Determination of The Relationship of The Lighting Element and Floor Material Used in Landscape Design Using Artifıcial Neural Network Analysis

Abstract

Ecological sustainability is made possible by the interaction of plants, biotic factors and soil in areas. Light pollution resulting from lighting may cause negative effects (reflection, temperature etc.) on biotic and abiotic environments. Negative effects should be reduce with suitable lighting design and ecological sustainability should be ensured. Economic sustainability is made possible by low costs and creating suitable landscape designs. In this study, lighting elements highs and floor materials of the 3 parks in Konyaaltı and Muratpaşa districts in Antalya were investigated in terms of landscape design and landscape engineering. In order to determine the light (lux) values falling on the floor and reflected on the eyes, measurements were made at 2,688 points. Measurements were made from Turkey's average height is 1.65 m. The points were chosen at random. The data prepared in Microsoft Excel software has been used in neural designer (Artificial Neural Networks) software for artificial neural network training for consulting learning. With the working model created, estimates have been made for the amount of light that can fall on the flooring elements for each height value of the lighting elements and which is reflected in the eye. According to the estimates given by artificial neural networks, travertine was found to be the most suitable natural flooring element in the light reflected in the eye and the amount of light falling on the ground for lighting elements of 0.60, 0.70 and 10 meters. It has been determined that andesite is suitable for 0.70, 3 and 4.25 meters’ heights due to the low amount of light reflected on the eye and homogeneous light. Asphalt has been proposed as the most suitable material among floor materials.

Keywords

• Lighting
• Floor Materials
• Landscape Design
• Artifical Neural Networks

Peyzaj Tasarımında Kullanılan Aydınlatma Elemanı Yüksekliği ve Döşeme Malzemesi İlişkisinin Yapay Sinir Ağı Analizi Kullanılarak Belirlenmesi

Abstract

Ekolojik sürdürülebilirlik, bir alanda bulunan bitkilerin, canlıların ve toprağın birlikte gelişimi ile mümkün olmaktadır. Aydınlatma sonucu ortaya çıkan ışık kirliliği, yansıma, sıcaklık vb. etkilerinden dolayı canlı ve cansız öğeler üzerinde olumsuz etkilere sahip olabilmektedir. Bu yüzden uygun bir aydınlatma tasarımı ile bu olumsuz etkiler azaltılmalı ve ekolojik sürdürülebilirlik sağlanmalıdır. Ekonomik sürdürülebilirlik ise maliyetin düşük tutulması ve uygun peyzaj tasarımlarının oluşturulması ile mümkün olmaktadır. Bu çalışmada, Antalya ili Konyaaltı ve Muratpaşa ilçesinde bulunan 3 parktaki aydınlatma elemanlarının yükseklikleri ve yer döşemeleri arasındaki ilişkinin peyzaj tasarımı – peyzaj mühendisliği açısından uygunlukları araştırılmıştır.
Zemine düşen ve göze yansıyan ışık (lüks) değerlerinin belirlenmesi amacıyla 2.688 noktadan ölçüm yapılmıştır. Ölçümler Türkiye’nin boy ortalaması olan 1,65 metreden yapılmıştır. Çalışma kapsamında belirlenen noktalar tesadüfen seçilmiştir. Microsoft Excel yazılımında hazırlanan veriler Neural Designer (Yapay Sinir Ağları) yazılımında, danışmanlı öğrenme için yapay sinir ağı eğitiminde kullanılmıştır. Oluşturulan çalışma modeli ile aydınlatma elemanlarının her bir yükseklik değeri için döşeme elemanlarına düşebilecek olan ve yansıyan ışık miktarı için tahminler oluşturulmuştur. Yapay sinir ağlarının vermiş olduğu tahmin değerlerine göre travertenin 0,60, 0,70 ve 10,00 metre yüksekliğindeki aydınlatma elemanları için, göze yansıyan ve yere düşen ışık miktarı açısından en uygun doğal döşeme elemanı olduğu tespit edilmiştir. Andezit; 0,70, 3,00 ve 4,25 metre yüksekliğindeki aydınlatma elemanları için göze yansıyan ışık miktarı açısından düşük değerlere sahip olması, aynı zamanda homojen ışık düşürmesi nedeniyle uygun olduğu tespit edilmiştir. Asfalt, yapay döşeme elemanları arasında en uygun malzeme olarak önerilmiştir.

Keywords

• Aydınlatma
• Zemin Kaplama
• Peyzaj Tasarımı
• Yapay Sinir Ağları

References

1. Acarlı, B.,Kiper, T., korkut, A. (2019). Kent Meydanlarının Fiziksel Mekan Kalitesi: İstanbul Taksim Meydanı ve Yakın Çevresi, Kent Akademisi | Kent Kültürü ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi | Cilt: 12 Sayı: 1, Bahar 2019.
2. Alkan, Y., Sağlık, A., Kelkit A. (2016). Site Yerleşimlerinde Dış Mekân – Peyzaj Niteliğinin Ölçülmesi ve Konut Değerlerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma: Çanakkale Kenti Örneği. Uluslararası Hakemli Tasarım ve Mimarlık
3. Alkan, Y., (2019). Kent Parklarının Kullanıcı Memnuniyeti Açısından İrdelenmesi: Çanakkale Örneği. Kent Akademisi, 12(3), 519-530.
4. Altuğ, İ., (2004). Kentsel Dış Mekanlara Yönelik Yapısal Uygulamalardan; Drenaj, Sulama, Aydınlatma ve Döşeme Çalışmalarının Konak Meydanı ve Çevresi Düzenlemesi Örneğinde İrdelenmesi. Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tez, İzmir, 287 s.
5. Altuğ, İ., Gülgün, B. (2005). Kentsel Dış Mekânlara Yönelik Yapısal Uygulamalardan; Drenaj, Sulama, Aydınlatma ve Döşeme Çalışmalarının Konak Meydanı ve Çevresi Düzenlemesi Örneğinde İrdelenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 42(3), 183-194.
6. Çekmecelioğlu, E.,Erdönmez, E. (2018). Kamusal Alan Toplum İlişkisinde Mekânsal Kalite; Eminönü Tahtakale Örneği, Kent Akademisi | Kent Kültürü ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi | Cilt: 11 Sayı: 4, Kış 2018.
7. Çınar, İ. (2008). Kent parklarının rekreasyonel yönden yeterliliği Üzerine Fethiye-Muğla kent parkları örneğinde bir araştırma, ADÜ Ziraat Fakültesi Dergisi 2008; 5(2):33-38.
8. Ektiren, M., T. (2017).Kent Meydanlarının Kent Kimliği İle İlişkisi, Kent Akademisi | Kent Kültürü ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi | Cilt: 10 Sayı: 2, Yaz 2017

9. Polat, A., T., Güngör, S., Adıyaman, S. (2012). Konya Kenti Yakın Çevresindeki Kentsel Rekreasyon Alanlarının Görsel Kalitesi ile Kullanıcıların Demografik Özellikleri Arasındaki İlişkiler, I. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, 26-28 Ekim 2011, Kahramanmaraş, KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, Özel Sayı, 2012.
10. Sağlık, A., Alkan, Y., Kelkit, A., Devecioğlu, N.E., Sağlık, E. (2016). Meydanların Kent Kimliği Üzerine Etkileri: Çanakkale İskele Meydanı”, Uluslararası Hakemli Tasarım ve Mimarlık Dergisi, (7): 1-12, 2016.
11. Seçkin, Ö.B., (2003). Peyzaj Uygulama Tekniği (İkinci Baskı). İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayını No: 4105/453, ISBN 975-404-507-0, İstanbul, 528s.
12. Uslu, Ş., Ayaşlıgil, T. (2007). Kent ormanlarının rekreasyonel amaçlı kullanımı ve İstanbul ili örneğinde irdelenmesi, YTÜ Mim. Fak. E-Dergisi, Cilt 2, Say. 4, 2007.
13. Yılmaz, H.,Karaşah, B., Yüksel E., E. (2009). Gülez Yöntemine Göre Kafkasör Kent Ormanının Rekreasyonel Potansiyelinin Değerlendirilmesi, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 10 (1):53-61 (2009) ISSN: 1300-6053