Examination of Agricultural Enterprises and Production Activities in Bulancak

Öz

In this study, the current state of agricultural enterprises and production activities in Bulancak District of Giresun province was examined and some suggestions was made. Data were collected from 134 enterprises selected from ten villages using stratified random sampling in the 2016-2017 production period. The data were collected using the survey method. The enterprises were divided into three groups based on the frequency distribution of the size of land that they had. According to the results, Groups 1, 2, and 3 had an average of 5.02 decare, 15.76 decare, and 45.80 decare agricultural lands per enterprise, respectively. The overall average was 24.29 decare. In all groups, most of the agricultural lands were hazelnut gardens, followed by fruits, field crops, vegetables, meadow-pasture, and shrubland-woodland. The greatest problems faced by the enterprises during agricultural activities were low selling price, expensive agricultural inputs, disease damages, low yield, and scarce labor. The enterprises stated that they tried to obtain more information, consulted with agricultural provincial/district officials, became members of cooperatives/unions, took loans to improve their agricultural activities. They stated that they solved agricultural problems by consulting with knowledgeable farmers, friends/colleagues, and agricultural organization experts. In terms of increasing yield and quality and reducing production costs, it is recommended to apply sufficient business size and modern agricultural techniques. In addition, the importance of the farmer and food production, which has gained more value recently, is also emphasized.

Anahtar Kelimeler

• Business
• Production
• Hazelnut
• Agriculture
• Bulancak

Bulancak İlçesinde Tarımsal İşletmelerin ve Üretim Faaliyetlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, Giresun ili Bulancak ilçesinde tarımsal işletmelerin ve üretim faaliyetlerinin mevcut durumu incelenmiş ve öneriler yapılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler, 2016-2017 üretim döneminde 10 köyden tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 134 işletmeden anket yöntemi ile elde edilmiştir. İşletmeler sahip oldukları arazi büyüklüklerinin frekans dağılımına göre üç gruba ayrılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; işletme başına düşen ortalama işletme arazisi 1. grupta 5,02 da, 2. grupta 15,76 da, 3. grupta 45,80 da ve işletme genel ortalamasında ise 24,29 da olarak bulunmuştur. Her üç grupta da tarım arazilerinin çok büyük bir kısmını fındık bahçeleri oluşturmaktadır. Fındık arazilerini sırasıyla diğer meyveler, tarla bitkileri, sebzeler, çayır-mera ve çalılık-ağaçlık arazi izlemektedir. İşletmelerde tarım faaliyetlerinde karşılaşılan en önemli kısıtlar sırasıyla; düşük satış fiyatı, pahalı tarım girdileri, hastalık, düşük verim ve işgücü yetersizliği şeklinde sıralanmaktadır. Tarım faaliyetlerini geliştirmek için işletmeler daha fazla bilgilenmeye çalıştıklarını, il/ilçe tarım görevlilerine danıştıklarını, kooperatife/birliğe üye olduklarını ve kredi aldıklarını belirtmişlerdir. İşletmeler tarımla ilgili sorunlarını bilgili çiftçilere, arkadaşlarına/meslektaşlarına, tarım teşkilatı uzmanlarına danışarak çözmektedirler. Verim ve kalitenin artırması ve üretim maliyetlerinin düşürülmesi bakımından yeter işletme büyüklüğü ve modern tarım tekniklerinin yerinde ve zamanında uygulanması önerilmektedir. Ayrıca son zamanlarda daha da değer kazanan çiftçilik mesleği ve gıda üretiminin önemi de vurgulanmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• İşletme
• Üretim
• Fındık
• Tarımsal Üretim
• Bulancak

Kaynakça

1. Akıncı, İ., Topakcı, M. ve Çanakçı, M. (1997). Antalya bölgesi tarım işletmelerinin tarımsal yapı ve mekanizasyon özellikleri. Tarımsal Mekanizasyon 17. Ulusal Kongresi 17-19 Eylül 1997, Bildiri Kitabı, s. 45-57, Tokat.
2. Aksoyak, Ş., İslam, A., Dede, Ö. ve Gökçe, M. (2001). Ordu ilinin tarımsal yapısı ve fındığın ekonomisi. Dünden bugüne Ordu ili (Editör: Öcal Serdar Yıldırım). s.221- 243. Konya.
3. Alüftekin, N. (2007). Yerel düzeyde ekonomik kalkınmada tarımsal ürün işleyen KOBİ’lerin Rolü: Karaman ili araştırması (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Bülbül, M. (1973). Adana ovası tarım işletmelerinin ekonomik yapısı, finansman ve kredi sorunları. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Basın Yayın ve Halkla İlişkiler Dairesi Başkanlığı, Ankara.
5. Bostan, S. Z., İslam, A. ve Özgüven, A.I. (1997). Ordu ili meyveciliği. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 12(4), 175-182
6. Comart, A. (2016). Antalya ili tarım işletmelerinin tarımsal yapı, üretim ve mekanizasyon özelliklerinin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
7. Çiçek, A. ve Erkan, O. (1996). Tarım ekonomisinde araştırma ve örnekleme yöntemleri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No:12, Ders Notları Serisi No:6, Tokat.
8. Demir, P., Aral, Y. ve Sarıözkan, S. (2014). Kars İli süt sığırcılık işletmelerinin sosyo-ekonomik yapısı ve üretim maliyetleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 25 (1), 1-6

9. Düğmeci, H.Y. (2020). Yağlık ayçiçeği üreten tarım işletmelerinin ekonomik analizi; Konya ili Çumra ilçesi örneği (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
10. Esengün, K. (1990). Tokat ilinde meyve yetiştiriciliği yapan işletmelerin ekonomik durumu ve işletme sonuçlarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi üzerinde bir araştırma (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bornova-İzmir.
11. Gebeloğlu, N., Cangi, R., Edizer, Y., Sayılı, M. ve Yağcı, A. (2011). Tokat ili yaş meyve ve sebze sektörü rekabet analizi. Tokat Merkez Sebze Ürünleri Tarımsal Üreticiler Birliği Yayın No: 1, Tokat
12. Gün, A. ve Aksoy Dengiz, B. (2006). Buldan ilçesi tarımsal ürün deseninin genel bir değerlendirmesi. Buldan Sempozyumu, 23-24 Kasım 2006. Denizli.
13. Güneş, E. (2004). Tarım işletmelerinde kredi taleplerinin doğrusal programlama yöntemiyle belirlenmesi “Kırşehir ili Merkez ilçesi tarım işletmeleri araştırması”. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü Yayınları, Ankara.
14. Hazneci, E. ve Kızılaslan, H. (2017). Samsun ili Bafra ilçesinde sulama birliği çiftçi ilişkileri ve çiftçilerin sulama suyu kullanım karakteristikleri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 32(1), 23-34 İslam, A. ve Turan, A. (2006). Türkiye’de organik fındık yetiştiriciliğinin mevcut durumu. Türkiye III. Organik Tarım Sempozyumu, 482-499.
15. İslam, A. (2013). Kivi yetiştiriciliği ve ekonomisi. Tarım Gündem Dergisi, 21, 35-39
16. İslam, A. (2018). Hazelnut culture in Turkey. Akademik Ziraat Dergisi 8(2), 176-184.
17. Kasap, A., Demir, A. ve Dilmaç, M. (1997). Tokat ilinde tarımda makineleşmenin genel yapısı ve sorunları üzerine bir araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 17. Ulusal Kongresi 17-19 Eylül 1997, Bildiri Kitabı, s. 39-44, Tokat.
18. Kaya, E. (2020). Çerezlik kabak üretimi yapan tarım işletmelerinin ekonomik faaliyet sonuçları ve nispi karlılığı: Konya ili Çumra ilçesi örneği (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
19. Keleş, İ. (2015). Çumra ilçesi tarım işletmelerinin tarımsal yapısı ve mekanizasyon özelliklerinin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
20. Kızılaslan, H. ve Doğan, H.G. (2013). AB ve Türkiye’de tarım sektöründe örgütlenme ve üretici birlikleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(1), 146-159
21. Koçyiğit, R., Yanar, M. ve Aydın, R. (2018). Sığırcılık işletmelerinde hayvan sağlığı, veteriner sağlık hizmetleri ve yetiştirici memnuniyeti ve beklentileri: Erzurum ili Narman ilçesi örneği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21(2), 203-208
22. Kurnaz, V. (2020). Organik bitkisel üretim tercihinde etkili olan faktörler: Ankara ili araştırması (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Kurt, Y. A. (2020). Samsun ili Çarşamba ilçesi örtü altı sebze yetiştiricilerinin kullandıkları bilgi kaynaklarının belirlenmesi ve tarımsal yayım açısından değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
24. Özden, A. ve Armağan, G. (2005). Aydın ili tarım işletmelerinde bitkisel üretim faaliyetlerinin verimliliklerinin belirlenmesi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 11(2), 111-121.
25. Özdemir, H. Ö. ve Kan, M. (2020). Tarım işletmelerinin yönetiminde kullanılan tarımsal bilgi kaynakları: Kırşehir ili örneği. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 7(2), 500-509
26. Özkan, G. ve Kadağan, Ö. (2019). Bursa ili tarımsal potansiyelinin geliştirilmesine yönelik bir değerlendirme. Turkish Studies, 14(2), 503-522
27. Öztürk, D. (2011). Fındık yetiştiriciliğinin ekonomik analizi ve alternatif tarla-bahçe ürünlerine göre kârlılığının belirlenmesi üzerine bir araştırma (Samsun ili Çarşamba ve Terme ovası örneği) (Doktora Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
28. Öztürk, D. ve Akçay, Y. (2010). Güney Marmara bölgesinde çeltik üretiminin genel bir değerlendirmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 27 (2), 61-70
29. Someran, H. (1999). Tokat ili Merkez ilçede meyve yetiştiriciliği yapan işletmelerin ekonomik analizi (Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
30. Şeker, İ., Tasalı, H. ve Güler, H. (2012). Muş ilinde sığır yetiştiriciliği yapılan işletmelerin yapısal özellikleri. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Veteriner Dergisi, 26(1), 09-16
31. Turhan, Ş., Vural, H. ve Erdal, B. (2013). Bursa tarımının sosyo-ekonomik yapısının analizi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 27(1), 27-38.
32. TUİK (2019, Mayıs). Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim Adresi: http://www.tuik.gov.tr
33. Yıldırım, İ. (1991). Van ilinin tarımsal üretim potansiyeli ve ürün deseninin genel bir değerlendirilmesi.
34. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 1(3), 112-130
35. Yılmaz, H., Demircan, V. ve Dernek, Z. (2006). Isparta ilinin tarımsal yapısı, üretimi ve gelişme potansiyeli, Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 1(2), 1-16
36. Yılmazgil, Y. A. (2016). Arazi kirası, kullanımı ve arazi kaynaklarının korunması ilişkilerinin analizi: Düzce ili örneği (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.