ARAPÇA-TÜRKÇE EŞ ZAMANLI ÇEVİRİ DERSLERİNDE KARŞILAŞILAN SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Simültane çeviri veya konferans çevirmenliği olarak da bilinen eş zamanlı çeviri genel olarak kongre, sempozyum, eğitim, seminer, panel, konferans gibi çok dilli bilimsel ve akademik toplantıların yanı sıra, çeşitli basın toplantılarında ve canlı yayın programlarında kullanılan bir çeviri türüdür. Türkiye’de ilk olarak 1962 yılında “Nüfus Plânlaması” konulu uluslararası bir konferansta yapılan eş zamanlı çeviri küreselleşmenin getirdiği değişikliklerle birlikte zamanla ülkemizde önem kazanmaya başlamıştır. Bu bağlamda oluşan ihtiyaca binaen ülkemizde Arapçadan Türkçeye ve Türkçeden Arapçaya genel anlamıyla yazılı ve sözlü çevirinin, özel anlamıyla da eş zamanlı çevirinin önemi gitgide artmıştır. İleri düzeyde dil kullanım becerisi ve bilgi birikimi gerektiren eş zamanlı çeviri Arapça Mütercim ve Tercümanlık Bölümü öğrencileri açısından büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada Kırıkkale Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Arapça Mütercim ve Tercümanlık Bölümü öğrencilerinin üçüncü ve dördüncü sınıflarda aldıkları eş zamanlı çeviri derslerinde karşılaştıkları sorunlara yer verilmiş ve bu sorunların temel sebepleri üzerinde durularak çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın amacı adı geçen derslerde yaşanan sorunları ortaya çıkarmak ve bu sorunlara çözüm yolları bularak öğrencilerin eş zamanlı çeviri becerilerinin geliştirilmesine katkı sağlamaktır. İçerisinde çeviri kabinlerinin de bulunduğu genel amaçlı olarak kullanılan bir toplantı salonunda uygulamalı olarak gerçekleştirilen derslerde yaşanan zorluklar değerlendirilerek ve öğrencilerle yapılan görüşmeler analiz edilerek veriler ortaya konmuştur. Veriler gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme formları ile elde edilmiştir. Yazılı olarak yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. Eş zamanlı çeviri dersleri için tahsis edilmiş modern çeviri kabinlerinin bulunduğu bir dil laboratuvarının olmayışı, genel olarak derslerde dinleme-anlama becerisine yönelik yeterince uygulama yapılmaması, öğrencilerin eş zamanlı çeviri yapabilecek düzeyde temel yeterliliğe sahip olmamaları ve motivasyon eksiklikleri, Arapça ile Türkçe arasındaki cümle dizilişlerinin farklı olması gibi bazı dilsel farklılıkların bu derslerde karşılaşılan sorunlar arasında yer aldığı sonucuna ulaşılmış ve bu sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur.

Simultaneous interpretation, also known as simultaneous interpreting or conference interpreting, is a type of interpreting used in various press conferences and live broadcast programs, as well as in multilingual scientific and academic meetings such as congresses, symposiums, trainings, seminars, panels, conferences in general. Simultaneous interpreting, which was first made in an international conference on "Population Planning" in 1962 in Turkey, started to gain importance in our country over time with the changes brought about by globalization. In this context, the importance of written and verbal translation from Arabic to Turkish and from Turkish to Arabic, in general, and simultaneous interpreting, in particular, has increasingly been recognized in our country due to the growing need. Simultaneous interpreting requiring advanced language skills and knowledge and is the Department of Arabic Translation and Interpretation of great importance for its students. In this study, the problems encountered by the students of Kırıkkale University Faculty of Arts and Sciences - Department of Arabic Translation and Interpretation in the simultaneous interpreting courses taken in the third and fourth grades are included, and solutions were tried to be presented by emphasizing the main causes of these problems. Purpose of the study is to reveal the problems experienced in the aforementioned courses and to contribute to the development of simultaneous interpreting skills of students by finding solutions to these problems. The difficulties experienced in practical classes conducted in a general-purpose meeting room, which includes interpreting booths, were evaluated by analyzing interviews with students, and data was extracted accordingly. The data were obtained through observation and semi-structured interview forms. The data obtained from written interviews were analyzed using descriptive analysis method. In the present study, it has been concluded that some of the problems encountered in simultaneous interpreting courses include the absence of a language laboratory equipped with modern translation booths dedicated to simultaneous interpreting lessons, insufficient practice in listening and comprehension skills in general, students not possessing the basic proficiency required for simultaneous interpreting, and motivational issues. Additionally, linguistic differences such as differences in sentence structures between Arabic and Turkish have also been identified as challenges in these courses. Solutions and recommendations have been proposed for these problems.