-

Abstract

Objectives: The aim of this study was to determine the bacteria and their antibiotic resistance ratios isolated from the urine cultures of patients admitted to our hospital’s urology outpatient clinics in order to outline the empirical treatment. Methods: Positive cultures of urine samples were evaluated retrospectively. Cultures of ≥ 105 cfu/ml growth were evaluated. Antibiotic resistance tests were performed according to the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) suggestions with Kirby-Bauer disc diffusion method using MuellerHinton agar. Results: In this study, E. coli (69%) was the most common isolate; followed by Klebsiella spp. (9%), S. aureus (9%), Enterococcus spp. (7%), Enterobacter spp. (3%), Proteus spp. (2%) and P. aeruginosa (1%). In E.coli strains, resistance to amoxicillin clavulanic acid (AMC), ciprofloxacin (CIP), and trimethoprim sulfamethoxazole (SXT) were 49%, 45%, 44%; respectively. In S. aureus strains, resistance to oxacillin was 58%. Conclusion: As a result, it is put forward that the treatment of urinary tract infections should be arranged according to the urine culture results because of the high resistance ratios of the frequently used empiric antibiotics

Keywords

• Urinary Anti-infective Agents, Resistance, Bacteria

Düzce Atatürk Devlet Hastanesi Üroloji Polikliniği'ne Başvuran Hastaların İdrar Kültürlerinden İzole Edilen Bakteriler Ve Antibiyotik Dirençleri

Abstract

Amaç: Bu çalışmada hastanemiz üroloji polikliniğine başvuran hastaların idrar kültürlerinden izole edilen bakteriler ve bu bakterilerin antibiyotiklere direnç oranları belirlenerek, ampirik tedavinin doğru yönlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Laboratuvarımıza steril olarak gönderilen idrar örneklerinden üreme tespit edilenler retrospektif olarak değerlendirilmiştir. ≥10 cfu/ml üreme gösteren kültürler değerlendirmeye alınmıştır.Antibiyotik duyarlılık testleri, Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) önerileri doğrultusunda, Mueller-Hinton agarda Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi ile araştırılmıştır.Bulgular: Çalışmamızda, E.coli en sık saptanan etken olup (%69), bunu sırasıyla Klebsiella spp.(%9), S. aureus (%9), Enterococcus spp. (%7), Enterobacter spp. (%3), Proteus spp. (%2) ve P. aeruginosa (%1) izlemiştir. E. coli suşlarında amoksisilin-klavulanik asit (AMC)’e %49, siprofloksasin (CIP)’e %45, trimetoprim-sulfometoksazol (SXT)’e ise %44 oranında direnç tespit edilmiştir. Çalışmamızda izole edilen Gram pozitif bakterilerden S. aureus suşlarında oksasiline %58 oranında direnç olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Toplum kaynaklı idrar yolu infeksiyonlarında ampirik tedavide sık kullanılan; amoksisilin-klavulanik asit, siprofloksasin ve trimetoprimsulfametoksazol’e karşı direnç oranlarının yüksek olması nedeni ile idrar yolu infeksiyonu düşünülen hastalara, idrar kültürü ve antibiyotik duyarlılık testi yapılarak, tedavinin düzenlenmesinin gerekliliği bir kez daha ortaya konulmuştur

Keywords

• -

References

1. Kadanalı A. Üriner sistem infeksiyonları. The Eurasian Journal of Medicine 2006;38 (3):119-23.
2. Köksal İ, Çakar N, Arman D. Yoğun bakım infeksiyonları. 1. Baskı. Ankara: Bilimsel Tıp 2005: 733-42.
3. Sobel JD. Jaye D. Urinary tract infections. In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R, ed. Principles and Practice of Infectious Diseases. 6th ed. New York: Churcill Livingstone; 2005: 875-905.
4. Hryniewicza K, Szczypab K, Sulikowskab A et al. Antibiotic susceptibility of bacterial strains isolated from urinary tract infections in Poland. J Antimicrob Chemother 2001; 47(6): 773-80.
5. Bilgehan H. Klinik Mikrobiyolojik Tanı. 2. Baskı. İzmir: Barış Yayınları Fakülteler Kitapevi, 2002: 350-8.
6. Gilbert DN, Moellering RC Jr, Sande MA. The Sanford Guide to Antimicrobial Therapy 33. Edition. Hyde Park: Antimicrobial Chemotherapy Inc., 2003.
7. Ceran N, Gülsün S, Oğuzoğlu N et al. Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlarında konağa ait risk faktörleri. İnfeksiyon Derg 2003;17 (1):15-21.
8. Çaylan R, Köksal İ. Nozokomiyal üriner sistem enfeksiyonlarında tanı. Hastane İnfeksiyon Dergisi 1999;3(2):79-81.

9. Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) (Çeviri editörü: Gür D). Antimikrobik Duyarlılık Testleri İçin Uygulama Standartları, Onsekizinci Bilgi Eki. M100-S18. Ankara: Bilimsel Tıp Yayınevi, 2008.
10. İliçin G, Biberoğlu K, Süleymanlar G. İç Hastalıkları, 2.baskı, Ankara: Güneş Kitabevi; 2005: 3015-20.
11. Stratchounskim LS, Rafalski VV. Antimicrobial susceptibility of pathogens isolated from adult patients with uncomplicated community-acquired urinary tract infections in the Russian Federation: two multicentre studies, UTIAP-1 and UTIAP-2. Int J Antimicrob Agents 2006; 28 ( Suppl 1): 4–9.
12. Bayraktar B, Özcan N, Borahan S et al. Yatan ve ayaktan hastalardan izole edilen üriner sistem infeksiyonu etkeni Gram negatif çomaklarda antibiyotiklere direnç. ANKEM Derg 2004; 18(3):137-40.
13. Pullukçu H, Işıkgöz TM, Aydemir Ş et al. İdrar kültürlerinden soyutlanan bakteriler ve çeşitli antibiyotiklere in- vitro duyarlılıklarının değerlendirilmesi. ANKEM Derg 2006; 20 (1): 26-30.
14. Temiz H, Akkoç H, Gül K. Laboratuarımızda idrar kültürlerinden izole edilen Gram negatif bakterilerde antibiyotiklere direnç. Dicle Tıp Dergisi 2008; 35 (4): 234-9.
15. Yıldırım M, Şahin İ, Öksüz Ş et al. Üropatojen Escherichia coli suşlarında bazı oral antibiyotiklere direnç ve dirençle ilişkili risk faktörleri. ANKEM Derg 2009;23(1):1-7.
16. Gülay Z. Antibiyotik duyarlılık testlerinin yorumu. Türk Toraks Dergisi. 2002;3 (1):75-88.
17. Erdem H, Avcı A, Pahsa A. Toplum kaynaklı üropatojenik Escherichia coli suşlarında antibakteriyel direnç. ANKEM Derg 2004;18 (1): 40-4.
18. Gazi H, Sürücüoğlu S, Kurutepe S. İdrar kültürlerinden izole edilen gram negatif bakterilerde antibiyotiklere direnç. ANKEM Derg 2007;21(1):19-22.
19. Dönmez O. Çocuklarda idrar yolu infeksiyonları. Güncel Pediatri 2003;9(1):50-8.