4MAT ÖĞRETİM MODELİ, BÜTÜNSEL BEYİN MODELİ’NİN FEN DERSİ ÖZ YETERLİK ALGISINA ETKİSİ

Öz

Araştırmanın amacı 4MAT Öğretim Modeli ve Bütünsel Beyin Modeli ile öğretimin Fen Bilimleri dersi öz yeterlik algısı üzerindeki etkilerini saptamak ve bu etkileri birbirleri ve araştırma-sorgulamaya dayalı öğretimin etkisi ile karşılaştırmaktır. Öğretimlerin öz yeterlik algısı üzerindeki etkilerinin öğrenme stillerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırılmıştır. Araştırma statik grup ön test-son test deneysel desende, 68 6. sınıf öğrencisinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Fen Bilimleri dersinde, gruplardan birinde 4MAT Öğretim Modeli, diğerinde Bütünsel Beyin Modeli, kontrol grubunda araştırma-sorgulama öğretim yaklaşımı uygulanmıştır. Veri toplama araçları olarak Fen Bilimleri Dersi Öz Yeterlik Algısı Ölçeği ve Kolb Öğrenme Stili Envanteri III uygulanmıştır. Sonuç olarak, 4MAT Öğretim Modeli’nin öz yeterlik algısını olumsuz etkilediği, diğer öğretimlerin ise her hangi bir etkiye yol açmadığı ve öğretimlerin öz yeterlik algısı üzerindeki etkilerinin farklılaşmadığı saptanmıştır. 4MAT Öğretim Modeli’nin öğrencilerin öz yeterlik algılarındaki öğrenme stillerinden kaynaklanan farklılıkları ortadan kaldırdığı ve diğer öğretimlerin öz yeterlik algısı üzerindeki etkilerinin öğrenme stillerinden bağımsız olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• 4MAT,Bütünsel Beyin,Öz Yeterlik,Araştırma-Sorgulama

4MAT ÖĞRETİM MODELİ, BÜTÜNSEL BEYİN MODELİ’NİN FEN DERSİ ÖZ YETERLİK ALGISINA ETKİSİ

Abstract

References

1. Aktaş, İ. (2011). 4MAT Modeline dayalı öğretimin ilköğretim 7. Sınıf öğrencilerinin maddenin yapısı ve özellikleri ünitesindeki başarı, motivasyon ve öğrenme stillerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
2. Andrew, S. (1998). Self-efficacy as a predictor of academic performance in science. Journal Of Advanced Nursing, 27, 596-603.
3. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
4. Bawaneh, A. K. A., Md Zain, A. N., Saleh, S. ve Abdullah, A. G. K. (2012). Using Herrmann Whole Brain Teaching Method to enhance students' motivation towards science learning. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(3), 3-22.
5. Britner, S. L. ve Pajers, F. (2001). Self-Efficacy beliefs, motivation, race, and gender in middle school science. Journal of Women and Minorities in Science and Engineering, 7(4), 10-15.
6. Britner, S. L. (2002). Science self-efficacy of African American middle school students: relationship to motivation self-beliefs, achievement, gender, and gender orientation. Doctoral dissertation, Emory University, Atlanta, ABD.
7. Britner, S.L. (2008). Motivation in high school science students: a comparison of gender differences in life, physical, and earth science classes. Journal of Research in Science Teaching, 45(8), 955-970.
8. Bush, V. (1945). Science: The endless frontier. Transactions of the Kanas Academy of Science, 48(3), 231- 264.

9. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal Bilimler için veri analizi el kitabı (10. Baskı). Ankara:PegemA
10. Chou, H.W. ve Wang, T.B. (2000). The influence of learning style and training method on self-efficacy and learning performance in www homepage design training. International Journal of Information Management, 20, 455-472.
11. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Earlbaum Associates.
12. Çalışkan, I. S. (2004). The effect of inquiry-based chemistry course on students' understanding of atom concept, learning approaches, motivation, self-efficacy and epistemological beliefs. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
13. Delaney, A. (2002). Better teaching model? Middle school science classroom using the 4MAT instructional strategy vs. lesson created without this model. Master’s thesis, University of North Texas, Texas, ABD.
14. De Boer, A., Bothma, T. ve Du Toit, P. H. (2011). Enhancing ınformation literacy through the application of whole brain strategies. Libri, 61, 67-75.
15. Dostál, J. (2015). The definition of the term “Inquiry-Based Instruction”. International Journal of Instruction, 8(2), 69-82.
16. Ergin, S. ve Sarı, M. (2016). Fizik eğitiminde 4MAT öğretim yönteminin öğrencilerin seçilmiş duyuşsal özelliklerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 212-230.
17. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education (6th ed.). New York: McGraw Hill.
18. Fritz C. O., Morris P. E. ve Richler J. J. (2012). Effect size estimates: Current use, calculations, and interpretation. Journal of Experimental Psychology: General, 141, 2–18.
19. Gencel, İ. E. (2006). Öğrenme stilleri, deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitim, tutum ve sosyalbilgiler proğram hedeflerine erişi düzeyi.Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
20. Gökmen, A. ve Ekici, G. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin biyoloji öz-yeterlik algı düzeyleri ile öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3), 843-866.
21. Herrmann, N. (1981, Ekim). The creative brain. Training and Development Journal, 11-16.
22. Herrmann, N. (1988). The creative brain. North Carolina: Brain Books
23. Herrmann-Nehdi, A. (2008). Whole brain design: engage and retain your learners.15.12.2013 tarihindehttps://www.elearningguild.com/showfile.cfm?id=2799 adresinden alınmıştır.
24. Hsieh, H. C. (2003). The effect of whole-brain instruction on student achievement, learning, motivation and teamwork at a vocational high school in Taiwan. Doctoral dissertation, Idaho State University, Pocatello, ABD.
25. Ilgaz, G. (2011). İlköğretim öğrencilerinin fen ve teknoloji dersi öz-düzenlemeli öğrenme stratejileri, öz-yeterlik ve özerklik algılarının incelenmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
26. Jackson, P.R. (2001). The effects of teaching methods and 4MAT learning styles on community college students’ achievement, attitudes and retention in introductory microbiology. Doctoral dissertation, The Lynn University, Boca Raton, ABD.
27. Kahyaoğlu, M. (2011). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile çevre eğitimi özyeterlikleri arasındaki ilişki. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 67-82.
28. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (5th ed.). Ankara: Asil Yayın
29. Karasar, N. (2004). Bilimsel araştırma yöntemi (13. Baskı). Ankara: Nobel
30. Kolb, D. A. (1976). Learning style ınventory: technical manual. New Jersey: Prentice-Hall.
31. Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. New Jersey: Prentice-Hall.
32. Kolb, D.A. (1999). The Kolb leaarning style ınventory version III. Philadelphia: Hay/McBer.
33. Kolb, D. A. (2000). Facilitator’s guide to learning. Philadelphia: Hay/McBer.
34. Kupermintz, H. ve Roeser, R. (2002). Another look at cognitive abilities and motivational process in science achievement: a multidimensional approach to achievement validation. (CSE Technical Report. No.571). University of California, ABD. 10.05.2016 tarihinde https://www.cse.ucla.edu/products/reports/TR571.pdf adresinden alınmıştır.
35. Lumsdaine, E. ve Lumsdaine, M. (1995). Creative problem solving. Singapur: McGraw-Hill Books.
36. McCarthy, B. (1990). Using the 4MAT system to bring learning styles to schools. Educational Leadership, 31-37. 04.10.2013 tarihinde http://www.ascd.org/ASCD/pdf/journals/ed_lead/el_199010_mccarthy.pdf adresinden alınmıştır.
37. McCarthy, B. ve McCarthy, D. (2006). Teaching around the 4MAT cycle. California: Corwin Press.
38. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2013). Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı İlköğretim kurumları fen bilimleri dersi öğretim programı. 16.01.2016 tarihinde http://ttkb.meb.gov.tr/www/guncellenen-ogretim-programlari/icerik/151 adresinden alınmıştır.
39. Mutlu, M. (2004). İlköğretim 8. sınıf fen bilgisi dersinde fotosentez- hücresel solunum konusunun 4MAT öğretim modeli kullanılarak öğretilmesinin öğrenci tutum ve başarısı üzerine etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
40. National Research Council [NRC] (2000). Inquiry and the National Science Education Standards. ABD: National Academy Press.
41. Pajares, F., Britner, S.L.ve Valiante, G. (2000). Relation between achievement goals and selfbeliefs of middle school students in writing and science. Contemporary Educational Psychology, 25, 406–422.
42. Shiue, Y. M. (2003). The effects of cognitive learning style and prior computer experience on Taiwanese collage students’ computer self-efficacy in computer literracy courses. Journal of Educational Technology Systems, 31(4), 393-409.
43. Şensoy, Ö. ve Aydoğdu, M. (2008). Araştırma soruşturma tabanlı öğrenme yaklaşımının fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inanç düzeylerinin gelişimine etkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2), 69-93.
44. Tatar, E. ve Dikici, R. (2009). The effect of the 4MAT method (learning styles and brain hemispheres) of instruction on achievement in mathematics. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 40(8), 1027-1036.
45. Tokcan, H. (2007). Sosyal bilgiler öğretiminde bütünsel beyin yaklaşımı ile modellendirilmiş etkinliklerin akademik başarı ve tutumlar üzerine etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
46. Ursin, V. D. (1995). Effects of the 4MAT system of instruction on achievement, products, and attitudes toward science of ninth-grade students. Doctoral dissertation, The University of Connecticut, ABD.
47. Wilkerson, R. M. ve White K. P. (1988). Effects of the 4MAT system of instruction on students’ achievement, retention and attitudes. The Elementary School Journal, 88(4), 357-368.
48. Yurdakul, B. (2005). Yapılandırmacılık. In Demirel, Ö. (Ed.) Eğitimde yeni yönelimler (pp. 39-65). Ankara: Pegem A.