-

Abstract

Objective: A situation assessment has been aimed in our study for the effects of family medicine practice on attitude of diabetic patients towards diabetes and their follow-ups. Methods: Our study was planned as descriptive type and between October 2011 and February 2012; participants who had been diagnosed as diabetic were included into study on volunteer base. Questionnaire form determining demographical and clinical features and attitudes of individuals towards diabetes was collected by face to face interview method. Results: Of 337 people attending the study, 51.7% was male and 48.3% was female. 79% of the participants has at least one other type of reported disease. 72.7% of the participants reported that they hadn’t been treated by a dietitian and 53.1% declared that they hadn’t performed their blood glucose controls. Attention for meal amount of the participants who had been diagnosed in 60 months or earlier (p<0.0001) and having diabetes in family (p=0.017) was found to be statistically significant. Conclusion: It is observed in our study that life style changes such as seeing the dietitian, paying attention to meal amounts and increase in the frequency of physical exercise of the participants improved after the start of family medicine practice

Keywords

• -

Aile Hekimliği Uygulamasının Diyabetli Hastaların Takibine Etkileri

Abstract

Amaç: Çalışmamızda aile hekimliği uygulamasının, diyabet hastalarının diyabete ilişkin tutumları ve takipleri üzerindeki etkilerine yönelik bir durum değerlendirilmesi yapılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmamız tanımlayıcı ve kesitsel tipte planlanmış olup, Ekim 2011-Şubat 2012 tarihleri arasında önceden diyabet hastalığı tanısı almış katılımcılar gönüllülük esasına göre çalışmaya alınmıştır. Bireylerin demografik ve klinik özelliklerini, diyabete ilişkin tutumlarını belirlemeye yönelik anket formu kullanılarak veriler yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 337 kişinin %51.7’si erkek, %48.3’ü kadın idi. Katılımcıların %79’unun raporlandırılmış diyabetten başka en az bir hastalığı bulunmaktaydı. Katılımcıların %72.7’si daha önce diyetisyen tarafından yaptırmadıklarını ifade etti. Katılımcılar içinde 60 ay ve daha kısa %53.1’i

Keywords

• Aile hekimliği, Diyabetes Mellitus, Hasta Eğitimi

References

1. Eren İ, Erdi Ö, Çivi İ. Tip II diabetes mellitus hastalarında yaşam kalitesi ve komplikasyonların yaşam kalitesine etkisi. Klinik Psikiyatri 2004;7:85-94.
2. Watanabe M, Yamaoka K, Yokotsuka M, et al. Randomized controlled trial of a new dietary education program to prevent type 2 diabetes in a high–risk group of Japanese male workers. Diabetes Care 2003;26(12): 3209-14.
3. Satman İ, Yılmaz T, Şengül A, et al. Population–based study of diabetes and risk characteristics in Turkey: results of the Turkish diabetes epidemiology study (TURDEP). Diabetes Care 2002;25(9): 1551- 6.
4. Özer C, Şahin EM, Dağdeviren N, et al. Birinci basamakta hasta eğitimi. STED 2002;11(1):11-4.
5. Gergely M. Effective diabetes education. IDF Bulletin. 1992; (37): 9-10.
6. Bahar A, Sertbaş G. Diyabetes mellituslu hastalarda yaşam kalitesi ve yetiyitimi. Sağlık ve Toplum. 2006;16(4):29-39.
7. T.C. Sağlık Bakanlığı. Türkiye’de diyabet profili. Diyabet bakım, izlem ve tedavisinde mevcut durum değerlendirilmesi. Çalıştay raporu 2009. http://www.diyabet2020.org/calistay2009.pdf (Erişim tarihi: 23.02.2012).
8. Schneider KM, O’Donnell BE, Dean D. Prevalence of multiple chronic conditions in the United States’ Medicare population. Health Qual Life Outcomes 2009;8(7):82.

9. Stange KC. Is ‘clinical inertia’ blaming without understanding? Are competing demands excuses?. Ann Fam Med. 2007;5(4):371-4.
10. Vogeli C, Shields AE, Lee TA, et al. Multiple chronic conditions: prevalence, health consequences, and implications for quality, care management, and costs. J Gen Intern Med 2007;22(Suppl 3):391-5.
11. Baron RJ. What’s keeping us so busy in primary care? A snapshot from one practice. N Engl J Med. 2010;362(17):1632-6.
12. Çıtıl R, Öztürk Y, Günay O. Kayseri il merkezinde bir sağlık ocağına başvuran diyabetik hastalarda metabolik kontrol durumu ve eşlik eden faktörler. Erciyes Medical Journal 2010;32(2):111-22.
13. Kartal A, Çağırgan G, Tığlı H, et al. Tip 2 diyabetli hastaların bakım ve tedaviye yönelik tutumları ve tutumu etkileyen faktörler. TAF Prev Med Bull 2008; 7(3):223-30.
14. The Diabetes Control and Complication Trial Research Group: The effect of intensive treatment of diabetes on the development of long term complications in insulin dependent diabetes mellitus. N Engl J Med 1993;329(14):977-86.
15. Ersoy C, Tuncel E, Özdemir B, et al. İnsülin kullanan Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda diyabet eğitimi ve metabolik kontrol. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2006;32 (2): 43-7.
16. Hacıhasanoglu R. Hipertansiyonda tedaviye uyumu etkileyen faktörler. TAF Prev Med Bull 2009;8(2): 167-72
17. Murata GH, Shah JH, Hoffman RM, et al. Intensified blood glucose monitoring improves glycemic control instable, insulin treated veterans with type 2 diabetes. The Diabetes Outcomes in Veterans Study. Diabetes Care 2003; 26(6): 1759-63.
18. Demirel M, Şatır E, Uçak S, et al. İnsülin tedavisi başlanan diabet hastalarında kilo değişimi ve bunu etkileyen parametrelerin irdelenmesi. Şişli Etfal Hastanesi Tıp Bülteni 2009;43(1): 14-9.
19. Baan CA, Stolk RP, Grobbee DE, et al. Physical activity in elderly subjects with impaired glucose tolerance and newly diagnosed diabetes mellitus. Am J Epidemiol.1999; 149(3): 219-27.