NÖBETÇİ ÖĞRETMENLİK UYGULAMASININ ÇOCUĞUN GÜVENLİĞİNİ SAĞLAMADAKİ ETKİLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Araştırma, öğretmenlerin tuttukları nöbet görevinin gerekliliğine, yeterliliğine, en zor ve en kolay nöbet yerlerine; nöbet görevi sırasında okulda yaşanan sorunlara ve bu sorunların çözümüne ilişkin öğretmenlerin görüşlerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Nitel araştırma yaklaşımının tercih edildiği çalışma, 2016-2017 akademik yılında Aydın ili Efeler ilçesindeki üç devlet ilkokulunda görevli 24 öğretmen ile yürütülmüştür. Araştırma sonucunda öğretmenlerin tamamına yakını çocuğun güvenliği açısından nöbet tutulmasını gerekli görürken, öğretmenler tarafından tutulan nöbetler öğretmenler tarafından yeterli bulunmamıştır. En zor tutulan nöbet görev yerlerinin okul bahçesi ve kantin; en kolay tutulan nöbet yerlerinin ise idare katı ve bahçe katı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nöbetlerde en çok sorunun okul bahçelerinde, en az sorunun ise tuvaletlerde yaşandığı tespit edilmiştir. Öğretmenlerin yarıdan fazlası nöbet görevinin devam etmesini istememektedir. Nöbet görevini yerine getirmek üzere güvenlik görevlisi, yardımcı öğretmen veya diğer personel istihdamı ile okul giriş kapısı kontrol sisteminin uygulanması öğretmenler tarafından önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İlkokul,nöbet,nöbetçi öğretmen,çocuğun güvenliği

NÖBETÇİ ÖĞRETMENLİK UYGULAMASININ ÇOCUĞUN GÜVENLİĞİNİ SAĞLAMADAKİ ETKİLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

References

1. Akyüz, E. (2016). Çocuk hukuku. Ankara: Pegem Akademi.
2. Ayyıldız, A. (2015). Okul güvenliğinin sağlanmasında nöbetçi öğretmen uygulamasına ilişkin öğretmen görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
3. Blatchford, P. & Sumpner, C. (1998). What do we know about breaktime? Results from a national survey of breaktime and lunchtime in primary and secondary schools. British Educational Research Journal. 24(1), 79-94.
4. Blatchford, P., Pellegrini, A. D. & Baines, E. (2016). The child at school: Interactions with peers and teachers. New York: Routledge.
5. Blatchford, P. & Sharp, S. (1989). Breaktime and the school: Understanding and changing playground behavior. New York: Routledge.
6. Bayındır, N. (2015). Sınıf öğretmenlerinin okuldaki nöbet görevlerindeki öncelikli davranışları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 4(4), 199-205.
7. Cambridge Sözlüğü. (2017). http://dictionary.cambridge.org. Erişim Tarihi: 20.04.2017.
8. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Bütün, M. ve Demir, S. B. (Ed.). Ankara: Siyasal.

9. Çalıkoğlu, A. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin okul güvenliğine ilişkin görüşleri: Çanakkale il merkezi örneği. Yüksek Lisans Tezi. Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
10. Çankaya, İ. H. & Arabacı, İ. B. (2010). Algılanan okul güvenliğinin öğretmen adaylarının öfke düzeylerine etkisi. İlköğretim Online. 9(3), 875-883.
11. Dady, M. B. (1968). Auxiliary personnel programs in rural America. Kentucky: Morehead State University.
12. Evans, J. & Pellegrini, A. (1997). Surplus energy theory: an enduring but ınadequate justification for school breaktime. Educational Review. 49(3), 229-337.
13. Gömleksiz, M., Kilimci, S., Vural, R. A., Demir, Ö., & Koçoğlu-Meek, Ç. V. (2008). Okul bahçeleri mercek altında: şiddet ve çocuk hakları üzerine nitel bir çalışma. İlköğretim Online. 7(2), 273- 287.
14. Gülbaz, L. (2016). İlkokul yönetici ve öğretmenlerinin okul güvenliğine ilişkin görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
15. Günay, G. & Özbilen, F. M. (2014). İlköğretim öğretmenlerinin okul nöbet görevleri üzerine bir değerlendirme. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 64-78.
16. Gündoğdu, K., Saracaloğlu, A., Altın, M. V. & Üstündağ, N. (2015). Okul nöbetlerinin öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesi: problemler ve öneriler. İlköğretim Online. 14(1), 276-294.
17. Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklarına İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşmesi. (2017). Resmi Gazete Tarih: 23.08.2015, Resmi Gazete Sayısı: 29454.
18. Karaman-Kepenekci, Y. (2004). İlköğretim okulu yöneticilerinin eğitim mevzuatına ilişkin görüşleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama. 3(6), 159-174.
19. Karaman-Kepenekci, Y. & Taşkın, P. (2017). Eğitim hukuku. Ankara: Siyasal.
20. Marron, S. (2008). An analysis of break time active play in Irish primary schools. Master Thesis. Waterford Instituete of Technology, Ireland.
21. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Turan, S. (Ed.). Ankara: Nobel.
22. Milli Eğitim Temel Kanunu. (2017). Kanun No: 1739, Resmi Gazete Tarih: 24.06.1973, Resmi Gazete Sayısı: 14574.
23. Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. (2017). Resmi Gazete Tarih: 26.07.2014, Resmi Gazete Sayısı: 29072.
24. Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği. (2017). Resmi Gazete Tarih: 28.10.2016, Resmi Gazete Sayısı: 29871.
25. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, Sage.
26. Özgan, H. & Bozbayındır, F. (2011). Okullarda adil olmayan uygulamalar ve etkileri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. 16, 66-85.
27. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Bütün, M. & Demir, S. B. (Ed.). Ankara: PegemAkademi.
28. Pellegrini, A. D., Blatchford, P., Kato, K. & Baines, E. (2004). A short-term longitudinal study of children's playground games in primary school: implications for adjustment to school and social adjustment in the USA and the UK. Social Development. 13(1), 107-123.
29. Posluoğlu, F. G. (2014). Eğitim kurumlarında öğretmen ve idarecilerin okul güvenliği ile ilgili algı ve çözüm yollarını belirleyebilmek için çalışma. Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
30. Schneider, T., Walker, H. & Sprague, J. (2000). Safe school design: a handbook for educational leaders applying the principles of crime prevention through environmental design. Michigan: Clearinghouse on Educational Management.
31. Şahin, A. İ. (2014). Meslek ve öğretmenlik. Eğitim Bilimine Giriş. Sönmez, V. (Ed.). Ankara: Anı.
32. Teacher Training (TDA). http://www.tda.gov.uk. Erişim Tarihi: 20.04.2017.
33. Thomson, S. (2003). A well-equipped hamster cage: The rationalisation of primary school playtime. Education. 3-13.
34. Tizard, B., Blatchford, P., Burke, J.; Farquhar, C. & Plewis, I. (1988). Young children at school in the inner city. East Sussex: Lawrence Erlbaum Associates Ltd.
35. Turhan, M. & Turan, M. (2012). Ortaöğretim kurumlarında güvenlik. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 18(1), 121-142.
36. Türk Dil Kurumu Sözlüğü. (2017). http://www.tdk.gov.tr. Erişim Tarihi: 20.04.2017.
37. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.