The Mediator Role of Emotional Dependence in the Relationship Between Forgiveness and Relationship Quality

Öz

The aim of this study is to examine the mediating role of emotional dependence in the relationship between forgiveness in interpersonal relationships and relationship quality. In addition, the aim of the study is to examine forgiveness in interpersonal relationships, relationship quality and emotional dependence in terms of age and relationship duration variables. The sample of the study consists of a total of 432 individuals, 303 (70.1%) women and 129 (29%) men, over the age of 18 who are in a romantic relationship. Demographic Information Form, Forgiveness in Interpersonal Relations Scale, Perceived Romantic Relationship Quality Scale and Emotional Dependence Scale were used to collect research data. As a result of the analysis, significant relationships were found between forgiveness in interpersonal relationships, relationship quality and emotional dependence. In the model tested, it was determined that emotional dependence had a partial mediator role in the relationship between forgiveness and relationship quality. In addition, it was determined that age and relationship duration were negatively related to relationship quality, while their relationship with other variables was not significant.

Anahtar Kelimeler

• Forgiveness
• Relationship Quality
• Emotional Dependence
• Romantic Relationship
• Mediator Role

Affetme İle İlişki Kalitesi Arasındaki İlişkide Duygusal Bağımlılığın Aracı Rolü

Öz

Bu çalışmanın amacı kişiler arası ilişkilerde affetme ile ilişki kalitesi arasındaki ilişkide duygusal bağımlılığın aracı rolünü incelemektir. Ayrıca kişiler arası ilişkilerde affetme, ilişki kalitesi ve duygusal bağımlılığın yaş ve ilişki değişkenleri bakımından ele alınması da çalışmanın amaçları arasında yer almaktadır. Araştırmanın örneklemi, 18 yaşından büyük, herhangi bir romantik ilişkisi olan 303 (%70.1) kadın ve 129 (%29) erkek olmak üzere toplam 432 bireyden oluşmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla Demografik Bilgi Formu, Kişiler Arası İlişkilerde Affetme Ölçeği, Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği ve Duygusal Bağımlılık Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda kişiler arası ilişkilerde affetme eğilimi, ilişki kalitesi ve duygusal bağımlılık arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Kurulan modelde affetme ile ilişki kalitesi arasındaki ilişkide duygusal bağımlılığın kısmi aracı rolü olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca yaş ve ilişki süresinin ilişki kalitesi ile negatif yönde ilişkili olduğu, diğer değişkenlerle olan ilişkilerinin ise anlamlı olmadığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Affetme
• İlişki Kalitesi
• Duygusal Bağımlılık
• Romantik İlişki
• Aracılık Rolü
• Forgiveness
• Relationship Quality
• Emotional Dependence
• Romantic Relationship
• Mediator Role

Kaynakça

1. Akar, K. (2019). The role of differentiation of self and attachment anxiety in the association between family of origin functioning and couple relationship quality. Master thesis. Özyeğin University The Graduate School Of Social Sciences, İstanbul.
2. Allemand, M., Amberg, I., Zimprich, D. ve Fincham, F. D. (2007). The role of trait forgiveness and relationship satisfaction in episodic forgiveness. Journal of Social and Clinical Psychology, 26(2), 199–217.
3. Arntz, A. (2005). Pathological dependency: Distinguishing functional from emotional dependency. Clinical Psychology: Science and Practice, 12(4), 411-416.
4. Arya, B. & Kaushik, N. (2015). Forgiveness and relationship quality: A dyadic perspective. Indian Journal of Health and Wellbeing, 6(1), 57-61.
5. Baron, R. M. & Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
6. Baskin, T. W. & Enright, R. D. (2004). Intervention studies on forgiveness: A metaanalysis. Journal of Counseling and Development, 82, 79–90.
7. Bayar, Ö. (2015). Romantik ilişkilerde aldatma ve affetme: Empatinin rolü. Yüksek lisans tezi. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
8. Bischoff, R. J (2008). The role of dependence in couple relationships. Journal of Couple and Relationship Therapy, 7(3), 267- 273.

9. Braithwaite, S. R., Selby, E. A., & Fincham, F. D. (2011). Forgiveness and relationship satisfaction: Mediating mechanisms. Journal of Family Psychology, 25(4), 551– 559.
10. Boldaz-Telli, A. (2019). Evli çiftlerde; benlik farklılaşmasının ilişki doyumu, ilişki uyumu, çatışma çözme tepkileri, ilişkide kıskançlık, ilişkide affedicilik ve eşe duygusal bağlılık açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. Bornstein R. F. (2005). Dependency across the life span. In R. F. Bornstein (Ed.), The dependent patient: A practitioner’s guide (pp. 39–55). Washington, DC: American Psychological Association.
12. Bornstein R. F., & Languirand, M. A. (2003). Healthy dependency: Leaning on others without losing yourself. New York, NY: Newmarket Press.
13. Bugay, A. (2014). Measuring the differences in pairs' marital forgiveness scores: construct validity and links with relationship satisfaction. Psychological Reports: Relationships and Communications, 114(2), 479-490.
14. Bulgan, G., Kemer, G. & Çetinkaya-Yıldız, (2015). Family type, duration of marriage, and personality traits in relation to marital satisfaction. IAC Conference: Professione Conseling, 3-6 Septembere, Verona, Fiera.
15. Burchard, G.A., Yarhouse, M.A., Worthington, E.L., Jr., Berry, J.W., Killian, M., & Canter, D. E. (2003). A study of two marital enrichment programs and couples’ life. Journal of Psychology and Theology, 31, 230-245.
16. Buunk, B. P. (1995). Sex, self-esteem, dependency and extradyadic sexual experience as related to jealousy responses. Journal of Social and Personal Relationships, 12, 147-153.
17. Cirhinlioğlu, F. G., Kındap-Tepe Y. ve Cirhinlioğlu Z. (2017). Psychological distress, self-esteem and emotional dependency of married individuals as predictors of marital adjustment. Theory and application of soft computing with the words and perception, 120, 164-171.
18. Creswell, J. W. (2017). Eğitim araştırmaları nicel ve nitel araştırmanın planlanması, yürütülmesi ve değerlendirilmesi. (H. Ekşi, Çev. Ed.). İstanbul: EDAM Yayınları.
19. Çetinkaya, Kemer, Bulgan & Tezer, (2008). İkili ilişkiler güven ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danısma ve Rehberlik Dergisi, 3(29), 66-77. Çıtışlı-Turgut, M. K. (2018). Evlilik çatişmasi ve evlilik doyumu arasindaki ilişkide affetmenin araci rolü. Yüksek lisans tezi. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
20. Demir, M. (2007). Sweetheart, you really make me happy: romantic relationship quality and personality as predictors of happiness among emerging adults. J Happiness Stud, 9, 257-277
21. Demir, D. (2016). Evlilik uyumu ile bağlanma stilleri ve kişilerarası problem çözme davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Devine, J., Camfield, L. & Gough, L. (2008). Autonomy or Dependence–or Both?: Perspectives from Bangladesh. Journal of Happiness Studies 9(1):105-138.
23. Duman-Temel, E. (2013). Mediating role of marital satisfaction in the types of infidelity – forgiveness, trait positive affect – forgiveness and coping – forgiveness relationships in married men and women. Master thesis. Middle East Technical University The Graduate School Of Social Sciences, Ankara.
24. Enright, R. D. (1996). Counseling within the forgiveness triad: On forgiving, receiving forgiveness and self–forgiveness. Counseling and Values, 40(29), 107–127.
25. Enright, R.D. & Fitzgibbons, R.P. (2000). Helping clients forgive: An empirical guide for resolving anger and restoring hope. Washington, DC: American Psychological Association.
26. Enright, R.D. ve The Human Development Study Group (1996). Counseling within the forgiveness triad: On forgiving, receiving forgiveness, and self-forgiveness. Counseling and Values, 40, 107-126.
27. Ermumcu, E. (2014). Evli çiftlerde bağışlama sürecinin bağlanma, stresle başa çıkma, empati ve bazı demografik değişkenler açıcından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Eryılmaz, A. & Doğan, T. ( 2013). The Mediator Role of Need Satisfaction between Subjective Well-Being and Romantic Relationships Quality. Eğitim Araştırmaları, 53, 79-96.
29. Ezerçe, E. (2016). Eşlerin suçu affetmesi ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
30. Fenell, D. (1993). Characteristics of long-term first marriages. Journal of Mental Health Counseling, 15, 450–460.
31. Fincham, F. D. & Bradbury, T. N. (1987). The assesment of marital quality: A reevaluation. Journal of Marriage and the Family, 49, 797-809.
32. Fincham, F. D., Paleari, G. F.& Regalia, C. (2002). Forgiveness in marriage: The role of relationship quality, attributions, and empathy. Personal Relationships, 9(1), 27-37.
33. Fincham, F. D., Beach, S. R. H. & Davila, J. (2004). Forgiveness and conflict resolution in marriage. Journal of Family Psychology, 18, 72–81.
34. Fincham, F. D., Hall, J. & Beach, S. R. H. (2006). Forgiveness in Marriage: Current Status and Future Directions. Family Relations, 5(5), 415-427.
35. Fincham, F. & Beach, S. R. H. (2007) Forgiveness and marital quality: Precursor or consequence in well-established relationships?, The Journal of Positive Psychology: Dedicated to furthering research and promoting good practice, 2(4), 260-268.
36. Glenn, N. D. (1990). Quantitative research on marital quality in the 1980s: A critical review. Journal of Marriage and Family, 52(4), 818-831.
37. Göral-Alkan, F. S. (2010). Coupling through projective identification: Bridging role of projective identification in the associations among early parenting experience, personality constructs and couple relationship. Doctoral Dissertation. Middle East Technical University, Ankara.
38. Gürbüz, S. (2019). Aracı, Düzenleyici ve Durumsal Etki Analizleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
39. Hayes, A. F. (2018). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis a regression-based approach. New York: The Guilford Press.
40. Hayes, A. F. & Rockwood, N. J. (2017). Regression-based statistical mediation and moderation analysis in clinical research: Observations, recommendations, and implementation. Behaviour Research and Therapy, 98, 39-57.
41. Karakurt, G. (2001). The impact of adult attachment styles on romantic jealusly. Master thesis. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi kavramlar ilkeler teknikler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
42. Kaya, Ö. (2019) Kişilerarası ilişkilerde affetme ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 18(3), 1244-1259.
43. Keleş, A. (2018). Evlilik kalitesi ile affetme, ikili ilişkilerde güven ve mizah tarzları arasindaki ilişkilerin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
44. Kemer, G., Çetinkaya-Yıldız, E. & Bulgan, G. (2016). Emotional dependency and dysfunctional relationship beliefs as predictors of married Turkish individuals’ relationship satisfaction. The Spanish Journal of Psychology, 19, e72, 1–8.
45. Kuşçu, B. (2019). Bireylerin evlilik uyumlarinin psikolojik esneklik, affetme ve benlik kurgusu açisindan incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü , İstanbul.
46. Love, A. B. & Holder, M. D. (2016). Can Romantic Relationship Quality Mediate the Relation Between Psychopathy and Subjective Well-Being? J Happiness Stud,17, 2407–2429.
47. McCullough, M. E., & Worthington, E.L. (1999). Religion and the forgiving personality. Journal of Personality, 67 (6), 1141-1164.
48. Mirzadeh, M. ve Fallahchal, R. (2012). The relationship between forgiveness and marital satisfaction. Journal of Life Science and Biomedicine, 2(6), 278-282.
49. Oranthinkal J. & Vansteenwegen A. (2006). The Effect of Forgiveness on Marital Satisfaction in Relation to Marital Stability. Contemp Fam Ther. 28, 251-260.
50. Öztekin, H. (2019). Emotional jealousy positively predicts relationship quality in fledgling (but not established) relationships. Master Thesis. Middle East Technical University The Graduate School Of Social Sciences, Ankara.
51. Paleari, F. G., Regalia, C., & Fincham, F. (2005). Marital quality, forgiveness empathy and rumination: A longitudinal analysis. Personality and Social Psychology, 3(31), 368-378.
52. Reisoğlu, G. (2020). Romantik ilişki doyumuyla affetmeye ilişkin inançlar ve affetme arasındaki ilişki. Yüksek lisans tezi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
53. Rusbult, C.E., Verette, J., Whitney, G.A., Slovik, L.F., & Lipkus, I. (1991). Accommodation processes in close relationships: theory and preliminary empirical evidence. Journal of Personality and Social Psychology, 60(1), 53-78.
54. Rusbult, C. E. ve Buunk, B. P. (1993). Commitment processes in close relationships: An interdependence analysis. Journal of Social and Personal Relationships, 10(2), 175-204.
55. Sabatelli, R. M. (1988). Measurement issues in marital research: A review and critique of contemporary survey instmments. Journal of Marriage and the Family, 50, 891-915.
56. Sağkal, A. S. & Özdemir, Y. (2018). Algılanan romantik ilişki kalitesi ölçeği’nin (ARİKÖ) Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46, 22-40.
57. Seyfi, S. (2017). Evli bireylerin aldatma eğilimleri ve affetme düzeylerinin bağlanma stillerine göre incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
58. Seven, N. (2018). Üniversite öğrencilerinde romantik ilişki kalitesinin evlilik inançlarına etkisi: Selçuk Üniversitesi örneği. Yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
59. Sheldon, P., Petty, E. & Lessley, J. A. (2014) You did what? The relationship between forgiveness tendency, communication of forgiveness, and relationship satisfaction in married and dating couples. Communication Reports, 27(2), 78-90,
60. Spanier, G. B. & Lewis, R, A, (1980). Marital quality: A review of the seventies. Journal of Marriage and the Family, 42, 825-839.
61. Şamatacı, G., (2013). Romantik ilişkilerde affetme: Transaksiyonel Analiz ego durumları açısından bir inceleme. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
62. Taysi, E. (2007). İkili ilişkilerde bağışlama: İlişki kalitesi ve yüklemelerin rolü. Doktora tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
63. Thompson, L.Y., Snyder, C.R., Hoffman, L., Micheal, S.T., Rasmussen, H. N. & Billings, L.S. (2005). Dispositional forgiveness of self, others and situations. Journal of Personality, 73 (2), 313-359.
64. Van Lange, P. A. M., Rusbult, C.E., Drigotas, S. M., Arriaga, X.B., Witcher, B. S., and Cox, C. L. (1997). Willingness to Sacrifice in Close Relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 72, 1373-1395.
65. Varol, D. (2019). Evli ve boşanma sürecinde olan bireylerin evlilik doyumlarının kişilerarası çatışma çözme ve affetme becerileri açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
66. Worthington, E. L. (2005). The Handbook of Forgiveness. New York: Routledge.
67. Yaman-Akpınar, T. (2019). Bağlanma stilleri ve affetme düzeyinin evlilik uyumuna etkisi. Yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
68. Zimmer, M. J. & Ducat, W. (2010). Positive and negative romantic relationship quality: Age, familiarity, attachment and well-being as correlates of couple agreement and projection. Journal of Adolescence, 33, 879–890.
69. Zuroff, D. C., & de Lorimier, S (1989). Ideal and actual romantic partners of women varying in dependency and self- criticism. Journal of Personality, 57(4), 825-846.