Muhafazakâr Devrimin Gök Gürültüsü: Sezai Karakoç’un Diriliş Düşüncesi

Bu makalede, Sezai Karakoç’un şiiri, düşünceleri ve politikasının “muhafazakâr devrim” kavramı ekseninde okunabileceği iddia edilecektir. Bu amaçla ilk olarak 1920’lerde Weimar Cumhuriyeti koşulları altında entelektüel ve kültürel bir hareket olarak ortaya çıkan “muhafazakâr devrimcilik” irdelenecektir. Batılılaşma ve modernleşme karşıtı bir hareket olarak “muhafazakâr devrim” kavramının gelenekselcilikten ve klasik muhafazakârlıktan farklılaştığı hususlara dikkat çekilecektir. Akabinde, modernleşmeye karşı estetik, entelektüel ve kültürel bir karşı çıkış hareketi olarak tanımlanacak olan muhafazakâr devrim kavramına Sezai Karakoç’un poetik ve politik niteliklerini anlamak açısından başvurulacaktır. İlk olarak Karakoç’un materyalist şiir karşısındaki metafizik şiir talebi anti-modernist bir poetika bağlamında değerlendirilecektir. Karakoç’un sembolist, metafizik şiir arzusunun tahayyülde, poetik alanda bir muhafazakâr devrim olduğu savunulacaktır. Sezai Karakoç’un “diriliş” metaforunun ilerleme karşısında ebedi ilkelere dönüş anlamına gelen muhafazakâr devrimci bir tutuma tekabül ettiği gösterilmeye çalışılacaktır. Böylelikle Karakoç’un hem poetik hem de politik planda arzuladığı Batıcılık ve modernite karşıtı diriliş programının mahiyeti muhafazakâr devrimcilik bağlamında yeniden yorumlanacaktır.

In this article, it will be argued that Sezai Karakoç's poetry, thoughts and politics can be read through the concept of "conservative revolution". For this purpose, "conservative revolutionism", which emerged as an intellectual and cultural movement in the 1920s under the conditions of the Weimar Republic, will be analyzed first. As a movement against Westernization and modernization, the concept of "conservative revolution" will be differentiated from traditionalism and classical conservatism. Subsequently, the concept of conservative revolution, which will be defined as an aesthetic, intellectual and cultural movement of opposition to modernization, will be applied to understand Sezai Karakoç's poetic and political qualities. First, Karakoç's demand for metaphysical poetry against materialist poetry will be evaluated in the context of an anti-modernist poetics. It will be argued that Karakoç's desire for symbolist, metaphysical poetry is a conservative revolution in the imagination, in the poetic field. It will be shown that Sezai Karakoç's metaphor of "resurrection" corresponds to a conservative revolutionary attitude that means a return to eternal principles in the face of progress. In this way, the nature of Karakoç's anti-Westernism and antimodernity resurrection program, which he desires both poetically and politically, will be reinterpreted in the context of conservative revolutionism.