Objective: We searched 65 years of age and older
patients presenting to the emergency department with falls, we aim to find causes
and risk factors for falls.
Methods: Our study is cross-sectional and
descriptive with comparisons within groups. Barthel Index for Activities of
Daily Living and a questionnaire which has 35 question were applied to 250
patients.
Results: The
mean age of the patients in our study was 79.0 ± 8.5 and 60.8% were
female. The
most frequent falls were at autumn (36.4%), sunny (48%) and between 06:00-12:
00 hours (42.4%). The most frequent falls were in the house, and the main cause
of falls was stuck somewhere. 49.6% of the patients had history of
fall.The mean Barthel score of the patients was 82.6 ± 24.2; the highest
dependence was found to be bathing and stair climbing. Patients mostly
diagnosed as fracture (55.2%), second diagnosis was soft tissue injury(45.6%).
Femur fracture was detected in 21.6% of the cases. 31.2% of the patients were
hospitalized. Geriatric patients older
than 75 years old had significantly higher frequency of fall before(p<0,001),
assisted device use(p<0,001), comorbid disease (p=0,02), fracture(p=0,024)
and hospitalization (p=0,022). Female patients rate of fall in home was
higher (p=0,01).
Conclusion: We found
that older age and female gender are predisposing factors of falls. Many other factors
in the geriatric patient population play a role in the direct or indirect fall
etiology. Many of these factors can be corrected with simple measures to be
taken and could be avoided.
Amaç: Çalışmamızda acil servise düşme nedeniyle başvuran 65 yaş ve üzeri
hastaların düşme nedenlerinin ve risk faktörlerinin değerlendirilmesinin
yapılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel tanımlayıcı tipte bir
araştırmadır. 250 hastaya ilgili 35 soruluk anket formu uygulandı. Bağımlılık
düzeyinin saptanmasında Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi kullanıldı.
Bulgular:Hastaların yaş ortalaması 79,0 ± 8,5 olup, %60,8’i kadındı. En sık
başvuruların sonbahar mevsiminde (%36,4), güneşli bir günde (%48) ve
06:00-12:00 saatleri (%42,4) arasında olduğu saptandı. En sık düşme ev içinde
olup, temel nedeni “bir yerlere takılma” olarak tespit edildi. En sık risk
faktörü dolap ve raf yüksekliğinin (%25,2) fazla olmasıydı. Hastaların
%49,6’sında eski düşme öyküsü mevcuttu. Hastaların Barthel puan ortalaması 82,6
± 24,2 olup en yüksek bağımlılığın banyo yapımı ve merdiven çıkmada olduğu
saptandı. En sık tanı fraktür (%55,2) ve yumuşak doku travmasıydı (%45,6). Tüm
olguların %21,6’sında femur fraktürü saptanırken %31,2’sinin yatışının
yapıldığı belirlendi.
75 yaş üstü hastaların eski düşme sayıları
(p<0,001), yardımcı cihaz kullanımları (p<0,001), komorbid hastalıkları
(p=0,020), fraktürleri (p=0,024) ve yatışları (p=0,022) daha yüksek olarak
saptandı. Kadın hastaların ev içi düşme oranı (p=0,010) fazlaydı. Kırsalda
yaşayan (p=0,043) ve sonbaharda (p=0,030) düşenlerin fraktür sıklığı daha
yüksekti. Bağımlılık oranı yüksek olanların ev içi düşme sıklığı (p<0,001),
eski düşme durumları (p<0,001) ve yatış oranları (p=0,006) daha yüksekti.
Eğitim seviyesi daha düşük olan hastaların fraktür (p=0,006) ve yatış
sıklıklarının daha yüksek olduğu saptandı (p=0,044).
Sonuç: Çalışmamızda
ileri yaş ve kadın cinsiyetin düşmeler için önemli birer predispozan faktör olduğu
saptandı. Düşme nedenlerine
bakıldığında da basit önlemlerle risk yönetimi yapılarak düşmenin ve ilgili
komplikasyonlarının önüne geçilebileceği anlaşıldı.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Health Care Administration |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Acceptance Date | June 18, 2019 |
| Publication Date | June 28, 2019 |
| Published in Issue | Year 2019 Volume: 11 Issue: 2 |


