https://dergipark.org.tr/tr/pub/egitimvebilimsel/issue/70248/1121104
10. Chen, L. C., Chen, Y. H., & Ma, W. I. (2017). Effects of integrated information literacy on science learning and problem-solving among seventh-grade students. Malaysian Journal of Library & Information Science, 19(2), 35-51.
11. Çubukçu, Z. (2011). Düşünme becerileri (Ed. Sevil Büyükalan Filiz). Öğrenme öğretmen kuram ve yaklaşımları içinde (ss.279-334). Ankara: Pegem Akademi.
12. Drake, K. N., & Long, D. (2009). Rebecca’s in the dark: A comparative study of problem-based learning and direct instruction/experiential learning in two 4th-grade classrooms. Journal of Elementary Science Education, 21(1), 1-16.
13. Durmaz, B. (2014). Üstün yetenekli ilköğretim öğrencilerinin problem çözme stratejilerini öğrenme düzeyleri, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Uludağ Üniversitesi.
14. Erdoğan, İ. (2016). Sınıf yönetimi (19. Baskı). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım San. Tic. Etd. Şti.
15. Erol, A. Erol, M., & Başaran, M. (2022). The effect of STEAM education with tales on problem solving and creativity skills. European Early Childhood Education Research Journal, 31(2), 243-258. https://doi.org/10.1080/1350293X.2022.2081347
16. Evans, J.M., & Brueckner, M.M. (1990). Elementary social studies (teaching for today and tomorrow). Massachusetts, USA: Allyn and Bacon.
17. Fidan, N. (1985). Okulda öğrenme ve öğretim. Ankara: Alkım Yayınları.
18. Görücü, A. (2016). The investigation of the effects of physical education lessons planned in accordance with cooperative learning approach on secondary school students’ problem solving skills. Educational Research and Reviews, 11(10), 998-1007, https://doi.org/10.5897/ERR2016.2756
19. Gu, X., Chen, S., Zhu, W., & Lin, L. (2015). An intervention framework designed to develop the collaborative problem-solving skills of primary school students. Educational Technology Research and Development, 63(1), 143-159.
20. Heppner, P.P & Petersen, C.H. (1982). The development and implications of a personal problem-solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29(1), 66-75.
21. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi (12.Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Kara, A., & Şahin, C. (2019). İlkokul öğrencileri için başarı algısı ölçeğinin geliştirilmesi. 28. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi Tam Metin Kitabı içinde (s.1359-1364). Ankara, Türkiye.
23. Kıvanç-Contuk, T., & Atay, D. (2021). Teacher professional development through hârezmî educational model. Educationand Learning Conference, 1: 30-45. https://doi.org/10.32789/tel.[phone]
24. Koçoğlu, E. (2018). Türkiye’de pilot uygulama sürecinde olan harezmi eğitim modelinin alan uzmanlarinin görüşleri doğrultusunda analizi. Educational Sciences, 13(19), 1187-1200. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14050
25. Larson, L.M., & Heppner, P.P (1985). The relationship of problem-solving appraisal to career decision and indecision. Journal of Vocational Behavior, 26(1), .55-65. https://doi.org/10.1016/0001-8791(85)90025-9.
26. Jerath, J. M., Hasija, M., & Malhotra, D. (1993). A study of state anxiety scores in problem solving situation. Studia Psychologia, 2(35), 143-150.
27. Michaelis, J.U. (1985). Social studies for children. New Jersey: Prentica-Hall, Inc., Englewood Cliffs.
28. Milli Eğitim Bakanlığı (2020). Hârezmî eğitim modeli zihinden makineye bilgisayar bilimleri ve disiplinlerarası eğitim: 1. pilot uygulama süreci raporu. https://harezmi.meb.gov.tr/assets/uploads/dokumanlar/0cc5c46b3951497e13b2ba44b57cec09.pdf
29. Mutlu-Aydın, S. (2013). Türkiye’de ilkokul dördüncü sınıfta yapılan yaratıcı drama etkinliklerinin öğrencilerin problem çözme becerisine etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi.
30. Neo, M. (2003). Developing a collaborative learning environment using a web based design. Journal of Computer Assisted Learning. 19, 462-473. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.1046/j.0266-4909.2003.00050.x# accessDenialLayout.
31. Pratiwi, S., Prahani, B. K., Suryanti, S., & Jatmiko, B. (2019). The effectiveness of PO2E2W learning model on natural science learning to improve problem solving skills of primary school students. In Journal of Physics: Conference Series, 1157(3), 032017. IOP Publishing.
32. Serin, O., Serin N.B., & Sayılı, G.(2010). İlköğretim düzeyindeki çocuklar için problem çözme envanteri’nin (çpçe) geliştirilmesi. İlköğretim Online, 9(2), 446-458.
33. Sezgin, E. (2011). Problem çözme becerisi ölçeğimin geliştirilmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi.
34. Sarıer, Y (2016). Türkiye’de öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörler: bir meta-analiz çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, ISSN:1300-5340, 1-19. https://doi.org/10.16986/HUJE.2016015868
35. Uden, L., & Beaumont, C. (2006). Tecnology and problem-based learning. Hershey, USA: İnformation Science Publishing.
36. Uysal, G. (2010). İlköğretim sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenmenin erişiye, problem çözme becerilerine, öğrenme stillerine etkisi ve öğrenci görüşleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi.
37. Uzun, G. & Bökeoğlu, Ö.Ç. (2019). Akademik başarının okul, aile ve öğrenci özellikleri ile ilişkisinin çok düzeyli yapısal eşitlik modellemesi ile incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 52(3), 655-684. https://doi.org/10.30964/auebfd.525770
38. Vlachou, A., Stavroussi, P. & Didaskalou, E. (2017). Problem-solving training: an intervention program for enhancing interpersonal problem-solving skills in children with intellectual disabilities. Hellenic Journal of Psychology, 14, 114-138.
39. Yavuz, O., Yavuz, Y., Özyürek, H. & Boral, D. (2019). Hârezmî Eğitim Modeli’nin Özel Yetenekli Öğrencilerin Yaratıcılık Becerilerine Etkisi. IGATE 19, International Congress on Giftedand Talented Education Congress, 1-2-3 Kasım 2019 (Ed. Akkaya, G. & Ertekin, P & Akkaya, A.E. & Balı, O. Malatya, Congress Proceedings E-ISBN: 978-605-7853-32-5, 73-82.
40. 1http://harezmi.meb.gov.tr/