İLK VE ACİL YARDIM PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNDE FİZİKSEL AKTİVİTE, UYGUNLUK VE PSİKOLOJİK DURUM İLİŞKİSİ

Abstract

Amaç: Bu çalışma, ilk ve acil yardım programı öğrencilerinin fiziksel uygunluk, fiziksel aktivite ile depresyon, anksiyete ve stres düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 60’ı kadın, 11’i erkek, toplam 71 öğrenci dâhil edilmiştir. Katılımcıların fiziksel uygunlukları bel kalça oranı, 6 dakika yürüme testi, durarak uzun atlama testi, sit-ups ve gövde lateral fleksiyon testi ile değerlendirildi. Fiziksel aktivite düzeyleri, uluslararası fiziksel aktivite anketi kısa formu ile ölçülmüş ve psikolojik durumları depresyon-anksiyete stres ölçeği 21 ile sorgulanmıştır. Bulgular: Öğrenciler haftalık metabolik eşdeğer düzeylerine göre incelendi; %20'si inaktif, %59'u orta düzeyde aktif, %13'ü ise çok aktif olarak tespit edildi. Fiziksel aktivite düzeyleri ile depresyon, stres ve anksiyete arasında negatif yönlü anlamlı ilişki bulundu (p<0,05). İnaktif öğrencilerde depresyon puanları daha yüksek bulundu, fiziksel uygunluk parametreleri ile depresyon ve stres arasında negatif yönlü anlamlı ilişki saptandı (p<0,05). Sonuç: Bu çalışma, ilk ve acil yardım programı öğrencilerinde fiziksel aktivitenin, depresyon ve stres düzeylerini düşürmede olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Katılımcıların fiziksel uygunlukları, kardiyovasküler endurans ve esneklik gibi parametrelerde, beklenenin altında kalmıştır, bu da mesleklerinin gerektirdiği fiziksel yeterlilik düzeyinden uzak olduklarını göstermektedir. Ayrıca, öğrencilerin psikolojik durumlarının erken değerlendirilmesi, meslek hayatlarında karşılaşacakları zorluklara daha iyi hazırlanmalarını sağlayacaktır.

Keywords

• Öğrenci
• fiziksel uygunluk
• fiziksel aktivite
• psikolojik durum

Supporting Institution

Çalışma için herhangi bir kuruluştan destek alınmamıştır.

Ethical Statement

Bu çalışma Tarsus Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından 24.10.2022 tarihinde onaylanmıştır (Karar sayısı: 2022/16) ve çalışma Helsinki Bildirgesi’ne uygun olarak yürütülmüştür. Tüm katılımcılar çalışma öncesi bilgilendirilmiş ve onamları alınmıştır.

The Relationship Between Physical Activity, Fitness and Psychological State in First Aid Programme Students

Abstract

Objective: This study aims to examine the relationship between physical fitness, physical activity, and levels of depression, anxiety, and stress among students in the first aid and emergency care programme. Material and Methods: The study included a total of 71 students, 60 of whom were female and 11 male. Participants' physical fitness was assessed using the waist-to-hip ratio, 6-minute walk test, standing long jump test, sit-ups, and trunk lateral flexion test. Physical activity levels were measured using the international physical activity questionnaire short form, and psychological status was assessed using the depression-anxiety-stress scale 21. Results: Students were examined according to their weekly metabolic equivalent levels; 20% were inactive, 59% were moderately active, and 13% were highly active. A negative, statistically significant relationship was found between physical activity levels and depression, stress, and anxiety (p<0.05). Depression scores were higher among inactive students, and a negative, statistically significant relationship was found between physical fitness parameters and depression and stress (p<0.05). Conclusion: This study demonstrates that physical activity has positive effects in reducing depression and stress levels among first aid programme students. Participants' physical fitness levels fell below expectations in parameters such as cardiovascular endurance and flexibility, indicating that they are not meeting the physical fitness standards required for their profession. Furthermore, early assessment of students' psychological state will enable them to better prepare for the challenges they will face in their professional lives.

Keywords

• Student
• physical fitness
• physical activity
• psychological status

Supporting Institution

No support was received from any organization for the study.

Ethical Statement

This study was approved by the Tarsus University Non-Interventional Clinical Research Ethics Committee on October 24, 2022 (Decision number: 2022/16) and was conducted in accordance with the Declaration of Helsinki. All participants were informed and consented before the study.

References

1. Türk E. Türkiyede paramediklerin vücut mekaniği ve hasta taşıma teknikleri konusundaki bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi, web tabanlı bir çalışma. Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2015.
2. Yenal S, Çelikli S. İlk ve acilyardım programı son sınıf öğrencilerinin klinik uygulamalarda ve ambulans istasyonlarında karşılaştıkları güçlükler. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi. 2013;1(2):7-15.
3. Medicine ACoS. ACSM's health-related physical fitness assessment manual. Lippincott Williams & Wilkins; 2013.
4. Baltacı G. Fiziksel Uygunluk. In: Karaduman A. Tunca Yılmaz Ö, eds. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Cilt 1. Birinci Baskı. Ankara. Hipokrat Kitapevi. 2017:159-176.
5. Dongaz Öİ, Oruk DÖ, Güp AA, Bayar B, Bayar K. Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü öğrencilerinin fiziksel uygunluğa ilişkin test sonuçları ve bakış açıları: Bir pilot çalışma. Karya J Health Sci. 2020;1(1):9-14.
6. Hunter J, Macquarrie A, Sheridan S. Physical capacity of New South Wales ambulance paramedics. Occup Med (Lond).2019;69(8-9):534-540.
7. Reeves B, Barwick E, Maghrabi P. Physical fitness level of first year exercise science students. Journal of Exercise and Nutrition. 2018;1(5):1-5
8. Stephens MB, Cochran C, Hall JM, Olsen C. Physical fitness during medical school: a 4-year study at the Uniformed Services University. Fam Med. 2012;44(10):694-697.

9. Bentley MA, Crawford JM, Wilkins J, Fernandez AR, Studnek JR. An assessment of depression, anxiety, and stress among nationally certified EMS professionals. Prehosp Emerg Care. 2013;17(3):330-338.
10. Warren-James M, Hanson J, Flanagan B, Katsikitis M, Lord B. Paramedic students’ experiences of stress whilst undertaking ambulance placements—an integrative review. Australas Emerg Care. 2021;24(4):296-301.
11. Aslan I, Ochnik D, Çınar O. Exploring perceived stress among students in Turkey during the COVID-19 pandemic. Int J Environ Res Public Health. 2020;17(23):8961.
12. Lin J, Guo T, Becker B, et al. Depression is associated with moderate-intensity physical activity among college students during the COVID-19 pandemic: Differs by activity level, gender and gender role. Psychol Res Behav Manag. 2020:1123-1134.
13. Jabre JF, Bland JD. Body mass index changes: an assessment of the effects of age and gender using the e-norms method. BMC Med Res Methodol. 2021;21:1-7.
14. Dourado V, Nishiaka R, Simões M, et al. Classification of cardiorespiratory fitness using the six-minute walk test in adults: Comparison with cardiopulmonary exercise testing. Pulmonology. 2021;27(6):500-508.
15. Baltaci G. Fiziksel Uygunluk 8 Tanım. 2018.
16. Merritt JL, McLean TJ, Erıckson RP, Offord KP. Measurement of trunk flexibility in normal subjects: reproducibility of three clinical methods. Mayo Clin Proc. 1986:192-197.
17. Saglam M, Arikan H, Savci S, et al. International physical activity questionnaire: reliability and validity of the Turkish version. Percept Mot Skills. 2010;111(1):278-284.
18. Craig CL, Marshall AL, Sjöström M, et al. International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med Sci Sports Exerc. 2003;35(8):1381-1395.
19. Lovibond PF, Lovibond SH. The structure of negative emotional states: Comparison of the Depression Anxiety Stress Scales (DASS) with the Beck Depression and Anxiety Inventories. Behav Res Ther. 1995;33(3):335-343.
20. Yılmaz Ö, Boz H, Arslan A. Depresyon Anksiyete Stres Ölçeğinin (DASS 21) Türkçe kisa formunun geçerlilik-güvenilirlik çalişmasi. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2017;2(2):78-91.
21. Micalos PS, MacQuarrie AJ, Haskins BA, Barry E, Anderson JK. Evaluation of the health and physical activity characteristics of undergraduate paramedic and nursing students. Australas J Paramed. 2017;14:1-8.
22. MacQuarrie AS, Hunter JR, Sheridan S, Hlushak A, Sutton C, Wickham J. Paramedic student clinical performance during high-fidelity simulation after a physically demanding occupational task: A pilot randomized crossover trial. Simul Healthc. 2022;17(4):234-241.
23. McKay MJ, Baldwin JN, Ferreira P, et al. Reference values for developing responsive functional outcome measures across the lifespan. Neurology. 2017;88(16):1512-1519.
24. Rankin T. Factors associated with anxiety, depression, burnout, and PTSD in Australian paramedics. 2019.
25. Alsalhe TA, Aljaloud SO, Chalghaf N, et al. Moderation effect of physical activity on the relationship between fear of COVID-19 and general distress: A pilot case study in Arabic countries. Frontiers in psychology. 2020;11:570085.
26. Çelik A, Çelik M. Psikolojik sağlamlığın gelişiminde koruyucu bir faktör olarak spor ve fiziksel aktivite. The Journal of Academic Social Science Studies. 2019;5(5 Issue 8):373-380.
27. Kodama S, Tanaka S, Heianza Y, et al. Association between physical activity and risk of all-cause mortality and cardiovascular disease in patients with diabetes: A meta-analysis. Diabetes care. 2013;36(2):471-479.
28. Özkan A. Sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi. 2020;6(1):112-126.
29. Turan G. Kadın ve erkek paramedik öğrencilerinin fiziksel uygunluk beslenme durumları ve fiziksel aktivite düzeylerinin karşılaştırılması. Marmara Universitesi (Turkey); 2019.