Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi

Hüseyin Artun Hasan Bakırcı

EN TR

ASSESSMENT OF FACTORS WHICH EFFECT TO THE ENVIRONMENTAL EDUCATION OF COUNTRIES

Abstract

Environmental problems that occur due to conscious and unconscious pollution of living area cause situation in many problems whose solution is quite difficult. Nations take various precautions for the solution of this problem. The first thing is to focus on rearrangement their own education systems and policies for the solution of environmental problems. Considering this regulation of countries; in the study it was aimed to analyze the policies of environmental education of nations such as Malawi, South Africa, Poland, Malaysia, Hong Kong and Turkey. In this study document analysis was used. Literature review was done with the environmental education programs of countries which form the sampling. Resources obtained were organized according to a specific norm, translated into Turkish and then common factors which effect environmental education were picked up. In this sense, features which are effective in the environmental education of countries were tried to be explained with the help of componential analysis table and descriptive analysis. As a result of these assessments, it was concluded that many factors have effects on environmental education of countries which form the sampling with Turkey and policy of environmental education of every country have different characteristics.

Keywords

Environment, Environmental Education, Semantic Features Analysis

Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi

Abstract

İnsanların bilinçli veya bilinçsiz olarak bulundukları yaşam alanlarını kirletmeleriyle meydana gelen çevre sorunları birçok ülkede çözümü zor bir durum meydana getirmektedir. Bunun üzerine ülkeler bu sorunu çözmek için çeşitli önlemler almaktadır. Bunların başında da kendi eğitim sistemlerini ve siyasi politikalarını çevre sorunlarının çözümü için yeniden düzenlemeye odaklamalarıdır. Ülkelerin yaptıkları bu düzenleme dikkate alınarak çalışmada; Malawi, Güney Afrika, Polonya, Malezya, Hong Kong ve Türkiye gibi ülkelerin çevre eğitimi politikalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada doküman analizi kullanılmıştır. Bunun için de örneklemi oluşturan ülkelerin çevre eğitimi politikaları ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Elde edilen kaynaklar belirli bir norma göre düzenlenip, Türkçe’ye tercüme edildikten sonra çevre eğitimine etki eden ortak faktörler çıkarılmıştır. Bu bağlamda ülkelerin çevre eğitiminde etkili olan özellikler anlam çözümleme tablosu ve betimsel analiz yardımıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Yapılan bu değerlendirmeler sonucunda, Türkiye ile örneklemi oluşturan diğer ülkelerin çevre eğitimlerine birçok faktörün etki ettiği ve her ülkenin sahip olduğu çevre eğitimi politikasının farklı özellikler gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

Çevre, Çevre Eğitimi, Anlam Çözümleme Tablosu

References

1. Alım, M. (2006). Avrupa birliği üyelik sürecinde Türkiye’de çevre ve ilköğretimde çevre Eğitimi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 14(2), s. 599–616.
2. Allen, Irma, Sosten, S. Chiotha, Felix Kalowekamo, and Monique Trudel. (1996) National Environmental Education and Communication Strategy, 1996–1999. Lilongwe, Malawi: Ministry of Research and Environmental Affairs.
3. Ambusaidi, A. & Al-Rabaani, A. (2009). Environmental Education in Context, An International Perspective on the Development of Environmental Education, p. 39- 50, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
4. Arba’at, H. (2006). An analysis of school teachers’ attitudes on the importance of environmental education goals. Malaysian Journal of Analytical Sciences, 10(2), s.303–312.
5. Arvanta, A. (2006). The necessity of knowledge and skills in environmental education: An investigational the training needs of secondary school teachers in the prefecture of Serres. Proceedings of the Second Conference on School Environmental Education Programs, Athens, 15–17 December p. 76–85.
6. Atasoy, E. ve Ertürk, H. (2008) ilköğretim öğrencilerinin çevresel tutum ve çevre bilgisi üzerine bir alan araştırması, Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), s.105-122.
7. Blair, M. (2008).Community Environmental Education as a Model for Effective Environmental Programmers, Australian Journal of Environmental Education, 24, p. 45-53.
8. Bozkurt, O. ve Koray, Ö. (2002). İlköğretim öğrencilerinin çevre eğitiminde sera etkisi ile ilgili kavram yanılgıları, Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, s. 67-73.
9. Che Kalbi, M. A. (1999). Knowledge of environmental issues among teacher trainees of the 5th semester “Diploma Perguruan Malaysia” Maktab Perguruan Kota Bharu. Unpublished Master of Education project paper, Faculty of Education, University of Malaya, Kuala Lumpur.
10. Cheng, M.M.H. (2009). Environmental Education in Context: N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.226-242, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.

11. Chew, C. K. (1997). WWF-Malaysia’s environmental education program. In K. A. Pan & B. L. Lim (Eds.), Proceedings of the first national workshop on environmental education: Strengthening development of environmental education in Malaysia (pp. 112–120). Kuala Lumpur: Department of Wildlife and National Parks (PERHILITAN). 378 Hüseyin ARTUN, Hasan BAKIRCI Mayıs 2012 Cilt:20 No:2 Kastamonu Eğitim Dergisi
12. Chong, M. I. (2007). Evaluation on effectiveness of the environmental education program at FRIM, Kepong, Selangor. Unpublished Master of Science Thesis, University Putra Malaysia.
13. Cichy, D. (2004). Environmental Education in Post-gymnasium Schools, International Research in Geographical and Environmental Education, 13(3), p.277-283.
14. Cobb, T. (1998), On miscibility of science and environmental education. Journal of Environmental Education, 29 (4). p. 131-142.
15. Çalık, M., (2009). Environmental Education in Context: N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.109-122, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
16. Çepni, S. (2009). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş. Celepler Matbaacılık 4. Baskı, Trabzon.
17. Davis, G.R. (2000), Standards-based education and its impacts on environmental science education, Electronic Journal of Science Education, 4 (3), 1-8.
18. Department of Education. (1997). Curriculum policy documents. Pretoria.
19. Department of Education. (2002). Revised national curriculum statement: Grades R–9 (schools), Pretoria.
20. Erol, G. H. ve Gezer, K. (2006). Prospective of elementary school teachers’ attitudes toward environment and environmental problems. International Journal of Environmental and Science Education, 1(1), 65- 77.
21. Eulefeld, G. (1979). The UNESCO-UNEP Programme in Environmental Education, European Journal of Science Education, 1(1), p.113-118.
22. Forestry Department of Peninsular Malaysia. (1992). National forestry policy: Amendment 1992. Kuala Lumpur.
23. Glasson, G., Frykholm, J. A., Ndalapa A. Mhango, N. A. & Phiri, A. D. (2006). Understanding the Earth Systems of Malawi: Ecological Sustainability, Culture, and Place-Based Education, Published online in Wiley Inter Science (www.interscience.wiley.com).
24. Grodzinska-Jurczak, M. (2004) Cultural issues and environmental protection in the new Poland. In J. Lidstone (ed.) Cultural Issues of Our Time. Cambridge: Cambridge University Press.
25. Irwin, P., & Lotz-Siska, H. (2005). A history of environmental education in South Africa. In C. P. Loubser (Ed.), Environmental education: Some South African perspectives (pp. 35–56). Pretoria: Van Schaicks.
26. İleri, R. (1998). Çevre eğitimi ve katılımın sağlanması. Ekoloji Çevre Dergisi, 7(28), s. 3–9.
27. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti. Ankara.
28. Keleş, Ö., Uzun, N. ve Varnacı Uzun, F. (2010). Öğretmen adaylarının çevre bilinci, çevresel tutum, düşünce ve davranışlarının doğa eğitimi projesine bağlı değişimi ve kalıcılığının değerlendirilmesi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 384-401.
29. Knapp, D., (2000). The Thessaloniki Declaration: A wake-up call for environmental education? The Journal of Environmental Education, 31, 3, p. 32-39. Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi ... 379 May 2012 Vol:20 No:2 Kastamonu Education Journal
30. Ko, A. C. C., & Lee, C. K. (2003). Teachers’ perceptions of teaching environmental issues within the science curriculum: A Hong Kong perspective. Journal of Science Education and Technology, 12(3), 187–204.
31. Kobierska, H., Tarabuła, F., & Grodzinska-Jurczak, M. (2007). Attitudes to environmental education in Poland, Educational Research, 42 (1), p.12-18.
32. Köse, E. (2010). Lise öğrencilerinin çevreye yönelik tutumlarına etki eden faktörler, Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7( 3), s. 198–211.
33. Köse, S., Savran Gençer, A., Gezer, K., Erol, G. H. ve Bilen, K. (2011). Investigation of Undergraduate Students’ Environmental Attitudes, International Electronic Journal of Environmental Education, 1(2) , p. 85-96.
34. Lee, J. C. K. (2000). Teacher receptivity to curriculum change in the implementation stage: The case of environmental education in Hong Kong, Journal of Curriculum Studies, 32(1), 95–115.
35. Lo, E. Y.Y. (2010). Environmental education in Hong Kong kindergartens: what happened to the blue sky? Early Child Development and Care, 180(5), 571–583.
36. Loubser, C. (2009). Environmental Education in Context: N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.179–184.
37. Loubser, C. P & Ferreira, J. G. (1992). Environmental Education in South Africa in Light of the Tbilisi and Moscow Conferences, Journal of Environmental Education, 23(4), p.31-34
38. Lubomira, D. (2004). Environmental education at pre-school, International Research in Geographical and Environmental Education, 13(3), p. 258-264.
39. Manalis, P., Margariti, S., Sourbi, A., Platanistioti, S. & Makridis, G. (2006). The quality of school environmental education programs and the importance of having trained teachers. Proceedings of the Second Conference on School Environmental Education Programs, Athens, 15–17 December , 2006, 430–441.
40. Manolas, E. I., (2009). Environmental Education in Context, An International Perspective on the Development of Environmental Education, p. 83-97, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
41. Maria, W. A. (2004). Informal environmental education in Poland, International Research in Geographical and Environmental Education, 13(3), p. 291-298.
42. Merritt, R. D. (2008), Environmental education, Environmental Education, 1 (1).
43. Ministry of Natural Resources & Environmental Affairs. (2002). State of the environment report 200,. Lilongwe, Malawi: Environmental Affairs Department.
44. Mongensen F. (2003). Environmental Education development and evaluation. Research Center for Environmental and Health Education. Copenhagen. The Royal Danish School of Education Studies.
45. Noor Azlin, Y., Philip, E., & Ong, T. (Eds.). (2006). Proceedings of the conference on “Best of Both Worlds”: Environmental education for sustainable development. Kepong, Forest Research Institute Malaysia.
46. Noor Azmi, O. (2003). Knowledge level of teachers regarding the surrounding environmental issues at one of the schools in Perak State. Unpublished Master of Education project paper, Faculty of Education, University of Malaya, Kuala Lumpur. 380 Hüseyin ARTUN, Hasan BAKIRCI Mayıs 2012 Cilt:20 No:2 Kastamonu Eğitim Dergisi
47. O’Donoghue, R. (1993). Clarifying environmental education: A search for clear action in southern Africa. Southern African Journal of Environmental Education, 13, 28–38.
48. Phiri, G., R. (2009). Environmental Education in Context: N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.195–202.
49. Platje, J. & Slodczyk, K. (2009). Environmental Education in Context, N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.99-107, Sense Publishers, Rotterdam, Boston
50. Pudin, S., Koji T., & Ambigavathi, P. (2004). Environmental education in Malaysia and Japan: A comparative assessment. Paper presented at the ASAIHL International Conference on Education for Sustainable Development, Penang, Malaysia.
51. Rickinson, M. (2001) Learners and learning in environmental education: a critical review of the evidence. Environmental Education Research 7, p.1-320.
52. Ryan, A., (2009). Environmental Education in Context, An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.9-17, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
53. Sadık, F., Çakan, H. (2010), Biyoloji bölümü öğrencilerinin çevre bilgisi ve çevre sorunlarına yönelik tutum düzeyleri, ÇÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 351–365.
54. Sağır Ş., Aslan O. ve Cansaran A. (2008). İlköğretim Öğrencilerinin Çevre Bilgisi ve Çevre Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. İlköğretim Online E-Dergi, 7(2), 496–511.
55. Salih M. & Yahya, N. A. (2009). Environmental Education in Context: N. Taylor, M. Littledyke, C. Eames and R.K. Coll (eds.), An International Perspective on the Development of Environmental Education, p. 215–227.
56. Sarabhai, K.V. & Chhokar, K. B. (2009). Environmental Education in Context, An International Perspective on the Development of Environmental Education, p.51-61, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
57. Simmons, D. A. (1989), More infusion confusion: A look at environmental education curriculum materials, The Journal of Environmental Education, 20 (4): p. 15- 18.
58. Soran, H., Morgil, F.İ., Yücel, S., Atav, E. ve Işık, S. (2000). Biyoloji öğrencilerinin çevre konularına olan ilgilerinin araştırılması ve kimya öğrencileri ile karşılaştırılması, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18,128–139.
59. Stoczkowska, R. (2002a) Reform of education and changes in environmental teaching at the primary-school level. Environmental education curriculum, methods, effects. 28, 169-175.
60. Şimşekli Y., (2001). Bursa’da “uygulamalı çevre eğitimi” projesine seçilen okullarda yapılan etkinliklerin okul yöneticisi ve görevli öğretmenlerin katkısı yönünden değerlendirilmesi, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 231–242.
61. Tarasova, N. (1994). The character of Russian environmental education, Geographic And Environmental Education, 3(2), p 65-67.
62. Taylor, N., Taloga, K. ve Tagıvakatını, S., (2009). Environmental Education in Context, An International Perspective on the Development of Environmental Education, p. 29-35, Sense Publishers, Rotterdam, Boston.
63. Ünal, F. (2011). İlköğretimde sürdürülebilir çevre eğitiminde suyun yeri, Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 11(131), s. 68–74. Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi ... 381 May 2012 Vol:20 No:2 Kastamonu Education Journal
64. Ünal, S. ve Dımışkı, E.(1999). UNESCO-UNEP himayesinde çevre eğitiminin gelişimi ve Türkiye’de ortaöğretim çevre eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 16(17), s.142–154.
65. Yılmaz, A., Morgil, İ., Aktuğ, P. ve Göbekli, İ. (2002). Ortaöğretim ve üniversite öğrencilerinin çevre ve çevre kavramları ve sorunları konusundaki bilgileri ve önerileri, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, s.156–162.
66. Yücel, A. S. ve Morgil, F. İ. (1998). Yüksek öğretimde çevre olgusunun araştırılması, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,14, p.84–91.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Hüseyin Artun Hasan Bakırcı This is me

Publication Date

May 1, 2012

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2012 Volume: 20 Number: 2

IZ

https://izlik.org/JA36EW35AD

APA

Bakırcı, H. A. H. (2012). Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal, 20(2), 365-384. https://izlik.org/JA36EW35AD

AMA

1.Bakırcı HA H. Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal. 2012;20(2):365-384. https://izlik.org/JA36EW35AD

Chicago

Bakırcı, Hüseyin Artun Hasan. 2012. “Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi”. Kastamonu Education Journal 20 (2): 365-84. https://izlik.org/JA36EW35AD.

EndNote

Bakırcı HA H (May 1, 2012) Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal 20 2 365–384.

IEEE

[1]H. A. H. Bakırcı, “Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi”, Kastamonu Education Journal, vol. 20, no. 2, pp. 365–384, May 2012, [Online]. Available: https://izlik.org/JA36EW35AD

ISNAD

Bakırcı, Hüseyin Artun Hasan. “Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi”. Kastamonu Education Journal 20/2 (May 1, 2012): 365-384. https://izlik.org/JA36EW35AD.

JAMA

1.Bakırcı HA H. Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal. 2012;20:365–384.

MLA

Bakırcı, Hüseyin Artun Hasan. “Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi”. Kastamonu Education Journal, vol. 20, no. 2, May 2012, pp. 365-84, https://izlik.org/JA36EW35AD.

Vancouver

1.Hüseyin Artun Hasan Bakırcı. Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal [Internet]. 2012 May 1;20(2):365-84. Available from: https://izlik.org/JA36EW35AD

Kastamonu Education Journal is licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) license.

ASSESSMENT OF FACTORS WHICH EFFECT TO THE ENVIRONMENTAL EDUCATION OF COUNTRIES

Abstract

Keywords

Ülkelerin Çevre Eğitimine Etki Eden Faktörlerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Keywords

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

IZ

Cite