Kimlik İnşası ve İç Mekan Tasarımı Etkileşimi: The Royal Tenenbaums Filmi Üzerinden Bir Değerlendirme

Abstract

İç mekan ve kullanıcısı olan insan arasında karşılıklı güçlü bir ilişki vardır. Bu ilşkinin önemli parçalarından biri ise kimliktir. İnsanın benliğini oluşturan kimlik, sadece bireylerin kendilerini diğerlerinden ayırmasına yardım eden sosyal, psikolojik bir kavram değil aynı zamanda kültürel ve sosyal yapıları da yansıtan ok yönlü mekânsal bir yapıyı da ifade eder. İnsanlar benlik duygusunu yaşadıkları ortamlarla ilişkili bir şekilde geliştirir ve tanımlarlar. Bu anlamda iç mekanlar hem bir ortam hem de kimliğin bir yansıması olarak kabul edilmiştir. Çünkü iç mekanlar insanların çeşitli gereksinimlerini karşıladıkları işlevsel ve estetik ortamlar olmakla beraber semboller, nesneler ve mekânsal düzenlemeler aracılığıyla anlamlar üreten ve ileten metin görevi de görmektedirler. Özellikle insanların içinde yaşamını sürdürdüğü evler, kimlik ve hafızanın biraraya geldiği, bireylerin karakterlerini şekillendiren temel bir alan niteliği taşımaktadır. Evler, mekânsal varoluşlarıyla hafızaya işler ve kimlik inşasının ayrılmaz bir parçası haline gelir. Bu çalışma bu temele dayanarak iç mekan tasarımının kimliğin inşasına ve ifadesine nasıl katkıda bulunduğunu incelemektedir. Betimsel analiz yaklaşımıyla ele alınan çalışmada, Wes Anderson filmlerinden biri olan The Royal Tenenbaums iç mekanları ve karakterleri üzerinden bir durum değerlendirmesi yapılmaktadır. Sinematik bir mekanın hem görsel bir metafor hem de bir anlatı aracı olması sebebiyle bu çalışma aracılığıyla iç mekanların kimlik inşası ve temsil süreçleriyle iç içe geçmişliği ortaya koyulmaktadır.

Keywords

• İç Mekan
• Ev
• Kimlik
• Wes Anderson
• The Royal Tenenbaums

The Interaction Between Identity Construction and Interior Design: An Evaluation Through the Film The Royal Tenenbaums

Abstract

There is a reciprocal and strong relationship between interior spaces and their users. One of the key components of this relationship is identity. Identity, which constitutes and individual’s sense of self, is not only a social and psychological construct that helps distinguish individuals from others, but also a multifaceted spatial phenomenon that reflects cultural and social structures. People develop and define their sense of the self in relation to the environments in which they live. In this regard, interiors are considered both as physical and aesthetic environments that fulfill various human needs, but also texts that generate and convey meanings through symbols, objects, and spatial arrangements. In particular, houses where individuals sustain their daily lives, serve as fundamental domains where identity and memory converge, shaping personal character. With their spatial existence, houses embed themselves into memory and become an inseparable part of identity construction. Based on this premise, the present study investigates how interior design contributes to the construction and expression of identity. Employing descriptive analysis approach, the study conducts a case evaluation of the interiors and characters in Wes Anderson’s film The Royal Tenenbaums. As cinematic spaces. By virtue of cinematic space functioning both as a visual metaphor and as a narrative device, this study reveals the entanglement of interior spaces with processes of identity construction and representation.

Keywords

• Interior
• Home
• Identity
• Wes Anderson
• The Royal Tenenbaums

References

1. Altunoğlu M. (2011). Takdim. M. Altunoğlu, Z. Çelik, O. İmga, A. Kızılkaya (Editörler), Mekân ve kimlik içinde (s. 5-6). Ankara: İdealkent.
2. Anderson, W. (Yönetmen). (2001). The Royal Tenenbaums [Film]. ABD: Touchstone Pictures & American
3. Empirical Pictures. Arnold, G. (2016). Place and space in home-making processes and the construction of identities in transnational migration. Transnational Social Review, 6(1-2), 160-177.
4. Asiliskender, B. (2004). Kimlik, mekan ve yer deneyimi. Kültür ve İletişim, 7(14), 73-94.
5. Bachelard, G. (2018). Mekanın poetikası (A. Tümertekin, Çev.). İstanbul: İthakı Yayınları.
6. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
7. Berger, P., ve Luckmann, T. (2016). The social construction of reality. Social theory re-wired içinde (s. 110-122). London: Routledge.
8. Bozdayı, A. M. (2004). İç mekan ve insan. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü. Browning,

9. M. (2011). Wes Anderson: Why his movies matter. New York, NY: Bloomsbury Publishing USA.
10. Buitron, R. V. (2021). An auther's depth discovered through a Freudian lens: An analysis of Wes Anderson's The Royal Tenenbaum's.
11. Corcoran, L. (2023). The Architecture of Wes Anderson. Slicing Spaces: Performance of Architecture in Cinema, (s. 363).
12. Dovey, K. (1985). Home and homelessness. Home environments içinde (s. 33-64). Boston, MA: Springer US.
13. Drozdzewski, D., De Nardi, S., & Waterton, E. (Eds.). (2016). Memory, place and identity: Commemoration and remembrance of war and conflict. London: Routledge.
14. Gibbs, J. (2002). Mise-en-scène: Film Style and Interpretation. London: Wallflower Press. Hogg, M. A., & Abrams,
15. D. (2006). Social identifications: A social psychology of intergroup relations and group processes. London: Routledge.
16. İnceoğlu, S., ve Gündem, Ö. (2024). Architect or director? Wes Anderson with his cinematic spaces. Gazi University Journal of Science Part B: Art Humanities Design and Planning, 12(4), 619–634.
17. Jones, O. (2011). Geography, memory and non‐representational geographies. Geography Compass, 5(12), 875-885.
18. Kaptan, B. B. (2001). İç mekanın niteliğini belirleyen öğelerin görsellik kazanmasını sağlayan oluşumlar. Anadolu Sanat, 11, 113-130.
19. Konigk, R. (2015). An interpretation of the role of meaning in interior design. Image & Text: a Journal for Design, 26(1), 48-65.
20. Lee, S. (2016). Wes Anderson’s ambivalent film style: the relation between mise-en-scène and emotion. New Review of Film and Television Studies, 14(4), 409-439.
21. Mallett, S. (2004). Understanding home: A critical review of the literature. The Sociological Review, 52(1), 62-89.
22. Marcus, C. C. (1978). Remembrance of landscapes past. Institute of Urban & Regional Development, University of California, Berkeley.
23. Monk, T. (2013). Foreword. G. Towers. Introduction to urban housing design içinde (s. xi-xii). London: Routledge.
24. Nathan, I. (2025). Wes Anderson: The iconic filmmaker and his work. London: White Lion Publishing. O'toole, P., &
25. Were, P. (2008). Observing places: Using space and material culture in qualitative research. Qualitative research, 8(5), 616-634. Proshansky, H. M., Fabian, A. K., & Kaminoff, R. (2014). Place-identity: Physical world socialization of the self (1983). The people, place, and space reader içinde (s. 77-81). Routledge.
26. Seitz, M. Z. (2013). The Wes Anderson collection. New York, NY: Abrams Books.
27. Sennett, R. (1999). Gözün vicdanı: Kentin tasarımı ve toplumsal yaşam (S. Sertabiloğlu& C. Kurultay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
28. Somers, M., ve Gibson, G. (1994). Reclaiming the epistomologial other: Narrative and the social constitution of identity. C. Calhoun (Ed.), Social Theory and The Politics of Identity.
29. Valentine, G. (2014). Social geographies: Space and society. London: Routledge.
30. Whitehead, J. (2019). Creating an interior mise-en-scene: the relationship between interior design, production design and film. Film and Furniture.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.