KAMU HARCAMALARININ POLİTİK VE BÜROKRATİK DİNAMİKLERİ: TÜRKİYE ÜZERİNE AMPİRİK BİR ANALİZ (2002–2024)
Öz
Devlet, toplumsal refahı sağlamak amacıyla eğitim, sağlık, altyapı projeleri ve sosyal yardımlar gibi birçok alanda kamusal mal ve hizmet üretir. Türkiye, 2002 yılından beri tek parti hükümetiyle yönetilmektedir ve bu süreçte kamu harcamalarının dönüşümü dikkat çekmektedir Kamu harcamalarındaki artış, politika yapıcıların tercih ve stratejilerini yansıtmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'de 2002-2024 yılları arasında kamu harcamalarındaki artışı bürokratik genişleme ve seçmen odaklı harcamalar açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Analiz sonuçlarına göre, seçmen odaklı harcamaların kamu harcamalarını artırdığı, bürokratik genişlemenin ve enflasyonun ise kamu harcamalarını azalttığı tespit edilmiştir. Ancak, kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu bulgular, kamu harcamalarının siyasi ve bürokratik faktörlerden etkilendiğini göstermektedir. Kamu harcamalarının sürdürülebilirliği için uzun vadeli stratejiler geliştirilmesi, bürokratik yapının etkinlik ve verimliliğinin artırılması, enflasyonla mücadele politikalarının dikkate alınması ve seçim ekonomisi etkilerinin azaltılması gerektiği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kamu Harcamaları, Bürokratik Genişleme, Seçmen Odaklı Harcama, Regresyon Analizi.
Kaynakça
- Bağdigen, M. & Çetintaş, H., (2003). “Causality between Public Expenditure and Economic Growth: The Turkish Case”. Journal of Economic and Social Research, 6(1): 53–72.
- Balkı, A., & Göksu, S. (2023). “Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Cumhuriyeti Tarihinden Ampirik Kanıtlar”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(100. Yılında Cumhuriyet Özel Sayısı): 199-217.
- Barro, R. J. (1990). “Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth”. Journal of Political Economy, 98(5): S103–S125.
- Blau, P. M., & Meyer, M. W. (1956). “Bureaucracy in Modern Society”. The American Journal of Sociology, 61(4): 332-344.
- Buchanan, J. M. (1967). Public Finance in Democratic Process: Fiscal Institutions and Individual Choice. University of North Carolina Press.
- Domar, E. D. (1946). “Capital Expansion, Rate of Growth, and Employment”. Econometrica, 14(2): 137-147.
- Drazen, A. (2000). The political business cycle after 25 years. NBER macroeconomics annual, 15, 75-117.
- Fırat, E. & Tuğlu, D. (2019). “Finansal Kriz Dönemlerinde Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: 1998-2018 Türkiye Örneği”. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(31–10): 1–9.
- Friedman M. (1975). There's no such thing as a free lunch. LaSalle, IL: Open Court.
- Gökmenoğlu, M. & Yavuz, İ. S. (2022), “Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Kırılgan Beşli Örneği”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2): 1094-1118.