Sağlıklı Genç Erkeklerde Farklı Egzersiz Modalitelerinin El Bilek Eklem Hareket Açıklığı ve El Kavrama Gücüne Etkisi

Giriş: Egzersiz reçetesi genellikle, belirli bir amaç için tasarlanmış, genellikle sağlıklı veya hasta kişi için bir uzman tarafından geliştirilen özel aktiviteler planını ifade eder. Farklı egzersiz modalitelerinin sağlıklı bireyler üzerindeki faydalarına ilişkin önemli veriler mevcuttur. Burada sağlıklı genç erkeklerde farklı egzersiz modalitelerinin el bilek hareket açıklığına (EHA) ve kavrama gücüne etkisini araştırdık. Egzersizlerin birbirleriyle üstünlüklerini karşılaştırdık. Materyal ve Metod: Çalışma prospektif, deneysel olarak planlandı. Veriler anket yolu ile aynı deneyimli hekim tarafından toplandı. Katılımcılar Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran sağlıklı gönüllülerden oluşturuldu. Çalışmamıza 20-30 yaşları arasında sağlıklı 50 erkek dahil edildi. Katılımcılar rastgele 5 farklı egzersiz grubuna ayrılmıştır. Grup 1: izometrik egzersiz (n=10); grup 2: aktif egzersiz (n=10); grup 3: dirençli egzersiz (n=10); grup 4: pasif germe egzersiz (n=10); grup 5: teraband ile egzersiz (n=10). Tüm hastalara 2 dakika ara ile 5 setlik, 10 tekrar şeklinde el bilek ekstensör ve fleksör kas gruplarına farklı egzersiz modaliteleri uygulandı. Bulgular: Çalışmaya 20-29 yaş aralığında ortalama 24.4±2.5 yıl yaşlarında; vücut kitle indeksi (VKİ) ortalaması 24.4±3.3 kg/m2 olan 50 sağlıklı erkek dahil edildi. Her grupta 10’ar kişi olacak şekilde egzersiz grupları belirlendi. Tüm egzersiz gruplarında EHA farkı egzersiz sonrası artarken; el kavrama gücünün değişmeği veya azaldığı görülmektedir. EHA artış değerleri izometrik egzersiz grubunda (median=3.5 derece), takiben teraband egzersiz grubunda (median=4 derece), aktif egzersiz grubu (median=0.5 derece), pasif germe (median=1.5 derece) ve dirençli egzersiz grubunda (median=1.5 derece) idi (p=0.002). El kavrama güçleri farkı karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p=0.735). Tüm grupta el kavrama gücü, el bilek EHA ile yaş, VKİ korele bulunmadı. Sonuç: Tüm egzersiz modaliteleri akut dönemde el bilek EHA artırmakta ve kavrama gücünde ise genel olarak azalmaya sebeb olmaktadır. El bilek EHA farkındaki artış en fazla izometrik egzersiz grubunda iken; en az aktif egzersiz grubunda bulundu. Farklı egzersiz modalitelerinin el kavrama gücüne etkisi açısından beş grubun sonuçları benzerdi.

Object: Exercise prescription commonly refers to the specific plan of activities that are designed for a specified purpose, which is often developed by a specialist for a healthy individual or a patient. Substantial data are available regarding the benefits of different exercise modalities on healthy individuals. Here, we investigated the effect of different exercise modalities on the wrist range of motion (ROM) and grip strength in healthy young men. We compared the different exercise modalities with each other. Material and Methods: The study was planned as an experimental study. It was collected by the same physician by asking questions. Participants consisted of healthy volunteers who applied to the Physical Medicine and Rehabilitation outpatient clinic of Kahramanmaraş Sütçü İmam University. 50 healthy men between the ages of 20-30 years were included in our study. Participants randomly seperated to 5 different exercises groups. Group 1: isometric exercise (n = 10); group 2: active exercise (n = 10); group 3: exercise with resistance (n = 10); group 4: passive stretching exercise (n = 10); group 5: exercise with thera-band (n = 10). Different exercise modalities were applied to the wrist extensor and flexor muscle groups in the form of 5 sets and 10 repetitions at 2 minutes intervals for all participants. Results: The study was carried out between the ages of 20-29 years and with a mean of 24.4 ± 2.5 years; fifty healthy men with a mean body mass index (BMI) of 24.4 ± 3.3 kg / m2 were included. Exercise groups were determined with 10 participants in each group. While the difference in ROM increased after exercise in all exercise groups; it is seen that hand grip strength stayed unchange or decreased. The increase in ROM was in the isometric exercise group (median = 3.5 degree), the teraband exercise group (median = 4 degree), the active exercise group (median = 0.5 degree), the passive stretching (median = 1.5 degree), and the resistant exercise group (median = 1.5 degree) (p = 0.002). There was no significant difference in hand grip strength among the groups (p = 0.735). There was no correlation between hand grip strength, wrist ROM and age, BMI in the whole group. Conclusion: All exercise modalities caused an increase in wrist ROM and a general decrease in grip strength in acute period. The increase in wrist ROM difference was highest during isometric exercise; found the lowest in active exercise group. The comparison of the effect of different exercise modalities to hand grip strength was similar among the groups.