Gelecek Vizyonları Ölçeği Türkçe Formu Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmada Ginevra, Sgaramella, Ferrari, Nota, Santilli ve Soresi (2017) tarafından geliştirilen Gelecek Vizyonları Ölçeğinin (GVÖ) Türkçeye uyarlanması amaçlanmıştır. Araştırma 586 lise öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda ölçeğin Türkçe formunun orijinal ölçekteki gibi üç boyutlu yapıda olduğu ve bu yapının kabul edilebilir uyum değerlerine sahip olduğu görülmüştür. Ölçeğin toplam puanına ilişkin Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı .81 olarak hesaplanmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucunda İngilizce ve Türkçe formlar arasında yüksek düzeyde ve pozitif anlamlı bir ilişki, dört hafta arayla uygulanan test-tekrar test sonucundaki korelasyonun yüksek düzeyde ve anlamlı olduğu görülmüştür. Ölçeğin madde-toplam korelasyonlarının .39 ile .67 arasında değiştiği bulunmuştur. GVÖ’nün Yaşam Doyumu Ölçeği ile pozitif ve orta düzeyde, Kariyer Uyum Yetenekleri Ölçeği ile pozitif ve yüksek düzeyde ilişkilere sahip olduğu görülmüştür. Araştırma sonucuna göre GVÖ’nün ergenlerin kariyer yapısındaki umut, iyimserlik ve düşük kötümserliği bir arada değerlendiren geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Gelecek vizyonları,iyimserlik,kötümserlik,umut,kariyer

Kaynakça

1. Abdullah, M. Q. (2018). Optimism/Pessimism and Its Relationship with Locus of Control Among Children and Adolescents. Mathews Journal of Psychiatry & Mental Health, 3(1), 017.
2. Affleck, G., ve Tennen, H. (1996). Construing Benefits from Adversity: Adaptational Significance and Dispositional Underpinnings. Journal of Personality, 64, 899–922. doi:10.1111/1467-6494.ep9706272191.
3. Al-Ansari B. (2003). Optimism and Pessimism: There Measurement and Relationships with Certain Personality Variables among Kuwait University Students. Al-Resala, 192, 23rd Year Book, Scientific Publication Council, University of Kuwait, Kuwait.
4. Benyamini, Y. (2005). Can high optimism and high pessimism co-exist? Findings arom arthritis patients coping with pain. Personality and Individual Differences, 38, 1463–1473. doi:10.1016/j.paid.2004.09.020.
5. Bryant, F. B., ve Cvengros, J. A. (2004). Distinguishing hope and optimism: Two sides of a coin, or two separate coins? Journal of Social and Clinical Psychology, 23, 273–302. doi:10.1521/jscp.23.2.273.31018.
6. Büyükgöze-Kavas, A. (2014). Validation of the Career Adapt-Abilities Scale-Turkish Form and its relation to hope and optimism. Australian Journal of Career Development, 23(3), 125-132.
7. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (20. Baskı.). Ankara: Pegem Akademi
8. Carver, C. S., ve Scheier, M. F. (2013). Goals and Emotion. İçinde M. D. Robinson, E. R. Watkins, & E. Harmon-Jones (Eds.), Guilford handbook of cognition and emotion (ss. 176–194). New York, NY: Guilford Press.

9. Chang, E. C. (Ed.). (2001). Optimism and Pessimism. Washington, DC: American Psychological Association.
10. Diener, E., Emmors, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985) The satisfaction with Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
11. Ginevra, M., C., Sgaramella, T., M., Ferrari, L., Nota, L., Santilli, S. ve Soresi, S. (2017). Visions About Future: A new scale assessing optimism, pessimism, and hope in adolescents. International Journal for Educational and Vocational Guidance 17 (2), 187-210, doi 10.1007/s10775-016-9324-z
12. Hu, L. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure alanysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1–55.
13. Jöreskog, K. G. ve Sörbom, D. (1993). Lisrel 8: Structural Equation Modeling wit the Simplis Command Language. Lincolnwood: Scientific Software International, Inc.
14. Kelloway, K. E. (1989). Using Lisrel for Structural Equation Modeling: A Researcher’s Guide (Sage.). London.
15. Kline, R. B. (2005). Principles and Practice of Structural Equation Modeling (2. Baskı.). New York: Guilford Pubications, Inc.
16. Korkmaz, O. ve Cenkseven Önder, F (2018, Ekim). Yaşam amaçları ile kariyer uyum yetenekleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Umudun aracılık rolü (Özet Bildiri). 20. Uluslararası Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresinde sunulan bildiri, Canik Kültür Merkezi, Samsun, Türkiye. Erişim adresi: https://2018.pdrkongreleri.org/?s=0
17. Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumunun karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Landis, J. R. ve Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33, 159–174.
19. Mahasnehm A., Al-Zoubi Z. ve Batayeneh, O. (2013). The relationship between optimism-pessimism and personality traits among students in the Hashemite University. International Education Studies, 6(8), 71-82
20. Maruta, T., Colligan, R. C., Malinchoc, M. ve Offord, K. P. (2000). Optimists vs. pessimists: Survival rate among medical patients over a 30-year period. Mayo Clinical Proceedings, 75(2): 140-143.
21. Meydan, C. H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulamaları (2. Baskı.). Ankara: Detay Yayıncılık.
22. Niles, S. G., Amundson, N. E., ve Neault, R. A. (2011). Career Flow: A Hope-Centered Approach to Career Development. Columbus, OH: Pearson.
23. Nota, L., Ginevra, M. C. ve Santilli, S. (2015). Life Design and Prevention. İçinde L. Nota ve J. Rossier (Editör), Handbook of life design: From practice to theory and from theory to practice (ss. 183–199). Gottingen, Germany: Hogrefe.
24. Patton, W., Bartrum, D. A., ve Creed, P. A. (2004). Gender differences for optimism, self esteem, expectations and goals in predicting career planning and exploration in adolescents. International Journal for Educational and Vocational Guidance, 4, 193–209. doi:10.1007/s10775-005-1745-z.
25. Robinson, J. P., Shaver, P. R. ve Wrightsman, L. S. (1991). Criteria for Scale Selection and Evulation in Measure of Personality and Social Psychological Attitudes. San Diego: California Academic Press.
26. Rottinghaus, P. J., Day, S. X., ve Borgen, F. H. (2005). The Career Futures Inventory: A measure of careerrelated adaptability and optimism. Journal of Career Assessment, 13, 3–24. doi:10.1177/1069072704270271.
27. Savickas, M. L. (2013). Career Construction Theory and Practice. İçinde R. W. Lent ve S. D. Brown (Editör.), Career development and counseling: Putting theory and research to work (2nd ed., ss. 144–180). Hoboken, NJ: Wiley.
28. Savickas, M. L. ve Porfeli, E. J. (2012). Career Adapt-Abilities Scale: Construction, reliability, and measurement equivalence across 13 countries. Journal of Vocational Behavior, 80, 661–673.
29. Savickas, M. L., Nota, L., Rossier, J., Dauwalder, J. P., Duarte, M. E., Guichard, J., … Van Vianen, A. E. (2009). Life Designing: A Paradigm for career construction in the 21st century. Journal of Vocational Behavior, 75, 239–250. doi:10.1016/j.jvb.2009.04.004
30. Scheier, M. F., ve Carver, C. S. (1985). Optimism, coping, and health: Assessment and implications of generalized outcome expectancies. Health Psychology, 4, 219–247. doi:10.1037/0278-6133.4.3.219.
31. Scioli, A., Chamberlin, C. M., Samor, C. M., Lapointe, A. B., Campbell, T. L., Macleod, A. R., ve McLenon, J. (1997). A prospective study of hope, optimism, and health. Psychological Reports, 81, 723–733. doi:10.2466/pr0.1997.81.3.723.
32. Scioli, A., Ricci, M., Nyugen, T., ve Scioli, E. R. (2011). Hope: Its nature and measurement. Psychology of Religion And Spirituality, 3, 78–97. doi:10.1037/a0020903.
33. Seçer, I. (2015). Psikolojik Test Geliştirme ve Uyarlama Süreci. Ankara: Anı Yayıncılık.
34. Segerstrom, S. C., Evans, D. R., ve Eisenlohr-Moul, T. A. (2011). Optimism and pessimism dimensions in the life orientation test-revised: Method and meaning. Journal of Research in Personality, 45, 126–129. doi:10.1016/j.jrp.2010.11.007.
35. Seligman, M. E. P. (1990). Learned Optimism. New York: Pocket Books.
36. Snyder, C. R. (Ed.). (2000). Handbook of hope: Theory, measures, and applications. San Diego, CA: Academic Press.
37. Staats, S. (1989). Hope: A comparison of two self-report measures for adults. Journal of Personality Assessment, 53, 366–375. doi:10.1207/s15327752jpa5302_13.
38. Sun, R. C., ve Shek, D. T. (2012). Beliefs in the future as a positive youth development construct: A Conceptual review. The Scientific World Journal, 1–8. doi:10.1100/2012/527038.
39. Sümer, N. (2000). Yapısal Eşitlik Modelleri. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49–74.
40. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2001). Using Multivariate Statistics (4. Baskı.). MA: Allyn&Bacon, Inc.