Research Article

Liberalleşme Modelleri: Rusya ve Çin Örneği

Number: 113 March 20, 2024
TR EN

Liberalleşme Modelleri: Rusya ve Çin Örneği

Öz

Liberalizm bireyin dışsal müdahalelere karşı özgürlüğünü savunan dünya görüşü şeklinde ifade dilebilmektedir. Liberal kuramda dışsal müdahaleler mutlak ve otokrat yönetimler ile anti-kapitalist toplumcu ideolojiler olarak kaydedilmektedir. Liberalleşme kavramı, politik arenada siyasal partilerin, seçimlerin, parlamento temsiliyetinin, özgür girişimciliğin, serbest piyasanın ve ekonominin serbest piyasalar eliyle yönetiminin inşa edilmesi anlamına gelmektedir. Rusya Federasyonu ve Çin Halk Cumhuriyeti 21. yüzyılın son çeyreğinden itibaren liberalleşme politikaları izleyen iki örneği temsil etmektedir. Bu çalışmanın amacı da bu iki örneğin liberal dönüşüm süreçlerini incelemek ve birbirleri ile karşılaştırmaktır. Benzerlikleri ve farklılıkları görülen bu iki modelden Rusya Federasyonu, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin çözülmesinden sonra Batı tipi liberal temsilî demokrasinin tesisi yönünde reformlar yapmış aynı zamanda şok terapi metoduyla iktisadi liberalleşme politikası izlemiş ancak siyasal alandaki liberal dönüşüm istikrarı ekonomik alanın ötesinde seyretmiştir. Çin Halk Cumhuriyeti’nde ise siyasal rejim titizlikle korunmuş ve Çin Komünist Partisi iktidarıyla serbest piyasa adımları atılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Liberalizm , Geçiş Ekonomileri , Serbest Piyasa Ekonomisi , Siyasal Liberalleşme , Demokrasi

References

  1. 2016 Rusya Yasama Seçimleri (2020). 2016 rusya yasama seçimleri. Vikipedi. https://tr.wikipedia.org/wiki/ 2016_Rusya_yasama_se%C3%A7imleri, (Erişim Tarihi: 27.06.2021).
  2. Ağır, O. ve Baharçiçek, A. (2015). Rusya Federasyonu’nda demokrasinin yerleş(e)memesinin nedenleri. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 6, 1, 45-63.
  3. Akarsu, B. (1975). Felsefe terimleri sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  4. Asker, A. (2016). Rusya Federasyonu Anayasasında kuvvetler ayrılığı ve yargı erki üzerine bazı notlar. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 65, 4, 1111-1134.
  5. Baharçiçek, A. ve Ağır, O. (2014). Rusya’nın başarısız demokratikleşme tarihi. Birey ve Toplum, 4, 8, 5-29.
  6. Bedirhanoğlu, P. (2002). Rusya’da kapitalist dönüşüm süreci, yolsuzluk ve neoliberlizm. Toplum ve Bilim, 92, 217-233.
  7. Bekcan, U. (2012). Yeni dünya düzeninde Rusya-Çin ilişkileri. (Yayınlanmamış Doktora Tezi) Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  8. Birler, Ö. (2018). Liberalizm. Gökhan Atılgan ve Attila Aytekin (Ed.). Siyaset Bilimi içinde (s. 299-313). İstanbul: Yordam Kitap.
  9. Boratav, K. (2010). Emperyalizm, Sosyalizm ve Türkiye. İstanbul: Yordam Kitap.
  10. Bottomore, T. (1993). Marxist düşünce sözlüğü. (Çev. Mete Tunçay). İstanbul: İletişim Yayınları.
APA
Güngören, E. (2024). Liberalleşme Modelleri: Rusya ve Çin Örneği. Liberal Düşünce Dergisi, 113, 213-235. https://doi.org/10.36484/liberal.1292695