PSİKOLOJİK DANIŞMANLARIN DUYGULARLA BAŞA ÇIKMA YOLLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı öfke, üzüntü, korku ve nefret duygularını psikolojik danışmanların ne sıklıkla yaşadıkları ve bu duygularla baş etme davranışlarını ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya Türkiye’nin 49 ilinden 59’u kadın ve 81’i erkek olmak üzere 140 kişi katılmıştır, toplam 101 katılımcıdan dönüt alınmıştır. Verileri toplamak için araştırmacılar tarafında geliştirilen yarı yapılandırılmış açık uçlu bir soru formundan yararlanılmıştır. Verilerin girilmesinde, incelenmesi ve tablolaştırılıp analiz edilme işleminde Nvivo9 paket programından yararlanılmıştır. Katılımcıların genel olarak olumsuz duyguları ile baş edebilmek için “unutmaya çalışma ve kaçınma, içe yönelme ve paylaşma, dışa yönelme ve yüzleşme ve sakin olmaya çalışma gibi ” kontrol etme yollarına başvurdukları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik danışman,duygularla başa çıkma,öfke,üzüntü,korku,nefret

Psychological Counselors’ Coping Strategies with Emotions

Abstract

The aim of the study is to present how often the scholl counselorsexperience the emotions of anger, sadness, fear and hatred and what they do to cope with these emotions. In the study, the qualitative research method was used. From the 49 provinces of Turkey, 140 people comprising of women and 81 men participated and the feedback from 101 of these participants were taken. An open-ended semi- structured question form which was developed by the researchers to collect the data was used. The Nvivo9 package software programme has been used for the process of entering, studying and analysing the data by tabulating it. To cope with manage negative emotions, the participants were in general seen to use some coping strategies with their emotions such as ‘trying to forget and avoid, turning into introvert and share, turning into extrovert and face off and trying to be calm’

Keywords

• Psychological counselors,coping with emotions,anger,sadness,fear,hatred

References

1. Averill, J. R. (1982). Anger and Aggression: An essay on emotion. New York: Springer
2. Bandura, A. (1989). Social cognitive theory. Greenwich, CT: JAI Press.
3. Barutçugil, İ. (2004). Organizasyonlarda Duygu Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.
4. Bhave, S. Y., Saini, S. (2009). Anger Management. USA: Sage Publications.
5. Bıyık, N. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Duygularının Kişisel Sosyal Özellikleri, Öfke Eğilimleri Açısından İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
6. Çeşitçioğlu, M. (2003). Kaliteli İnsan. İstanbul: Alfa Yayınları. Eisenberg, S., Delaney, D. J. (1998). Psikolojik Danışma (çev. N. Ören ve M. Takkaç). İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
7. Evans, D., Cruse, P. (2005) Emotions, Evolution, and Rationality. New York: Oxford University Press.
8. Goleman, D. (2007). Duygusal Zekâ. İstanbul: Varlık Yayınları.

9. Goleman, D. (2004). İş Başında Duygusal Zekâ. İstanbul: Varlık Yayınları.
10. Johnson, E. H. (1990). The Deadly Emotions: The Role Of Anger, Hostility, And Aggression In Health And Emotional Well-Being. New York: Praeger.
11. Kaptagel, İ.G. (1984). Tıpsal Psikoloji. (2. Baskı). İstanbul: Beta Basım.
12. Kervancı, F. (2008). Büro Çalışanlarının Duygu Yönetimi Yeterlilik Düzeylerinin Geliştirilmesinde Duygu Yönetimi Eğitimi Programının Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
13. Kisaç, İ. (1997). Üniversite Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Sürekli Öfke Ve Öfkeyi İfade Düzeyleri. Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
14. Koçak, R. (2002). Alekstimi: Kuramsal Çerçeve Tedavi Yaklaşımları ve İlgili Araştırmalar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 35 (1-2).
15. Koçak, R. (2005). Duygusal ifade eğitimi programının üniversite öğrencilerinin Aleksitimi ve Yalnızlık düzeylerine etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23), 29–43.
16. Kuş, E. (2008). NVIVO 8 İle Nitel Veri Analizi. Ankara: Anı Yayıncılık.
17. Lyons, W. (1985). Emotions. England: Cambridge University Press.
18. Marburg, G. S. (2009). Psychologie der Emotion. Göttingen: Hogrefe Verlag GmbH & Co. KG.
19. Merriam, S. B. 1998. Qualitative Research and Case Study Applications in Education. Revised and Expanded from Case Study Research Education. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
20. Oatley, K., Jenkins, J.M. (1996) Understanding Emotions. Cambridge, MA: Blackwell Publishers.
21. Özmen, A. (2009). Öfke ile Başa Çıkma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Plutchik, R. (1958). Outline of a new theory of emotion. Transaction of the New York Academy of Science, 20, 394–403.
23. Sargın, N., Bozoglan, B. (2010). A Study On Anger States Among Balkan University Students: The Case Of Turkey, Romania, Bulgaria And Macedonia. İ. Aydoğan & F. Yaylacı (Ed.), European Turks “Education and Integration” içinde (s478-486.) Kayseri: Erciyes Üniversitesi Basım.
24. Spinoza, B. (1883). The Ethics. In The Chief Works of Benedict de Spinoza vol. 11, translated by R. H. M. Elwes. UK: George Bell & Sons.
25. TenHouten, W. D. (2007) A General Theory of Emotions and Social Life. London and NY: Francis &Taylor.
26. Töremen, F., Çankaya, İ. (2008). Yönetimde Etkili Bir Yaklaşım: Duygu Yönetimi. Kuramsal Eğitimbilim, 1(1), 33-47.
27. Wong, C. S., Wong, P. M., & Law, K. S. (2005). The Interaction Effect of Emotional Intelligence And Emotional Labor on Job Satisfaction: A Test of Holland's Classification of Occupations. In C. Hartel, W. Zerbe & N. Ashkanasy (Eds.), Emotions in Organizational Behavior (pp. 235–251). London: Lawrence Erlbaum.
28. Yaylacı, Ö. G. (2006). Kariyer Yaşamında Duygusal Zekâ. İstanbul, Hayat Yayınları.
29. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık