The Effect of Place Attachment on Tourism Strategies: Amasya Example

Abstract

This study aims to examine the relationship between the effect of residents’ place attachment on tourism, residents’ tourism-oriented behavioral intentions, and their behavioral attitude towards sustainable tourism policies. Within the framework of this study, field research was conducted in ten neighborhoods in the city of Amasya with traditional neighborhood texture in 2017. 460 people participated in the study. The participants were selected by simple random sampling and they were asked to complete a survey aimed to measure all three aspects. In order to exhibit the relationship between place attachment and tourism, principal components analysis, Spearman Correlation analysis, and Kruskal Wallis analysis were applied. As per the analyses, it was determined that the components that define place attachment are place dependency and social attachment; residents with higher place attachment are more positive towards the development of tourism and the more satisfaction residents have towards tourism-oriented strategies, the more they have social attachment and place dependency. Finally, the findings indicate that a tourism scenario can be sustainable within a framework that strengthens the place attachment of residents living in historical areas and traditional neighborhoods and one that does not contradict with the regional scales and overall identity

Keywords

• Place Attachment
• Place Identity
• Tourism-Oriented Behavioral Intention
• Tourism Strategy, Tourism’s Effects

Yere Bağlılığın Turizm Stratejileri Üzerindeki Etkisi: Amasya Örneği

Abstract

Bu çalışma yerin sakinlerinin yere bağlılıklarının turizmin etkileri, turizm yanlısı davranışsal niyetleri ile sürüdülebilir turizm politikalarına karşı davranışsal tutumları arasındaki ilişkiyi incelenmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla alan araştırması 2017 yılında Amasya ilinde yer alan ve geleneksel mahalle dokusuna sahip olan on mahallede gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 460 kişi katılmıştır. Basit rastlantısal örnekleme yoluyla seçilen tüm katılımcılara her üç boyutu ölçmeye yönelik anket soruları uygulanmıştır. Yere bağlılık ve turizm arasındaki ilişkinin ortaya konulması için Temel Bileşenler Analizi, Spearman Korelasyon ve Kruskal Wallis Analizleri uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda yere bağlılığı belirleyen bileşenlerin yere bağımlılık ve sosyal bağlılık boyutları olduğu; yere bağlılıkları güçlü olan yerin sakinlerinin turizm gelişimini olumlu karşıladıkları; yerin sakinlerinin turizm odaklı stratejilere yönelik memnuniyetleri arttıkça sosyal bağlılıkları ve yere bağımlılıklarının da arttığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen bulgular tarihi çevre ve geleneksel mahallelerdeki sakinlerin yere bağlılığını güçlendiren, bölgenin ölçeği ve genel kimliği ile çelişmeyecek bir yapılanma içinde bir turizm senaryosunun sürdürülebilir olacağını ortaya koymaktadır.

Keywords

• Yere Bağlılık
• Yer Kimliği
• Turizm Yanlısı Davranışsal Niyet
• Turizm Stratejisi

References

1. Altanlar A. (2015). Kültür Turizmini Geliştirme Kapasitesinin Ölçülmesinde Kavramsal Bir Model Ve Yöntem Denemesi: İstanbul, Boğaziçi Örneği (Basılmamış Doktora Tezi). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir Planlama Programı.
2. Amasya Valiliği. (2020, 12 26). Sofular Projesi İle Şehrimize Yeni Bir Turizm Destinasyonu Kazandırılacak. http://www.amasya.gov.tr/: http://www.amasya.gov.tr/kadim-kentin-yeni-kultur-rotasi-sofular-projesi-ile-sehrimize-yeni-bir-turizm-destinasyonu-kazandirilacak adresinden alındı.
3. Bolzoni M. (2013). What Tourists Ignore Ambivalences, Conflicts and Compromises In A Changing Neighbourhood. RC21 Conference 2013, Session 17: Resistance And Protest in Tge Toruist City. http://www.rc21.org/conferences/berlin2013/prog-17.php.
4. Bolzoni M. (2014). Turning To Leisure And Entertainment In Time Of Crisis. Atlantis, 10-14.
5. Bonaiuto M. Aiello M. Bonnes M. ve Ercolani A. (1999). Multidimentsional Perception Of Residential Environment Quality And Neighbourhood Attachment In The Urban Environment. Journal of Environmental Psychology, 19:331-352.
6. Brown B. Perkins D. D. ve Brown G. (2003). Place Attachment In A Revitalizing Neighborhood: Individual And Block Levels Of Analysis. Journal of Environmental Psychology, 259-271.
7. Chen C.Y. (2018). Influence Of Celebrity Involvement On Place Attachment: Role Of Destination Image In Film Tourism. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 23 (1):1-14.
8. Chen N. ve Dwyer L. (2017). Residents’ Place Satisfaction And Place Attachment On Destination Brand-Building Behaviors: Conceptual And Empirical Differentiation. Empirical Research Articles, 1-16.

9. Chen N. Dwyer L. ve Firth T. (2014). Effect of Dimensions Of Place Attachment On Residents’ Word-of-Mouth Behavior. Tourism Geographies, 16(5):826-843.
10. Çokluk Ö. Şekercioğlu G. ve Büyüköztürk Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik: SPSS ve LISTER Uygulamaları. Pegem Akademi: Ankara.
11. Dwyer L. Chen N. ve Lee J. (2019). The Role Of Place Attachment In Tourism Research , Journal of Travel & Tourism Marketing, 36(5):645-652.
12. Fried M. (2000). Continuities And Discontinuities of Place. Journal of Environmental Psychology, 193-205. Göregenli M (2010). Çevre Psikolojisi İnsan Mekan İlişkileri. İstanbul: Bilgi İletişim Grubu Yayıncılık Müzik Yapım ve Haber Ajansı LTD. ŞTİ.
13. Göregenli M. Karakuş P. Özgen Kösten Y. E. ve Umuroğlu İ. (2014). Mahalleye Bağlılık Düzeyinin Kent Kimliği ile İlişkisi İçinde İncelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 73-85.
14. Gu H. ve Ryan C. (2008). Gu H. ve Ryan C. (2008). Place Attachment, Identity and Community Impacts Of Tourism- The Case of Beijing Hutong. Tourism Management, 39(4):637-647.
15. Guo Y. Zhang J. ve Zheng C. (2018). Catalyst Or Barrier? The Influence Of Place Attachment On Perceived Community Resilience In Tourism Destinations. Sustainability, 10 (7): 2347–2360.
16. Gursoy D. ve Rutherford D. (2004). Host Attıtudes Toward Tourism An İmproved Structural Model. Pergamon Annals of Tourism Research, 31(3):495-516.
17. Herna´ndez B. Hidalgo C. Salazar-Laplace E. ve Hess S. (2007). Place Attachment And Place Identity in Natives And Non-natives. Journal of Environmental Psychology, 27:310-319.
18. Hidalgo C. M. ve Hernandez B. (2001). Place Attachment: Conceptual And Empirical Questions. Journal of Environmental Psychology, 273-281.
19. Kyle G. Graefe A. ve Manning R. (2005). Testing The Dimentsionality of Place Attachment In Recreational Settings. Environment and Behavior, 37:153-177.
20. Lewicka M. (2005). Ways To Make People Active: The Role Of Place Attachment, Cultural Capita And Neighborhood Ties. Journal of Environmental Psychology, 381-395.
21. Mccool S. ve Martin S. (1994). Community Attachment and Attitudes Toward Tourism Development. Journal of Travel Research, 29-34.
22. Özaltın Türker G. ve Türker A. (2014). Yerel Halkın Turizm Rtkilerini Algılama Düzeyi Turizm Desteğini Nasıl Etkiler: Dalyan Destinasyonu Örneği. Electronic Journal of Vocational Colleges, 81-98.
23. Ramkissoon H. Graham Smith L. ve Weiler B. (2013). Testing the dimensionality of place attachment and its relationships with place satisfaction and pro-environmental behaviours: A structural equation modelling approach. Tourism Management, 36: 552-566.
24. Rollero C. & Piccoli N. (2010). Place Attachment, Identification And Environment Perception: An Empirical Study. Journal of Environmental Psychology, 30:198–205.
25. Shen K. Geng C. ve Xinwei S. (2019). Antecedents Of Residents’ Pro-tourism Behavioral Intention: Place Image, Place Attachment, and Attitude. Frontiers in Psychology , 1-12.
26. Stylidis D. (2017). Place Attachment, Perception Of Place and Residents’ Support for Tourism Development. Tourism Planning & Development, 1-23.
27. Tournois L. ve Djeric, G. (2019). Evaluating Urban Residents’ Attitudes Towards Tourism development In Belgrade (Serbia). Curren Issues in Tourism, 1670-1678.
28. Turgut S. ve Özden P. (2006). Sürdürülebilir Ve Turizm Eksenli Bir Kentsel Dönüşüm Hedefine Doğru: Eminönü Tarihi Kent Merkezi. Planlama, 1: 49-62.
29. TÜİK. (2017, 08 10). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Bilgileri. Samsun.
30. Türkün A. (2015). İstanbul'un Tarihi Konut Bölgelerinde Kentsel Dönüşüm: Tarlabaşı ve Fener-Balat- Ayvansayar Örnekleri. Z. Ahunbay , İ. Dinçer, & D. Şahin içinde, Neoliberal Kent Politikaları ve Fener-Balat- Ayvansaray Bir Koruma Mücadelesinin Öyküsü (s. 133-182). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
31. Vorkin M. ve Reise H. (2001). Environmental Concern In A Local Context the Significance Of Place Attachment. Environment and Behavior, 33: 249-263.
32. Wang S. ve Chen J. (2015). The Influence Of Place Identity On Perceived Place Identity On Perceived. Annals of Toursim Research, 52:16-28.
33. Yılmaz Çakmak B. (2013). The Example Of A Re-Use in the Context Of Cultural Heritage Conservation, Hamdi Gültepe House. Artium, 1(1):1-12.