Antik Çağdan Günümüze Kamusal Alanda Çocuk Temsili ve Çocukluk Olgusunun Çocuk Mekânlarına Yansımaları

This research deals with the fact that the representation of the child can be characterized as a social creation; that the changing social structure will lead to different representations and spaces of childhood, different understandings and perceptions of play and play spaces; and the results of the change process of the act of play and the spaces where the action takes place from the perspective of the image of childhood from Antiquity to the present day. The aim of the research is to reveal that the spaces of play experience, which have a certain continuity throughout the ages, are essentially formed through the perception of children in society. At this point, the research methodologically evaluates the transformation of the play experience from antiquity to the present day from the perspectives of periodic child representations classified retrospectively as (1) in Antiquity, (2) in the Middle Ages and Renaissance periods, (3) in the Industrial Revolution and the subsequent 19th century capitalist development period, and finally (4) in the modern period. The representations evaluated as data range from content analysis of descriptions obtained from sculptures and inscriptions describing the period, engravings and paintings from the period, reconstruction drawings, and photographs of recent representations. As a result of the research, play experience spaces are examined comprehensively for each period separately, and how the playgrounds that exist in today's cities emerged, the phenomenon of childhood and the children's spaces and play experiences offered by the perspective of child representation are examined in detail. As a result of the research, it is observed that the changes due to the current structures of societies have updated the representation of children in the public sphere and the concept of childhood throughout the ages, and that the positive and negative effects of the results of this change are reflected in children's spaces, which in turn transforms the space and the play experience within the space.

Çocuk temsilinin toplumsal bir yaratı olarak nitelendirilebileceği; değişen toplumsal yapının, farklı çocukluk temsillerine ve mekânlarına, farklı oyun ve oyun mekânı anlayışlarına ve algılarına neden olacağı; çocukluk imgesi perspektifinden oyun eyleminin ve eylemin gerçekleştiği mekânların değişim sürecinin Antik Çağ’dan günümüze sonuçları bu araştırma kapsamında ele alınmaktadır. Araştırmanın amacı, çağlar boyunca belirli bir süreklilik arz eden oyun deneyimi mekânlarının özünde toplumdaki çocuk algısı üzerinden oluştuğunu ortaya koymaktır. Bu noktada araştırma yöntem olarak oyun deneyimi dönüşümünü; Antik Çağ’dan günümüze kadar olan süreçte (1) Antik Çağ’da, (2) Orta Çağ ve Rönesans Dönemleri’nde, (3) Sanayi Devrimi ve onu takip eden 19. yüzyıl Kapitalist Gelişim Dönemi’nde ve son olarak (4) Modern Dönem’de olmak üzere retrospektif biçimde sınıflandırılmış dönemsel çocuk temsili perspektiflerinden değerlendirmektedir. Veri olarak değerlendirilen temsiller, dönemi anlatan heykel ve yazıtlardan elde edilen betimlemelerin içerik analizleri, döneme ait gravür ve resimler, rekonstrüksiyon çizimler, yakın döneme ait temsillere dair fotoğraflar olarak çeşitlilik arz etmektedir. Araştırma neticesinde oyun deneyimi mekânları; her dönem için kapsamlı biçimde ayrı ayrı incelenerek günümüz kentlerinde var olan oyun parklarının nasıl ortaya çıktığı, çocukluk olgusu ve çocuk temsili perspektifinin sunduğu çocuk mekânları ve oyun deneyimleri ayrıntılı olarak irdelenmektedir. Araştırma neticesinde toplumların güncel yapılarına bağlı değişikliğin kamusal alanda çocuk temsilini ve çocukluk kavramını çağlar boyu güncellediği, bu değişimin sonuçlarının olumlu ve olumsuz etkilerinin çocuk mekânlarına yansıdığı ve bu durumun da mekânı ve mekânın içindeki oyun deneyimini dönüştürdüğü gözlemlenmektedir.