Number Teaching in the 2024 Primary School Mathematics Curriculum Based on the Türkiye Century Maarif Model: An International Comparison

The 2024 Türkiye Primary School Mathematics Curriculum, prepared under the Türkiye Century–Maarif Model, introduces design innovations in number teaching that warrant international comparison. This study compares the curriculum's number-teaching architecture with five internationally consulted programs: Singapore, Finland, the United States, China, and Japan. Through comparative document analysis, six official primary mathematics curriculum documents were examined using a six-dimensional Comparative Number Instruction Framework (CNIF), which extends the focus–coherence–rigor triad with three additional dimensions: representation intensity, social-emotional learning (SEL) integration level, and assessment diversity. Two independent coders rated each curriculum on each dimension using a rubric with explicit decision rules and indicator examples. Initial inter-coder agreement, measured with Cohen's kappa, was .81; remaining disagreements were resolved through discussion, and the consensus ratings were used for the final analysis. The most notable feature of the 2024 curriculum is the coding of SEL components at the learning-outcome level, which was not observed in any of the other five curricula, where SEL appears in framework prose, in a separate competency domain, or not at all. The number range expands to six-digit numbers by Grade 4, paralleling the United States and Japan and exceeding Singapore and Finland at the same grade level. The assessment toolkit specifies at least seven distinct instruments, and the representational logic aligns with multi-modal approaches but with fewer outcome-level cross-modal requirements than Singapore. Within the comparator set, the 2024 curriculum combines East Asian design choices (coherence, paced range expansion) with Northern European ones (broader assessment, attention to social-emotional development). Three implementation risks emerge: the absence of operational criteria for SEL outcomes, the possibility that wide number ranges are handled procedurally, and the gap between what the program asks of teachers and current teacher-preparation capacity. The findings carry direct implications for teacher education, textbook design, and longitudinal implementation research.

2024 Türkiye İlkokul Matematik Dersi Öğretim Programı, Türkiye Yüzyılı–Maarif Modeli kapsamında hazırlanmış olup sayı öğretimine ilişkin uluslararası karşılaştırmayı gerektiren tasarım yenilikleri içermektedir. Bu çalışma, söz konusu programın sayı öğretimi yapısını uluslararası düzeyde sıklıkla referans alınan beş programla; Singapur, Finlandiya, Amerika Birleşik Devletleri, Çin ve Japonya ile karşılaştırmaktadır. Karşılaştırmalı doküman analizi yoluyla altı resmî ilkokul matematik öğretim programı incelenmiş ve analizler, odak–tutarlılık–derinlik (focus–coherence–rigor) üçlüsünü üç ek boyutla genişleten altı boyutlu Karşılaştırmalı Sayı Öğretimi Çerçevesi (Comparative Number Instruction Framework–CNIF) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu ek boyutlar; temsil yoğunluğu, sosyal-duygusal öğrenme (SDÖ) entegrasyon düzeyi ve ölçme-değerlendirme çeşitliliğidir. Her bir program, iki bağımsız kodlayıcı tarafından açık karar kuralları ve gösterge örnekleri içeren bir rubrik kullanılarak her boyutta puanlanmıştır. Cohen’in kappa katsayısı ile ölçülen başlangıç kodlayıcılar arası uyum .81 olarak bulunmuş; kalan görüş ayrılıkları tartışma yoluyla giderilmiş ve nihai analizlerde uzlaşı puanları kullanılmıştır. 2024 programının en dikkat çekici özelliği, SDÖ bileşenlerinin öğrenme çıktısı düzeyinde kodlanmasıdır. Bu durum, karşılaştırılan diğer beş programın hiçbirinde gözlenmemiş; bu programlarda SDÖ ya çerçeve açıklamaları içinde, ya ayrı bir yeterlik alanında ya da hiç yer almamıştır. Sayı kapsamı 4. sınıf düzeyinde altı basamaklı sayılara kadar genişlemekte; bu yönüyle Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya ile paralellik göstermekte, aynı sınıf düzeyinde Singapur ve Finlandiya’nın ötesine geçmektedir. Ölçme-değerlendirme araç seti en az yedi farklı aracı içermekte; temsil mantığı ise çoklu temsile dayalı yaklaşımlarla uyumlu olmakla birlikte, Singapur’a kıyasla öğrenme çıktısı düzeyinde daha sınırlı çapraz temsil gereklilikleri göstermektedir. Karşılaştırılan programlar içinde 2024 programı; Doğu Asya’ya özgü tasarım tercihlerini (tutarlılık, kontrollü kapsam genişlemesi) Kuzey Avrupa’ya özgü özelliklerle (daha geniş ölçme-değerlendirme yaklaşımı ve sosyal-duygusal gelişime verilen önem) birleştirmektedir. Bununla birlikte üç temel uygulama riski ortaya çıkmaktadır: SDÖ çıktıları için operasyonel ölçütlerin bulunmaması, geniş sayı kapsamının işlemsel biçimde ele alınma olasılığı ve programın öğretmenlerden bekledikleri ile mevcut öğretmen yetiştirme kapasitesi arasındaki uyumsuzluk. Bulgular; öğretmen eğitimi, ders kitabı tasarımı ve boylamsal uygulama araştırmaları açısından doğrudan çıkarımlar sunmaktadır.