Research Article

Adli yaş tahmini yapılan olguların değerlendirilmesi: retrospektif bir çalışma

Volume: 15 Number: 2 July 8, 2020

Adli yaş tahmini yapılan olguların değerlendirilmesi: retrospektif bir çalışma

Öz

Amaç: Günümüzde adli yaş tahmini, doğum tarihleri güvenilir bir şekilde belgelenemeyen bireyler için önemini korumaktadır. Adli yaş tahmin nedenleri, ülkelere ve bölgelere göre farklılık gösterebilir. Adli yaş tahmini okula başlama, işe girme, evlenme gibi nedenlerle yaşayan bireylerde istenebilir. Bu çalışmada, adli mercilerce gönderilerek bölgemizde adli yaş tahmini yapılması istenen olguların ait demografik değişkenlerini ve nedenlerini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 01.03.20116 ile 01.03.2019 tarihleri arasında adli makamlar tarafından adli yaş tahmini yapılması istemi ile gönderilen olgular retrospektif olarak incelendi. Bu çalışmada 216 olgunun demografik verileri ile fiziksel gelişim bulguları ve direkt grafileri incelendi. Bulgular: Olguların %63,9’u (n=138) kadın idi. Kimlik kayıtlarına göre ortalama yaş 19,9 olup olguların %77,8’i (n=168) ≤22 yaşında bulundu. Olguların %81’inin (n=175) doğumlarının evde gerçekleştiği öğrenildi. Olguların %7,9’una (n=17) ceza hukuku bakımından yaş tespit edilmesi istenmişti. Olguların %83,2’sinin (n=190) 4≤ kardeşi vardı. %10,2’sinin (n=22) okuryazar olmadığı ve %59,8’inin (n=47) ilk-ortaokul seviyesinde eğitim gördüğü bulundu. Sonuç: Bulgularımıza göre; adli yaş tahmini olgularının önemli bir kısmı, 20 yaşın altındaki düşük eğitimli kalabalık aile çocuklarıdır. Olguların büyük kısmının doğum yerleri kırsal bölgeler olup doğumları sağlık kuruluşu dışındandır.

Anahtar Kelimeler

Adli yaş tahimini,Kimlik yaşı

References

  1. 1. Kasımoğlu Y, Tuna-İnce EB. Diş Hekimliğinde Kemik Yaşı Tayininde Kullanılan Yöntemler. Acta Odontol Turc. 2016;33(1):39-46.
  2. 2. Payne-James J, Jones R, Karch SB, Manlove J. Identification of the living and the dead. Simpson's Forensic Medicine. 13th Edition. London: Hodder & Stoughton Ltd; 2011. 35-41.
  3. 3. Demirkıran DS, Çelikel A, Zeren C, Arslan MM. Yaş Tespitinde Kullanılan Yöntemler. Dicle Tıp Dergisi. 2014;41(1):238-243.
  4. 4. Schmeling A, Dettmeyer R, Rudolf E, Vieth V, Geserick G. Forensic Age Estimation. Dtsch Arztebl Int. 2016 Jan 29;113(4):44-50.
  5. 5. Yarımoğlu BH, Alper B, Meral D, Çekin N. Yaş Tayini Uygulamalarında Epifiz Plağı Kapanma Derecelerinin İncelenmesi. Adli Tıp Bülteni. 2005;10(3):84-89.
  6. 6. Greulich W, Pyle SL. Radiographic Atlas of Skeletal Development of the Hand and Wrist. The American Journal of The Medical Sciences. 1959;238(3):393.
  7. 7. Güler H, Kaya A, Meral O, Erdoğan N, Ertürk S. Investigation of Reasons For Age Assessment Demands Among Cases Who Appear to be in Children Age Bracket According To Their Birth Records: 6.5 Years Of Experience. Medicine Science. 2015;4(4):2797-812.
  8. 8. Atılgan M, Akkoyun M. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalından Yaş Tayini İstenen Olguların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni. 2017;22(1):34-9.
  9. 9. Kaya K, Yıldırım KÇ, Çelik EB, Akgündüz E, Gülmen MK. Evaluation of Age Determination Cases. International Journal of Recent Scientific Research. 2018;9(7A):27774-27776.
  10. 10. Türkoğlu A, Tokdemir M, Sehlikoğlu K, Tunçez FT, Cavlak N, Börk T, "ve ark.". Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına 2010-2015 Yılları Arasında Kemik Yaşı Tayini Nedeniyle Başvuran Olguların Değerlendirilmesi. Turkiye Klinikleri J Foren Med. 2016;13(1):1-7.
AMA
1.Şener MT, Polat Ş. Adli yaş tahmini yapılan olguların değerlendirilmesi: retrospektif bir çalışma. KSU Medical Journal. 2020;15(2):1-6. doi:10.17517/ksutfd.664337