YÖNETİCİYE DUYULAN GÜVEN ALGISININ İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı resmî ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerin yöneticiye duydukları güven algısının ne düzeyde olduğunu ve çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırma tarama modeline uygun olarak düzenlenmiştir. Araştırma, 2015-2016 eğitim-öğretim yılında, İstanbul ilinin Bakırköy, Bağcılar ve Küçükçekmece ilçelerinde bulunan resmi ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan 386 öğretmen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, veri toplama aracı olarak yöneticiye duyulan güven algı düzeyinin belirlenmesi amacıyla İslamoğlu, Birsel ve Börü 2007 tarafından geliştirilen 40 ifadeden oluşan ‘’Yöneticiye Duyulan Güven Ölçeği’’ kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS paket programı kullanılarak, veriler üzerinde aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, varyans Anova analizi, Kruskal Wallis analizi yapılmıştır. Veri analizi sonuçlarına göre öğretmenlerin yöneticiye güven düzeylerinin hem alt boyutlarda hem de toplam puanda ‘’orta düzeyde’’ olduğu görülmüştür. Yöneticiye güven alt boyutlarıyla ilgili olarak en yüksek ortalamanın ‘’yetkinlik’’ alt boyutunda ve en düşük ortalamanın ise ‘’olumlu çalışma ortamı yaratan’’ alt boyutuna ait olduğu görülmektedir. Öğretmenlerin yöneticiye güven düzeylerinin mesleki kıdem, kurumda çalışma süreleri ve eğitim bölgesi değişkenlerine göre anlamlı farklılaştığı, diğer değişkenler açısından ise anlamlı bir farklılaşmanın olmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen,Yönetici,Yöneticiye güven

YÖNETİCİYE DUYULAN GÜVEN ALGISININ İNCELENMESİ

Abstract

References

1. Antonioni, D. (2000). Leading, managing and coaching. Industrial Management , 42(5), 27–33.
2. Bulut, Ş. M. (2012). Lider üye etkileşiminin yöneticiye güven ve iş tatmini üzerine etkisinin araştırılması: öğretmenler üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
3. Chung, J. Y., Jung, C. S., Kyle, G. T., ve Petrick, J. F. (2010). Servant leadership and procedural justice in the U.S. national park service: The antecedents of job satisfaction. Journal of Park & Recreation Administration, 28(3), 1-15.
4. Darwish, A. Y. (2000). Organizational commitment: a mediator of the relationships of leadership behavior with job satisfaction and performance in a non-western country. Journal of Managerial Psychology, 15(1), 6-28.
5. Dirks, K. T. ve Ferin, D. L. (2002). Trust in leadership: Meta-analytic findings and implications for research and practice. Journal of Applied Psychology, 87(4), 611– 628.
6. Drucker, P. F. (2012). Kendini yönetmek esaslar: Harvard business review’den en kalıcı yönetim fikirleri. (M. İnan, Çev.) İstanbul: Optimist Yayınları.
7. Hodgetts, R. M. (1997). Yönetim, teori, süreç ve uygulama. (E. C. Mutlu, Çev.) İstanbul: Der Yayınları.
8. Hoy, W. K., Tarter, C.J., ve Witkoskie, L. (1992). Faculty trust in colleagues: Linking the principal with school effectiveness. Journal of Research and Development in Education, 26 (1), 38–45.

9. Hoy, W. K. ve Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and practice (8. Baskı). New York: McGraw-Hill.
10. İslamoğlu, G., Birsel, M., ve Börü, D. (2007). Kurum içinde güven. İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
11. Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
12. Kılıçlar, A. (2011). Yöneticiye duyulan güven ile örgütsel adalet ilişkisinin öğretmenler açısından incelenmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 3(3), 23-36.
13. Koç, H. ve Yazıcıoğlu, İ. (2011). Yöneticiye duyulan güven ile iş tatmini arasındaki ilişki: kamu ve özel sektör karşılaştırması. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12(1), 46-57.
14. Kovac, J. ve Jesenko, M. (2010). The connection between trust and leadership styles in Slovene organizations. Journal for East European Management Studies, 1, 9-33
15. Köy, K. A. (2011). Yönetciye güvenin iş tatminine etkisinde lider-üye etkileşiminin aracılık rolü: istanbul ve kocaeli illerinde beyaz yakalılar üzerinde bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
16. Lewick, R. J. ve Bunker, B.B. (1996). Developing and maintaining trust in work relationships. İçinde Roderick m. kramer & tom r. tyler (Ed.), Trust in organizations: frontiers of theory and research. London: SAGE Publications.
17. Mayer R.C. ve Davis, J. H. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of Management Review, 20(3), 709-734.
18. McAllister, D. J. (1995). Affect-and cognition-based trust as foundations for interpersonal cooperation in organizations. Academy of management journal, 24-59.
19. Mishra, A. K. (1996). Organizational responses to crisis: the centrality of rust. içinde Roderick m. kramer ve tom r. tyler (ed.), trust ın organizations: frontiers of theory and research . London: SAGE Publications.
20. Morgan, R. M. ve Hunt, S. D. (1994). The commitment-trust theory of relationship marketing. Journal of Marketing, 58 (3), 20-38.
21. Sharkie, R. (2009). Trust in leadership is vital for employee performance. Management Research News, 32(5), 491-498.
22. Solomon, R. C. ve Floreres, F. (2001). Güven yaratmak. Ahmet Kardam (Çev.). İstanbul: MESS Yayınları.
23. Spector, E.P. (1997). Job satisfaction application, assessment, causes, and consequences. New York: SAGE Publications.
24. Sue-Chan, C., Au, Al K.C ., ve Hackett, R.D. (2012). Trust as a mediator of the relationship between leader/member behavior and leader-memberexchange quality. Journal of World Business, 47(3), 459-468.
25. Tarter, C.J., Sabo, D., ve Hoy, W. K. (1995). Middle school climate, faculty trust and effectiveness: a path analysis. Journal of Research and Development in Education, 29(1), 41–49.
26. Tschannen-Moran, M. ve Goddard, R. D. (2000). The relationship of trust to teachers’ collective sense of efficacy. Working paper. The Ohio State University.
27. Toplu, D. (2010). Örgütsel adaletin yöneticiye güven üzerindeki etkisi ve bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
28. Zhang, A. Y., Tsui, A. S., Song, L. J., Li, C. ve Jia, L. (2008). How do I trust thee? The employee‐organization relationship, supervisory support, and middle manager trust in the organization. Human Resource Management, 47(1), 111-132.