Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Mehmet Yavuz

doi:10.24106/kefdergi.2388

TR EN

Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı kaynaştırma öğrencisiyle çalışan öğretmenlerin kişilerarası öz-yeterlik inançlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırma 2016-2017 eğitim öğretim yılında Edirne merkez ilinde, tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen kaynaştırma sınıfı öğretmenleridir. Araştırmaya 148 öğretmen katılmıştır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Brouwers ve Tomic (2002) tarafından geliştirilen Çapri ve Kan, (2006) tarafından Türkçeye uyarlanıp geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Öğretmen Kişilerarası Öz-yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Demografik bilgileri toplamak için araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgiler formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin öz-yeterlik inançları kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre daha yüksek çıkmıştır. Bu durumun gerekçesi öğretmenlik mesleğinin kadınlara daha uygun görülmesi, kadınların daha duygusal olmaları ve kadınların iletişim becerilerinde daha iyi olmalarına bağlanabilir. Kıdem yılı değişkenine göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Bu durum genel anlamda kaynaştırma uygulamalarında çalışan öğretmenlerin öz- yeterlilik düzeylerinin yüksek olmasına bağlanabilir. Yaş değişkenine göre anlamlı bir farklılık çıkmamasının gerekçesi ise günümüzde özellikle internet aracılığıyla bilgiye ulaşmanın kolay olmasına bağlanabilir. Yöneticilerden destek alıp almadığı değişkenine göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Bu durumun gerekçesi ise öğretmenlerin kutsal bir meslek olan öğretmenlik mesleğini layığıyla benimsemiş olmalarına bağlanabilir. Aldığı ücretten memnun olup olmama değişkenine göre anlamlı bir farklılık gözlenmemesinin gerekçesi ise öğretmenlerin öğretmenlik mesleğinin saygınlığını ön plana alıp okul ortamındaki diğer bireylerle etkileşim içine girdikleri söylenebilir.

Keywords

Kaynaştırma,Öz-Yeterlik,Kişilerarası Öz-Yeterlik,Özel Eğitim

Examination of The Interpersonal Self-Sufficiency Beliefs of Teachers Working at Inclusive Classes

Abstract

teachers working with his/her inclusive student with regard to certain variables. The study was carried out in the city of Edirne during the 2016-2017 academic year with inclusive class teachers selected by way of random sampling method. General survey model was used in the study. A total of 148 students participated in the study. Teacher Interpersonal Self-Efficacy Scale developed by Brouwers and Tomic (2002) for which the Turkish adaptation along with the reliability and validity studies were carried out by Çapri and Kan (2006) was used in the study for data acquisition. Personal information form prepared by the researcher was used for acquiring demographic information. The self-efficacy levels of female teachers were higher in comparison with those of male teachers at the end of the study. This can be attributed to the fact that the teaching profession is better suited to women, that women are more emotional, and that women are better at communicative competence. There was no significant difference according to the age of the seniority. This can be attributed to the fact that the self-efficacy levels of teachers working in cohesion practice are generally high. The reason for not making a meaningful difference according to the age variable can be attributed to the ease of accessing information with internet today. There is no significant difference according to the variable that the managers receive support. The reason for this can be attributed to the fact that the teachers adopted the teaching profession, a sacred profession. The reason why it is not possible to see a meaningful difference according to whether or not they are satisfied with the received tuition is that the teachers take the prestige of the teaching profession as a front and engage with other individuals in the school environment.

Keywords

Inclusion,Self-Efficacy Interpersonal,Self-Efficacy special education

References

Allinder, R. M. (1994). The relationship between efficacy and the ıİnstructional practices of special education teachers and consultants. Teacher Education and Special Education, 17, 86-95.
Arslantaş, H. İ. ve Özkan, M. (2013). Etkili öğretmen özellikleri üzerine sıralama yöntemiyle bir ölçekleme çalışması, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 311-330.
Ashton, P. T., ve Webb, R. B. (1986). Making a difference: teachers' seme of efficacy and student achievement. New York: Longman. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
Batu, E. S. (2000). Kaynaştırma, destek hizmetler ve kaynaştırmaya hazırlık etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2(4), 35 – 45.
Batu, S. (1998). Özel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırıldığı bir kız meslek lisesindeki öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüş ve önerileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
Brouwers A, Tomic W. ve Stijnen S. (2002). A Confirmatory Factor Analysis of Scores on The Teacher Efficacy Scale. Swiss J Psychol.;61(4):211–9. doi: 10.1024/1421-0185.61.4.211.
Brouwers, A. ve Tomic, W. (2002). The factorial validity of scores on the teacher interpersonal self-effıcacy scale. Educational and Psychological Measurement, 61, 433-445.
Chopra, R. (2008). Factors influencing elementary school teachers’ attitude towards inclusive education british educational research association annual conference, Heriot-Watt University, Edinburgh, 3-6 Eylül 2008.http://www.leeds.ac.uk/educol/documents/174842.pdf 21.01.2017 tarihinde ulaşılmıştır.
Çapri, B. ve Kan, A.(2006). Öğretmen kişilerarası öz-yeterlik ölçeğinin türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 48-61.
Çelikten, M. ve Can, N. (2003). Yönetici, öğretmen ve veli gözüyle ideal öğretmen, Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 253-267.

Foster, T. ve Newman, E. (2005). Just a knock back? ıdentity bruising on their route to becoming a male primary school teacher. teachers and teaching.: Theory and Practice, 11(4), 341-358.
Friedman, I.A. (2004). Organizational expectations of the novice teacher.. Social Psychology of Education, 7, 435-461.
George, D. ve Mallery, P. (2003). SPSS for windows step by step: a simple guide and reference., 4th edition, Boston: Allyn ve Bacon, USA.
Girgin, G., ve Baysal, A. (2005). Tükenmişlik sendromuna bir örnek: zihinsel engelli öğrencilere eğitim veren öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 4 (4), 172-187.
Gökdere, M. (2012). Sınıf öğretmenleri ile sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik tutum, endişe ve etkileşim düzeylerinin karşılaştırmalı incelenmesi, Educational Science, Theory & Practice, 12(4), 2789-2799.
Guskey, T. R., ve Passaro, P. D. (1994). Teacher efficacy: a study of construct dimensions. American Educational Research Journal, 31, 627-643.
Kaner S., Şekercioğlu G. ve Yellice-Yüksel B. (2007). Öğretmenlerin ve ana-babaların öz-yetkinlik inançları, tükenmişlik algıları ve çocukların problem davranışları. Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi Kesin Raporu. Ankara.
Karakelle, S., ve Canpolat, S. (2008). Tükenmişlik düzeyi yüksek ilköğretim öğretmenlerinin öğrencilere yaklaşım biçimlerinin incelenmesi, Eğitim ve Bilim, 33 (147), 106-120.
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. (15. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
Korkut, F. (2005). Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 28, 143-149.
Korkut, K. ve Babaoğlan, E. (2012). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik inançları. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 8(16), 269-281.
Lamude K. G., Scudder J. & Furno-Lamude J. (1992). The relationship of student resistance strategies in the classroom to teacher burnout and teacher type-a behavior. Journal of Social Behavior & Personality, 7 (4), 597-610.
MEB Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü (2009). Öğretmen Yeterlilikleri. Ankara: MEB Yayınları.
Moshtaghi, S. ve Fathi, N. (2017). Relationship between the components of ınterpersonal self-efficacy and computer self-efficacy among teachers in dezful city. Interdiscip J Virtual Learn Med Sci.1-7. doi: 10.5812/ijvlms.11497.
Odluyurt, S. ve Batu, E. S.( 2012) Kaynaştırmanın başarısını etkileyen faktörler. Sema Batu, Aysun Çolak ve Serhad Odluyurt (Ed.), Öözel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırılması öğretmen el kitabı. Ankara. Vize Basın Yayın.
Oshagbemi T. (2000). How satisfied are academics with their primary tasks of teaching research and administration and management?. International Journal of Sustainable Higher Education 1 (2), 124-136.
Pajares, F. ve Miller, M.D. (1994). The role of self-efficacy and self-concept beliefs in mathematical problem-solving: a path analysis. Journal of Educational Psychology, 86, 193-203.
Rauth, M. ve Bowers, G. R. (1986). Reactions to induction articles. Journal of Teacher Education, 37(1), 38-41.
Rimm-Kaufman, S.E. ve Sawyer, B.E. (2004). Primary-grade teachers’ self-efficacy beliefs, attitudes toward teaching and discipline and teaching practice priorities in relation to the responsive classroom approach. The Elementary School Journal, 104 (4), 321-341.
Saban, A. (2003). A Turkish profile of prospective elementary school teachers and their views of teaching. Teaching and Teacher Education,19, 829-846.
Sanchez-Nunez, M. T., Fernandez-Berrocal, P., Montanes, J. ve Latorre, J. M. (2008). Does emotional intelligence depend on gender? The socialization of emotional competencies in men and women and its implications. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 6 (2), 455-474.
Saracaloğlu, A. S. ve Aydoğdu, B. (2012). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin kişilerarası öz-yeterlik inançlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. ınternational journal of new trends in arts, sports & science education - 1(1) 21-35.
Saracaloğlu, A. S. ve Yenice, N. (2009). Fen bilgisi ve sınıf öğretmenlerinin öz-yeterlik inançlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulamaa. 5 (2) 244-260.
Schwarzer, R. ve Schmitz, G. S. (2004). Perceived self-efficacy and teacher perceived self-efficacy and teacher burnout: a longitudinal study in ten german schools. [Online yayın]. Verfügbar unter http://self.uws.edu.au/Conferences/2004_Schwarzer_Schmitz.pdf.
Seçer, F. (2011). Sınıf öğretmenlerinin kişiler arası öz-yeterlik inançları ile kaynaştırmaya yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Konya.
Seçer, F. (2011). Sınıf öğretmenlerinin kişilerarası öz yeterlik inançları ile kaynaştırmaya yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
Soodak, L. C. ve Podell, D. M. (1993). Teacher efficacy and student problem as factors in special education referral. Journal of Special Education, 27(1), 66–81.
Tschannen-Moran, M. ve Hoy, A.W. (2007). The differential antecedents of self-efficacy beliefs of novice and experienced teachers. Teaching and Teacher Education, 23, 944–956.
Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A. ve Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: ıts meaning and measure. Review of Educational Research, 68(2), 202-248.
Walther-Th omas, C. S., Korinek, L., McLaughlin, V. L. ve Williams, B. T. (2000). Collaboration for inclusive education: developing successful programs. Boston: Allyn and Bacon.
Woolfolk, A.E. ve Hoy, W.K. (1990). Prospective teachers’ sense of efficacy and beliefs about control. Journal of Educational Psychology, 82, 81-91.
Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek C. & Soran H. (2004). Öğretmen öz-yeterlik inancı. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 5 (58), 50–54.
Yorgancı, A. E. ve Bozgeyikli, H. (2016). Sınıf öğretmenlerinin kişilerarası öz-yeterlilik algılarıyla örgütsel güven algılarının incelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi,. 6(10) 47-79.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Mehmet Yavuz
Türkiye

Publication Date

November 15, 2018

Submission Date

November 20, 2017

Acceptance Date

April 5, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 26 Number: 6

DOI

https://doi.org/10.24106/kefdergi.2388

IZ

https://izlik.org/JA97BD59NY

APA

Yavuz, M. (2018). Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kastamonu Education Journal, 26(6), 2057-2067. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2388

AMA

1.Yavuz M. Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kastamonu Education Journal. 2018;26(6):2057-2067. doi:10.24106/kefdergi.2388

Chicago

Yavuz, Mehmet. 2018. “Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Kastamonu Education Journal 26 (6): 2057-67. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2388.

EndNote

Yavuz M (November 1, 2018) Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kastamonu Education Journal 26 6 2057–2067.

IEEE

[1]M. Yavuz, “Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Kastamonu Education Journal, vol. 26, no. 6, pp. 2057–2067, Nov. 2018, doi: 10.24106/kefdergi.2388.

ISNAD

Yavuz, Mehmet. “Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Kastamonu Education Journal 26/6 (November 1, 2018): 2057-2067. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2388.

JAMA

1.Yavuz M. Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kastamonu Education Journal. 2018;26:2057–2067.

MLA

Yavuz, Mehmet. “Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Kastamonu Education Journal, vol. 26, no. 6, Nov. 2018, pp. 2057-6, doi:10.24106/kefdergi.2388.

Vancouver

1.Mehmet Yavuz. Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kişilerarası Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kastamonu Education Journal. 2018 Nov. 1;26(6):2057-6. doi:10.24106/kefdergi.2388

Cited By

Üniversite Öğrencilerinde Yaşam Doyumunun Yordayıcıları Olarak Cinsiyet ve Kişilerarası Yeterlik

Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.21666/muefd.837514

Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Öz Yeterlik İnançları, Pedagojik Bilgi ve Becerileri ile Bedensel Okuryazarlıkları Arasındaki İlişki

Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.35675/befdergi.1276392

Fen bilimleri öğretmenlerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik özyeterliklerinin incelenmesi

Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.21764/maeuefd.1516864

Kastamonu Education Journal is licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) license.