Metropoliten Türbülans: Yerel Seçimler ve Tıkanan Muhafazakâr Siyasetin Arka Planındaki Sosyolojik Dinamikler

This research focuses on the picture reflected in the metropolitan environments regarding the political power in the 2019 local elections. The success of the opposition bloc in the metropolitan areas rests on a wide social mobility that includes a significant part of the conservative base. The reflection of the emerging protest discourse in the conservative mass is a rational tendency triggered by urbanization, individualization, and rising middle class etc. Increasing rationality evaluates political performance, beyond the identity-centered polarization, based on the future possibilities promised by the social and economic picture. On the other hand, the fault line triggered by the economic-political dynamics is a conduit that integrates many different identity lines of the metropolises. In this context, the “urban nationalism” reflex, due to the growing dissatisfaction with the immigrant / refugee masses becoming part of daily life, comes to the fore. Similar reflexes are gaining momentum with the spread of patronage relations in the public and the disappearance of the institutionalization tradition. Finally, an educated-precariat mass is added to the opposition circles, which is increasingly growing in metropolitan areas due to the employment instability.

Bu araştırma, 2019 yerel seçimlerinde metropol ortamlarına yansıyan tablonun siyasal iktidara dönük boyutlarına odaklanır. Muhalif bloğun metropollerde elde ettiği başarı, muhafazakar tabanın da anlamlı bir parçasını oluşturduğu geniş bir toplumsal hareketliliğe yaslanmakta. Ortaya konan itiraz dilinin muhafazakâr kitledeki tezahürleri orta sınıflaşma, kentleşme, bireyselleşme vb. dinamiklerin tetiklediği rasyonel eğilimlerdir. Artan rasyonalite, siyasal performansı kimlik merkezli kutuplaşma cereyanının ötesinde, sosyal ve ekonomik tablonun vadettiği gelecek ihtimallerinden hareketle değerlendirir. Diğer taraftan ekonomi-politik dinamiklerin tetiklediği fay hattı, metropollerin çok farklı kimlik hatlarını da bütünleştiren bir referans halinde. Bu kapsamda ilk olarak, göçmen/mülteci kitlelerin gündelik yaşamın parçası haline gelişi karşısında duyulan hoşnutsuzluğun adresi halindeki “şehirli milliyetçilik” refleksi öne çıkar. Benzer refleks, kamuda patronaj ilişkilerinin yaygınlaşması ve kurumsallaşma geleneğinin ortadan kalkmasıyla da ivme kazanmakta. Son olarak muhalif halkaya, istihdam alanlarının güvencesizleşmesi ve istikrarsızlaşmasıyla metropollerde giderek kabaran eğitimli-prekaryan kitle de eklemlenmekte.