Objective: This study aimed to determine the reflection of the Mine Workers Compulsory Personal Accident Insurance (MWCPAI) on forensic medicine practices and to identify its possible deficiencies compared to the Regulation of Permanent Disabilities (RPD).
Materials and Methods: The subject of the study was the cases for the recourse claim from the insurance company for the compensation paid by the workplace to the miners injured due to occupational accidents. The study encompassed cases submitted by judicial authorities requesting the determination of coverage percentage (CP) according to the MWCPAI.
Results: All cases (n = 18) were male, with a mean age of 36.05 ± 5.4 years. The two most common events were object fall or impact (n = 6, 33.3%) and crushing (n = 5, 27.8%), respectively. The most prevalent injury was lower extremity injury. Although 44.4% of the cases recovered without sequelae, half of these cases were deemed disabled according to RPD. When the cases were assessed based on the handicap coverage list (HCL) of the MWCPAI, it was found that eight cases (44.4%) who recovered without sequelae did not qualify for coverage. As 50% of the cases did not precisely match any categories in the HCL, they were chosen using a comparative method, and CPs were determined by discretion, considering the extent of functional limitation. Conclusion: In response to the occupational accidents prevalent in the mining sector, it is imperative to develop MWCPAI. MWCPAI would not only furnish insurance coverage for miners but also play a pivotal role in fostering safe working environments within the mining sector. MWCPAI is attributable to its mandate for insurance companies to assess the risks inherent in mining operations.
This study adhered to the ethical guidelines outlined in the Declaration of Helsinki and obtained approval by the Ethics Committee of Zonguldak Bulent Ecevit University (Decision number: 2024/01).
Amaç: Çalışmada Maden Çalışanları Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası’nın (MÇZFKS) adli tıp uygulamalarına yansıması ve maluliyet yönetmeliğine göre olası eksikliklerinin saptanması amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: İş kazasına bağlı yaralanma sonucu madencilere ödenen tazminatın, işyerince kazanın yaşandığı dönemi içerisine alan MÇZFKS’yi yapan şirketten rücuen istenmesine yönelik açılan dava dosyalarından MÇZFKS’ye göre teminat yüzdesi belirlenmesi istemiyle gönderilmiş olgular çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: Olguların tamamı (n: 18) erkek olup, yaş ortalaması 36,05±5,4 idi. En sık iki olay sırasıyla cisim düşmesi veya çarpması (n: 6, %33,3) ve ezilmeydi (n: 5, %27,8). En sık alt ekstremite yaralanması olduğu belirlendi. Olguların %44,4’ünün yaralanmasının sekelsiz iyileşmesine rağmen bu olguların yarısının maluliyet yönetmeliğine göre karşılığı bulunduğundan maluliyet oranı hesaplanmıştı. Olgular MÇZFKS sakatlık teminat listesine göre değerlendirildiğinde sekelsiz iyileşen 8 olgunun (%44,4) teminat yüzdesinin olmadığı saptandı. Olguların %50,0’sinin ise sakatlık teminatı listesinde tam karşılığı bulunmadığından kıyas yöntemi ile seçilerek fonksiyonel kısıtlılığı ölçüsünde takdir uygulanıp teminat yüzdesi belirlendi.
Sonuç: Madencilik sektöründe meydana gelen iş kazalarının göz önüne alınarak madencilerin hukuki kazanımları açısından MÇZFKS geliştirilmelidir. MÇZFKS, madencilere sigorta güvencesinin sağlamasının yanında maden ocaklarının sigorta şirketlerince yaptırılacak risk incelemesini de içerdiğinden madencilik sektöründe güvenli çalışma ortamlarının sağlanmasına da katkı sağlayacaktır.
Primary Language | English |
---|---|
Subjects | Health Services and Systems (Other) |
Journal Section | Articles |
Authors | |
Publication Date | March 27, 2025 |
Submission Date | May 22, 2024 |
Acceptance Date | February 14, 2025 |
Published in Issue | Year 2025 Volume: 17 Issue: 1 |