Sendika Yetki Tespitine İtiraz Davalarının Sendikanın Yetki Almasına Etkileri

Bu çalışmanın amacı, yetkili olduğunu iddia eden işçi sendikasının toplu iş sözleşmesi yapabilmesi için yetkili olduğuna dair yapılan tespite ilişkin itirazların sendikanın yetkisini durdurmasının yetki sürecine olan etkisini değerlendirmektir. Yetki tespiti davalarının Türk hukuk sistemi içerisindeki yeri ve uygulama sorunları uzun yıllardır tartışılmaktadır. Konu ile ilgili eleştiriler genel olarak işçi sendikaları tarafından yapılmaktadır. Öğretide de bu durum farklı görüşlerle birlikte tartışılmaktadır. Yetki itirazı davalarının özellikle uzun yargılama süreleri de göz önüne alındığında bir hakkın kullanılmasının önüne engel teşkil eder boyuta gelmiş olduğu ifade edilmektedir. Anayasa Mahkemesinin de durumu yapısal sorun olarak ifade ediyor olması bu çalışmanın önemini göstermektedir. Bundan yola çıkarak; Türkiye’de, toplu iş sözleşmesi hakkının kullanımına yönelik iyileştirmelerin yapılması gerektiği, bu iyileştirmelerden birinin de yetki itirazı davaları ile sendikanın yetkisinin durması ve devamında doğan sorunlara ilişkin olması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

The aim of this study is to assess the impact on the authorisation process of objections to the determination of authorisation—made to enable a trade union claiming to be authorised to conclude a collective agreement—which result in the suspension of the union’s authorisation. The place of authorisation determination cases within the Turkish legal system and the practical issues surrounding them have been the subject of debate for many years. Criticism on this subject is generally levelled by trade unions. This issue is also debated in legal scholarship, with differing viewpoints. It is argued that, particularly given the lengthy duration of proceedings, challenges to the determination of representation have reached a point where they constitute an obstacle to the exercise of a right. The fact that the Constitutional Court of the Republic of Türkiye also characterises the situation as a structural problem underscores the importance of this study. On this basis, it has been concluded that improvements are required in Türkiye regarding the exercise of the right to collective bargaining, and that one such improvement should address the issues arising from the suspension of a trade union’s authority following a challenge to its authority and the subsequent problems that ensue.