Sosyal Hizmet Öğrencilerinin Yardım Tutumlarının İncelenmesi
Abstract
Sosyal hizmet mesleği doğuşundan bu yana temelinde yardımseverlik olan bir toplumsal harekettir. Temelinde yardım olan bir disiplinin uygulayıcıları için de yardım etme davranışı biçilmiş bir kaftandır. Bu çalışma; geleceğin yardım ilişkilerini başlatacak olan sosyal hizmet öğrencilerinin bazı değişkenlere göre yardım tutumlarını belirlemek amacıyla gönüllü 188 sosyal hizmet lisans öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Çalışmada Nickell (1998, ss. 4-10) tarafından geliştirilen ve araştırmacılar tarafından Türkçeye uyarlanan Yardım Tutum Ölçeği katılımcıların yardımla ilgili davranışlarını, duygularını ve inançlarını değerlendirmek amacıyla kullanılmış, ölçeğin güvenirliğine ilişkin Cronbach Alpha değeri 0,83 olarak bulunmuştur. Ölçekte yer alan 3 alt boyutla ilişkili olarak “Fedakar” alt boyutunun Cronbach Alpha değeri 0,80 , “Kendine Yeten/Alıp Verici” alt boyunun Cronbach Alpha değeri 0,69 ve “Bencil” alt boyunun Cronbach Alpha değeri 0,61’tür. Sonuç olarak öğrencilerin yardım tutumlarının en çok “kendine yeten”, en az “bencil” olarak tanımlanabileceği; yardım tutumlarının cinsiyete, sınıfa ve yaşa göre değişmediği (p>0.05) saptanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analiz sonuçlarına göre, ölçeğin Türkçe formunun katılımcıların yardımla ilgili davranışlarını, duygularını ve inançlarını değerlendirmede kullanılabileceği düşünülmektedir.
Keywords
References
- Aktepe, V. (2010). İlköğretim 4. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde “Yardımseverlik” Değerinin Etkinlik Temelli Öğretimi ve Öğrencilerin Tutumlarına Etkisi”. Yayınlanmış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
- Batson, C.D., O'Quin, K., Fultz, J. ve Vanderplast, M. (1983). Influence of self-reported distress and empathy on egoistic versus altruistic motivation to help. Journal of Personality and Social Psychology, 45 (3), 706-718.
- Batson, C.D. (1994). Why act for the public good? Four Answers Personality and Social Psychology Bulletin, 20, 603-610.
- Bilgin, N. (1988). Sosyal Psikolojiye Giriş. İzmir: Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları. Ege Üniversitesi Basımevi. No:48. ss. 271-303.
- Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem AYayıncılık.
- Carkhuff, R. (1969). Helping & Human Relations. Vol I & II New York: Holt, Rinehart and Winston, Inc.
- Catalan, J., Burgess, A., Pergami, A., Hulme, N,, Gazzard B. ve Philips, R. (1996). The psychology impact on staff of caring for people with serious diseases: the case of HIV infection and oncology. J Psychoso Res. 40 (4), 425-435.
- Çelik, Z. (2014). İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Yardımseverlik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Darley, J.M. ve Batson, C.D. (1973). From Jerusalem to Jericho": A Study Of Situational And Dispositional Variables in Helping Behavior. Journal of Personality and Social Psychology, Vol. 27, No. 1, 100-108.
- Dimitrov, D. (2010). Testing for factorial invariance in the context of construct validation. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 43(2),121-149.