Kovid-19 Sürecinde Toplumsal Kanıksamaya Karşı Çıkış: The New York Times’ın “100,000 hesaplanamaz Kayıp” Manşeti

Bu çalışmada The New York Times’ın 24 Mayıs 2020 tarihli “ABD’de ölümler 100,000’e yaklaştı, hesaplanamaz kayıp” haberinin manşeti, metni, birinci sayfa ve internet sayfası tasarımı, göstergebilim ve mitlerin de yardımıyla eleştirel söylem analizi çerçevesinde incelenmiştir. Gazetenin Kovid-19 salgınında hızla artan vaka ve ölümler noktasında kamuoyundaki kanıksamaya karşı duruş sergilemesi, salgın döneminin habercilikte ortaya çıkardığı yeni sorgulamaları ve söylemleri ele almak açısından önem taşımaktadır. Araştırmada, gazetenin “onlar-biz” birlikteliği, “isim-insan” bağı ve “rakam-varlık” karşıtlığı olmak üzere üç katmanlı söylemle “biz”lik yaratarak toplumsal kanıksamaya karşı çıktığı görülmüştür. Ayrıca, gazete söylemleriyle diğer insanları ötekileştiren Öteki Dünya mitini “Bizim Dünyamız”a çevirmiş, Felaket Miti’ni masumların ölümünü imgeleyerek hem kırmış hem pekiştirmiş, ölümlerin kendini feda etmeye dönüştürüldüğü Kurban Miti’ni “hesaplanamaz” kayba işaret ederek yıkmıştır. Gazetenin fotoğraf, grafik bulunmayan ve tek bir habere yer verilen birinci sayfa tasarımı ise modern birinci sayfa tasarımında yenilik sunmakta, internet tasarımı bilgi-insani unsur dengesi örneği göstermektedir. Bunun yanında gazetenin birinci sayfası, kurbanların isimlerini tarihe kazımasıyla ve görsel dizaynının 11 Eylül ve Vietnam anıtlarını çağrıştırmasıyla ABD’de Kovid-19 nedeniyle ölenler için simgesel “anıt”a dönüşmektedir. Tüm bu etmenlerle gazetenin bu baskısı özgün ve daha önce görülmemiş bir yapı sergileyerek tarihileştirmekte, ölümsüzleşmektedir

This study analyzes The New York Times feature published on May 24th, 2020, “U.S. Deaths Near 100.0000, An Incalculable Loss”, specifically its headline, content, and page design within the framework of critical discourse analysis with the help of semiotics and myths. Analyzing the stand the NYT took against the public fatigue in the face of rapidly increasing cases of Covid-19 and its death toll is important to discuss the emerging questions towards journalism amid the pandemic era. The analysis shows that the NYT constructs and centers its discourse on being “us”, and supports this through a three-layered opposite component: them-us, name word -people real person , and number abstract human life concrete-real . Besides, with these discourses, NYT breaks the classic myths that appear in the daily news. It turns the “Other World” myth into “Our World” by showing the pandemic is a problem for all of us; both breaks and reinforces the “Disaster myth” by depicting the death of the innocent; and transforms the “Victim myth” from self-sacrifice to “incalculable” loss. Moreover, when compared with modern front-page designs, the frontpage design is unprecedented and “a first in modern times” by having only one news on the whole page and no photographs or graphics. Moreover, the front-page, by commemorating the victims and hearkening back to Vietnam and the 9/11 memorials with its appearance, becomes a symbolic memorial for Covid-19 victims in the U.S. In that perspective, the newspaper makes this edition historicized and immortalized. Please check the extended abstract for further information on the back after conclusion