Atık Malzemelerin İşlevsel Ürüne Dönüştürülme Süreci: İç Mimarlık Stüdyo Deneyimi

Abstract

Sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için bireylerin, sıfır atık ve geri dönüşüm konusunda farkındalığa sahip olmaları önemlidir. Bu bağlamda, çalışmada; Afyon Kocatepe Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü öğrencilerinin “ekolojik tasarım” dersi kapsamında, atık malzeme ve geri dönüşüm konusunda bilgi düzeylerini ölçmek ve öğrencileri atık malzemelerin geri dönüşümü, yeniden kullanımı konusunda bilinçlendirmek amaçlanmaktadır. Bu kapsamda öğrencilere 13 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Anket kapsamında, kişisel bilgilerin yanı sıra atık malzeme, sıfır atık, geri dönüşüm ve çevre kirliliğine ilişkin sorular yer almıştır. Öğrencilerin sorulara verdiği cevaplar değerlendirilmiştir ve anket sonrası öğrencilerde geri dönüşüm bilincini oluşturmak ve teorik bilgiyi pratiğe dönüştürmek amacıyla istedikleri bir atık malzemeden veya evlerinde kullanmadıkları bir eşyadan işlevsel bir ürün ve yine atık malzemelerden kuşlar için suluk ve yemlik tasarımı yapmaları istenmiştir. Öğrenciler tarafından tasarlanan işlevsel ürünler, 10 adet uzman jüri tarafından, tasarım, işlevsellik, geri dönüşüme uygunluk, atık malzeme kullanımı ve estetik kriterlerine göre değerlendirilmiş ve yüksek puan alan ürünler sergilenmiştir. Öğrenciler tarafından kuşlar için tasarlanan suluklar ve yemlikler ise AKÜ ANS yerleşkesinde uygun yerlere asılmıştır. Öğrenciler tarafından tasarlanan ürünlerin hayata geçirilmesi ve atık malzemelerin işlevsel ürünlere dönüştürülmesi, öğrencilerin geri dönüşüm konusunda bilgi düzeylerinin artmasını sağlamış, “ekolojik tasarım” dersinin öğrenme çıktılarının hedefine ulaşılmış ve sürece aktif katılım imkânı sunmuştur.

Keywords

• Atık Malzeme
• Geri Dönüşüm
• Suluk-Yemlik
• İşlevsel Ürün
• Stüdyo Deneyimi
• Afyon Kocatepe Üniversitesi

The Process of Transforming Waste Materials into Functional Products: Interior Architecture Studio Experience

Abstract

In order to ensure sustainability, it is important for individuals to be aware of zero waste and recycling. In this context, the study aims to measure the level of knowledge of third-year students of the Department of Interior Architecture and Environmental Design of Afyon Kocatepe University about waste materials and recycling within the scope of the “ecological design” course and to raise awareness of recycling and reuse of waste materials among students. In this context, a questionnaire consisting of 13 questions was applied to the students. In addition to personal information, the survey included questions about waste materials, zero waste, recycling and environmental pollution. The answers given by the students to the questions were evaluated, and after the survey, the students were asked to design a functional product from a waste material they wanted or an item they did not use in their homes, and a drinker and feeder for birds from waste materials in order to create recycling awareness and turn theoretical knowledge into practice. Functional products designed by students were evaluated by 10 expert juries according to the criteria of design, functionality, recyclability, use of waste materials and aesthetics, and products with high scores were exhibited. Drinkers and feeders designed by students for birds are hung in appropriate places in the AKU ANS campus. The realization of the products designed by the students and the transformation of waste materials into functional products enabled the students to increase the level of knowledge about recycling, the target of the learning outcomes of the “ecological design” course was achieved and offered the opportunity to actively participate in the process.

Keywords

• waste material
• Recycling
• Drinker-Feeder
• Functional Product
• Studio Experience
• Afyon Kocatepe University

References

1. Akyol, Ç, V. (2011). Geri Kazanın, Ülke Kazansın, Geri Dönüşüm. Bilim, Kültür ve Sanat Dergisi, 3, 26-27.
2. Cole, E. J. (2007), A Community-Based Social Marketing Campaign To Green The Offices At Pasific University: Recycling, Paper Reduction And Environmentally Preferable Purchasing, Ph.D. in Leadership and Change Program of Antioch University.
3. Çelik, F. (2018). Recycling model suggestion for sustainable urban green areas in Konya. (Turkish, Abstract in English). Turkish Journal of Agriculture- Food Science and Technology, 6(10), 1402-1411.
4. Çimen, O. ve Yılmaz, M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin geri dönüşümle ilgili bilgileri ve geri dönüşüm davranışları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 63-74.
5. Dağ, M. (2020). Görsel Sanatlar Dersı̇nde Atık Nesnelerle İşlevsellı̇ğı̇ Olan Tasarım Çalışmaları Uygulama Örneğı̇. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
6. Demirkol, N. ve Özlü, Y. (2021). The use of ceramic and glass waste in the public area and Başiskele municipality zero waste park, Int. Ceramic Glass Porcelain Enamel Glaze and Pigment Congress (SERES'21), 13-15 October, Eskişehir.Türkiye.
7. Flanagan, S. (2017). How can education improve the recycling behaviors and Attitudes of middle school students. Master Thesis, Hamline University.
8. Gamba R.J. and Oskamp S. (1994). Factors influencing community residents` participation in Commingled curbside recyling programs. Environment and Behavior, 26, 587-612.

9. Goldsmıth, Elizabeth B. ve Goldsmith, Ronald E. (2011). Social Influence and Sustainability in Households. International Journal of Consumer Studies, 35, 117–121.
10. Gül, M. ve Yaman, K. (2020). Evaluation of waste management and zero waste project in Turkey: Case of Ankara, (Turkish, Abstract in English), Atatürk University Journal of Economics and Administrative Sciences, 35(4), 1267- 1296.
11. Gülüm, B. ve Dilmaç, O. (2016). Kamusal Alanda Atık Malzemelerle Yapılan Sanatsal Çalışmaların Sürdürülebilir Kent Hayatına Katkıları. STD, 77-95.
12. Haldeman, T. ve Turner, Jeanine, W. (2009). Implementing a Community-Based Social Marketing Program to Increase Recycling. Social Marketing Quarterly, 15(3), 115-127.
13. Haron, Sharifah A., Palm L. ve Yahaya N. (2005). Towards Sustainable Consumption:An Examination of Environmental KnowledgeAmong Malaysians. International Journal Of Consumer Studies, 29/5, 426-436.
14. Ilgar, R. (2020). Geri dönüşüm olgusu ve 5.,6.,7. Ve 8. Sınıf öğrencilerinin geri dönüşüme yönelik duyarlılıkları. Çanakkale ili örneği, Türk Akademik Araştırmalar Dergisi, 5(4).
15. Jesson, J. (2009), Household Waste Recycling Behavior: A Market Segmentation Model, Social Marketing Quarterly, 15(2), 25-38.
16. Katiyar, M. (2016). Solid Waste Management. Journal of Construction and Building Materials Engineering, 3(2).
17. Kelly, T.C., I.G. Mason, M.W. Leiss ve S. Ganesh (2006), University Community Responses to On-campus Resource Recycling, Resources, Conservation and Recycling, 47, 42-55.
18. Kışoğlu, M. ve Yıldırım, T. (2015). İlkokul ve ortaokullarda çevre eğitimi verecek olan öğretmen adaylarının katı atıklar ve geri dönüşüme yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 12(1), 1518-1536.
19. Kuş Şahin, C., Bayazıt Solak, E., Sava, B. ve Onay, B., (2022). A Case Study of Egirdir Zero Waste Park for Living and Learning. European Journal of Applied Sciences, 4(10), 591-603.
20. Lee, S. ve Buck, L. (2020) Sustainable Design Approaches Using Waste Furniture Materials For Design Students . International Conference On Engineering And Product Design Education. Danimarka.
21. Mansour, H. Ve Mohie El din, H. (2016). The Recycling Concept In The Design Education. 23rd International Academic Conference, İtalya.
22. Mckenzıe-Mohr, D. (2000), Promoting Sustainable Behavior: An Introduction to Community-Based Social Marketing, Journal of Social Issues, 56(3), 543–554.
23. MEB (2012). Kimya teknolojisi, bakım atıklarını temizleme- http://megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller_pdf/Bak%C4%B1m%20At%C4%B1klar%C4%B1n%C4%B1%20Temizleme.pdf adresinden alınmıştır.
24. O’Connor, J. (1989). Uneven and combined development and ecological crisis: a theoretical introduction. Race & Class, 30(3), 1-11.
25. Özbakır, Umut, M. Topuz, Y.,V. ve Nurtanış, Velioğlu, M. (2015). Çöpten geri dönüşüme giden yolda sürdürülebilir tüketiciler. C.B.Ü Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2).
26. Öztap, R. ve Bartan, M. (2019). Okul öncesi eğitimde artık materyaller ile yapılan sanat etkinliklerinin çocukların geri dönüşüm farkındalık düzeylerine etkisinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(3), 64-87.
27. Radwan, A. ve Morsi, A.A.G. (2018). Integration Of Reusing Materials As A Tool In Sustainable Design Education. 12th International Technology, Education and Development Conference. İspanya.
28. Schultz, P. W., Oskamp, S., ve Mainieri, T. (1995). Who recycles and when? A review of personal and situational factors. Journal of Environmental Psychology, 15(2), 105-121. doi:10.1016/0272-4944(95)90019-5
29. Schultz, P.Wesley (1998). Changing Behavior With Normative Feedback Interventions: A Field Experiment on Curbside Recycling. Basic and Applied Social Psychology, 2/1, 25-36.
30. Sevencan, F. ve Vaizoğlu, S. A. (2007). PET ve Geri Dönüşümü. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 6(4), 307-312.
31. Sevim, S. ve Yeşilmen, N. (2014). Atık Seramiklerin Takı Tasarımında Kullanılması. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 33, 90-107.
32. Shekdar, Ashok V. (2009). Sustainable Solid Waste Management: An Integrated Approach For Asian Countries. Waste Management, 29, 1438-1448.
33. T.C. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2017). “Ulusal Geri Donuşum Strateji Belgesi ve Eylem Planı”, 2014-2017.
34. Tam, V.W.Y. ve Tam, C.M. (2006). A Review on the Viable Technology for Construction Waste Recycling. Resources, Conservation and Recycling, 47(3).
35. Tandoğan, O. (2018). Atık Malzemelerin Mimaride Kullanımı. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 1(4):189-202.
36. Tunç, M. ve Yalçın, Ş.(2022). Sıfır Atık ile Asamblaj Yapımının Öğrenci Günlüklerine Yansımaları. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 27-37.
37. Umut, Özbakır, M., Topuz, Y., V., Velioğlu, Nurtanış, M., (2015), Çöpten Geri Dönüşüme Giden Yolda Sürdürülebilir Tüketiciler, CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 264-288.
38. URL-1: Atık yönetimi, www.wikipedia.org, Erişim Tarihi: 12.02.2023
39. URL-2: Atık yönetimi, http://bahcivanlikrehberi.blogspot.com/2015/04/atik-nedir, Erişim Tarihi: 12.02.2023.
40. URL-3: Self-Made Playgrounds from Recycled Materials, Basurama – Playscapes, play-scapes.com, Erişim Tarihi: 12.02.2023
41. Vining, J. ve Ebreo, A. (1992). Predicting recycling behavior from global and specific environmental attitudes and changes in recycling opportunities. Journal of Applied Social Psychology, 22, 1580-1607.
42. Wheeler, Stephen M. (2004). Planning for Sustainability: Toward Livable, Equitable, and Ecological Communities. Routledge, New York.