Practice and Knowledge Level of Health Professionals on Prevention of Tetanus

Abstract

Objective: In this study, it was aimed to evaluate the level of knowledge of health care professionals, who will assess tetanus immunization status of patients and implement the vaccine program, and non-health care professionals about tetanus. Methods: This study is a descriptive survey. Interviews were conducted face to face with Antalya Education and Research Hospital staff. Personnel participating in the study were divided into three groups including physicians, nurses and non-health care professionals. The questionnaire contained three sections and 13 questions. Results: Ninety three percentof physicians, 91% of nurses and 76% non-health care professionals knew that tetanus could be a deadly disease (p=0.002). Need for the booster dose after completion of primary vaccination program was known highly in all groups. But 45.7% (137/300) of all participants were vaccinated within the last 10 years. Of these individuals, 32.1% (44) were immunized due to pregnancy and 45.2% (62) due to injury; only 21.6% (31) followed a vaccination program. 73% of physicians, 64% of nurses and 44% of non-health care professionals knew the indication of tetanus immunoglobulin application. Statistically significant difference was observed between the groups (p=0.001). 61% of physicians, 80% of nurses and 64% of non-health care professionals think that a single dose prophylaxis should be applied regardless of previous vaccination with an open dirty wound. Conclusion: In this study, it was found that the general level of knowledge of health care professionals, who will apply immunization, about tetanus is adequate, but they do not have sufficient knowledge about vaccination program and the correct application of tetanus prophylaxis in acute injuries. At the same time, lack of transformation of knowledge into attitude was detected among health care professionals.

Keywords

• Tetanus
• tetanus vaccination program
• questionnaire
• knowledge level

Tetanozun Önlenmesinde Sağlık Çalışanlarının Uygulama ve Bilgi Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma

Abstract

Amaç: Bu çalışmada hastaların tetanoz immünizasyon durumunu değerlendirerek aşı programını uygulayacak olan sağlık çalışanları ile sağlık dışı personelin tetanoz konusundaki bilgi düzeyini değerlendirmek amaçlandı. Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı tipte bir anket çalışmasıdır. Antalya Eğitim Araştırma Hastanesinde çalışan personel ile yüz yüze görüşülerek uygulanmıştır. Çalışmaya katılan personel, hekimler, hemşireler ve sağlık dışı profesyonellerden oluşan üç gruba ayrıldı. Anket üç bölüm ve 13 soru içermektedir. Bulgular: Tetanoz’un ölümcül bir hastalık olabileceğini doktorların %93’ü, hemşirelerin %91’i ve sağlık dışı profesyonellerin% 76'sı biliyordu (p=0,002). Primer aşılama programının tamamlanmasından sonra rapel dozuna duyulan ihtiyaç tüm gruplarda yüksek düzeyde bilinmektedir. Ancak tüm katılımcıların sadece % 45,7'si (137/300) son 10 yıl içinde aşılanmıştı. Bu bireylerin% 32,1'i (44) hamilelik nedeniyle % 45,2'si (62) yaralanma nedeniyle aşılanmıştır; sadece% 21,6'sı (31) bir aşılama programını izlemiştir. Hekimlerin% 73'ü, hemşirelerin% 64'ü ve sağlık dışı profesyonellerin% 44'ü tetanoz immünoglobulin uygulamasının endikasyonunu biliyordu. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlendi (p=0,001). Doktorların% 61'i, hemşirelerin% 80'i ve sağlık dışı profesyonellerin% 64'ü, açık kirli bir yarada, önceki yapılan aşılamadan bağımsız olarak tek doz profilaksinin uygulanması gerektiğini düşünmekteydi. Sonuç: Bu çalışmada immünizasyonu uygulayacak olan sağlık çalışanlarının tetanoz konusunda genel bilgi düzeyinin yeterli olduğu, fakat tetanoz aşılama programı ve akut yaralanmadan sonra tetanoz profilaksisini doğru uygulama konusunda yeterli bilgiye sahip olmadığı görüldü. Aynı zamanda sağlık çalışanlarında bilginin pratiğe dönüştürülmesinde eksiklik olduğu saptandı.

Keywords

• Tetanoz
• tetanoz aşılama programı
• anket
• bilgi düzeyi

References

1. Amdu A, Alamneh A, Tadege Aet al. Clinical profile of tetanus patients attended at Felege Hiwot Referral Hospital, Northwest Ethiopia: a retrospective cross sectional study. Springerplus. 2016;5(1):892. doi:10.1186/s40064-016-2803-3.
2. Öner S, Buğdaycı R, Kurt AÖ, Öztürk C, Şaşmaz T. Tetanus Seroprevalence Among Women 15-49 Years Old, in Mersin, Turkey. Turkiye Klinikleri J Med Sci. 2008;28(6):839-846.
3. Hassel B. Tetanus: Pathophysiology, Treatment, and the Possibility of Using Botulinum Toxin Against Tetanus-Induced Rigidity and Spasms. Toxins. 2013;5(1):73-83. doi: 10.3390/toxins5010073
4. Ceylan A, Çöplü N, Saka Get al. Tetanus Seroprevalence Among Pregnant Women in Ben-u Sen Health Center in Diyarbakir. TAF Prev Med Bull. 2011;10(4):481-486.
5. Dundar V, Yumuk Z, Dunder D, Erdogan S, Gacar G. Prevelans of Tetanus Immunity in the Kocaeli Region, Turkey. Jpn J Infect Dis. 2005;58(5):279-282.
6. Şimşek G, Armağan E, Köksal Ö, Heper Y, Pozam SE, Durak VA. Analysis of Appropriate Tetanus Prophylaxis in an Emergency Department. Turkish Journal of Trauma & Emergency Surgery. 2013;19(4):320-326.doi: 10.5505/tjtes.2013.05014
7. Anuradha S. Tetanus in Adults - A Continuing Problem: An Analysis of 217 Patients Over 3 Years from Delhi, India, with Special Emphasis on Predictors of Mortality. Med J Malaysia. 2006;61(1):7-14.
8. Saltoglu N, Tasova Y, Midikli D, Burgut, IH. Prognostic Factors Affecting Deaths From Adult Tetanus. Clin Microbiol Infect. 2004;10(3):229-233. doi: 10.1111/j.1198-743X.2004.00767.x

9. Kuzucuoglu T, Ital I, Alatlı I. Follow-up and Treatment of a Severe Tetanus Case in the Intensive Care Unit. J Kartal TR. 2011;22(1):45-48.
10. Kömür S. Tetanus: Evalution of Six Patients. Mediterr J Infect Microb Antimicrob. 2013;2:7-10.
11. Sahan S, Demirbilek Y, Sonmez C, Temel F, A Sencan. Epidemiological Study of Tetanus Seropositivity Levels in Different Age Groups in Ankara Province, Turkey, 2017. Jpn J Infect Dis. 2019;72(1):14-18. doi: 10.7883/yoken.JJID.2018.222
12. del Corro MR, Vargas-Román MI, García RI, Prieto RG, de Miguel ÁG. Tetanus vaccination in adult population. Human Vaccines. 2009;5(2):98-104. doi: 10.4161/hv.5.2.6588
13. Kurtoglu D, Gozalan A, Coplu Net al. Community Based Seroepidemiology of Tetanus in Three Selected Provinces in Turkey. Jpn J İnfect Dis. 2004;57(1):10-16.
14. Coplu N, Esen B, Gozalan Aet al. Tetanus antibody assay combining in house elisa and particle agglutination test and its rosesurvey application in a province in Turkey. Jpn J Infect Dis. 2004;57(3): 97-102.
15. Böhmer MM, Walter D, Krause G, Müters S, Gösswald A, Wichmann O. Determinants of Tetanus and Seasonal Influenza Vaccine Uptake in Adults Living in Germany. Hum Vaccin. 2011;7(12):1317-1325. doi: 10.4161/hv.7.12.18130
16. Alkan İ, Öztürk CE, Çalışkan E, Akar ND. Investigation of Tetanus Antibody Levels in Adults. Duzce Medical Journal. 2019;21(2):98-102.
17. Rapisarda V, Bracci M, Nunnari G, Ferrante M, Ledda C. Tetanus immunity in construction workers in Italy. Occup Med. 2014;64(3):217-219. doi: 10.1093/occmed/kqu019
18. Kumar R, Taneja DK, Dabas P, Ingle GK, Saha R. Knowledge About Tetanus Immunization Among Doctors in Delhi. Indian J Med Sci. 2005;59(1):3-8.
19. Kumar R, Taneja DK, Dabas P, Ingle GK. Practice and Knowledge Regarding Prevention of Tetanus Among Nursing Personnel in Delhi. Indian J Public Health.2007;51(1):73-74.
20. Dabas P, Agarwal CM, Kumar R, et al. Knowledge of General Public and Health Professionals about Tetanus Immunization. Indian J Pediatr.2005;72(12):1035-1037.
21. Kumar R, Taneja DK, Dabas P et al. Practice and Knowledge Regarding Prevention of Tetanus Among Doctors in Delhi. Asia Pac J Public Health.2006;18(3):30-32.
22. Yoon YH, Moon SW, Choi SH et al. Clinician Awareness of Tetanus-diphtheria Vaccination in Trauma Patients: A Questionnaire Study. Scand J Trauma Resusc Emerg Med. 2012;20(1):35-38.
23. Basher MS. Knowledge and Practice About TT Vaccination Among Undergraduate Female Medical Students. Mymensing Med J. 2010;19(4):520-523.
24. Balemans R, Devroey D, Van De Vijver E et al. Knowledge and Attitudes About Vaccinations Among Adolescents. J Prev Med Hyg. 2011;52(2):64-72.